Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012

ΧΩΡΙΣ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ

Η Ειρήνη πάντα πίστευε αυτό που έλεγε η γιαγιά της: «Το ουράνιο τόξο είναι η σκάλα που χρησιμοποιούν οι ψυχές για να φτάσουν στον ουρανό…» Έτρεχαν μαζί και αναζητούσαν την άκρη του, μικρό κορίτσι εκείνη στο χωριό της κοντά στα σύνορα. Όνειρό της να γίνει δασκάλα, αλλά η μοίρα είχε άλλα γραμμένα. Για να αποφύγει ένα γάμο που της κανονίζει ο πατέρας της, η Ειρήνη θα βρεθεί στην Αθήνα, και δίπλα στη θεία της, τη μεγάλη τραγουδίστρια Βένια, θα γνωρίσει την λάμψη της σόουμπιζ… αλλά και το σκοτάδι της.
Ο έρωτάς της με τον Μάξιμο θα γίνει βορά στα θηρία των μέσων μαζικής ενημέρωσης κι εκείνη θα τραβήξει πάνω της όλα τα πυρά και όχι μόνο τα τηλεοπτικά…
Ίσως ήρθε η στιγμή να τα αφήσει όλα πίσω. Αξίζει όμως μια ζωή χωρίς χειροκρότημα;



πλέον είμαι πεπησμένη οτι αυτο το βιβλίο με μικρες παραλλαγες μιλαει για την ζωη της Ηλιαδη. ακομα και αν δεν ειναι ετσι, ακόμα και αν δεν ειναι του στυλ σας, οταν πατε στην παραλια κατι θα σας κανει και θα το ρουφιξετε. εχει ενταση, πλοκη που τρεχει, παραστατικη, γλαφυρη, τοσο, που απο το δευτερο βιβλιο της, εχω να προσεξω την καλη ιστορια και οχι το αποτομο τελος της που της εχω πει οτι θελει δουλεια ακομα, γιατι αδικει ολο το γραψιμο της. προσωπικη μ αποψη βεβαια αλλα, με χαλαει παντα τοσο πολυ που μπορω και να πεταξω το βιβλιο. υπαρχουν σελιδες που τις περνας γιατι καταλαβαινεις τι γινεται, αλλα απο το βαλς με δωδεκα θεους εχω να κολλησω ετσι με δικο της βιβλιο. μς 20 ευρω θα το εχετε.

1 σχόλιο:

ο καθενας μας είναι σκηνοθέτης αυτου του άρθρου. δωσε την εικόνα σου με λέξεις