Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ 2015

Δεν θα χου πω χρόνια πολλά σου τα έχουν πει όλοι. 
Θα σου ευχηθώ όσα και αν έχει το κάθε λεπτό σου να είναι γεμάτο απο συναισθήματα. Να είσαι ζωντανός και μέσα σε κάθε τι που σε γεμίζει. Να αγαπάς τα δύσκολα γιατι αυτά είναι που θα σου δώσουν τα καλύτερα μαθήματα και κυρίως, θα σε κάνουν να εκτιμήσεις τα θετικά και τα καλά. Συνεργάσου πρώτα με τον εαυτό σου και μετά με νέους ανθρώπους και concept . Αγάπη και υγεία λέξεις χιλιοακουσμένες αλλά οι πιο σημαντικές.  Χωρίς αυτές δεν υπάρχεις. 
 photo by Ioanna-S-YPO-photography 
  Θα σου ευχηθώ να κοιτάς δυο μάτια που θα σε ταξιδεύουν κάθε μέρα δωρεάν στο όμορφο. Να έχεις δύο χέρια πάντα ανοιχτα για να προσφέρεις μια αγκαλιά. Διάβασε πολλά βιβλία να βρείς ωραίες εκφράσεις για τα δύσκολα που θα σου συμβουν ώστε να σε κάνουν πιο σοφό και να τα λές και σε άλλους. Πάρε χαρτί και μολύβι και γράψε όλα όσα μπορείς και θέλεις να κάνεις με ρεαλιστικούς στόχους, ώστε να μην χάνεις τον χρόνο σου άδικα και ναι να μπορείς να δημιουργείς. 
 Αν γνωρίσεις νέο κόσμο να μην φοβηθείς να τους δεχτείς και στο τέλος της χρονιάς μπορεί να είσαι πιο πλούσια σε συναισθήματα. Αν βρείς αγάπη να αγαπάς για να πολλαπλασιαστεί και να παρασύρει κόσμο να μπλεχτεί μαζί της. Και τέλος δουλεια να βρουμε όλοι μας 
 Ψάξε να βρεις την καλύτερη χρονιά σου 

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

RIDENKISS

Καλημέρα παιδιά μου.
Εδώ στη Θεσσαλονίκη κάνει κρύο, οπότε λογικά και στις γύρω περιοχές πιο πολύ. Και θα με πείτε τρελή αλλά εγώ σήμερα θα βγω για καλλιτεχνική φωτογράφιση. Πέρα απο αυτό η πόλη μας έχει μυστικά που δεν τα λέει και θέλουν ψάξιμο. Μέσα σε αυτό το ψάξιμο βρήκα κάτι άρθρα μου που είχα πάει Ιταλία θυμάστε; Μπορείτε να ρίξετε μια ματιά και εσείς μιλάνο
 Αχ πόσο έχω νοσταλγήσει τον αέρα της, την μόστρα της, την φινέτσα της κάτι απο τα φαγητά της, τον κόσμο της και τις βόλτες της. Γιατί εδώ που τα λέμε όπου και να πας αν δεν περπατήσεις πόλη δεν μαθαίνεις. Είχα κάνει βόλτα με βέσπα.  
  Νύχτα η πόλη φωτισμένη, να κάνει κρύο, δεν είχε πολύ κόσμο, είχε ταξιδιώτες, εμείς να βλέπουμε τα αξιοθέατα που οι ντόπιοι είχανε βαρεθεί, εγώ να είμαι με μάτια ανοιχτά όσο μπορούσα και να μην θέλω να τελειώσει η βόλτα. 

  Θα με πείτε γιατί σας τα λέω αυτά. Τότε είχα αναρωτηθεί γιατί δεν κάνουμε και εμείς το ίδιο στην πόλη μας. Τόσα αξιοθέατα, τουρίστες έχουμε, κρύο επίσης χαχα και οργάνωση καμία. ώσπου μάλλον ο καλός θεούλης με άκουσε- τώρα χριστιανικός καθολικός ήταν δεν ξέρω- και απο το ψάξε ψάξε στην Σαλλόνικα βρήκα τσουπ μπροστά μου τον ιδιοκτήτη μιας επιχείρησης με βέσπες που σε κάνει βόλτα στην πόλη. 
  Και φυσικά σας το δείχνω για να πάρετε και εσείς μια ιδέα. Οργανώνουν συχνά αποδράσεις μέσα στην πόλη. Σε κάνουν 4 ώρες τουρ, ντυθείτε καλά, κράνος, τρέλα και φυγαμε....  Την Ιταλία στην Καμάρα σου έφερα και εσύ κάθεσαι; Φαντάσου να δείς τα κάστρα απο ψηλά με ένα παπί αγκαλιά; Σκέψου να δείς την θάλασσα και το μαλλί σου να ανεμίζει σαν ντίβα ιταλίδα του 50; Έλα αλήθεια είναι ωραία όποια εποχή και να το διαλέξεις. 

facebook page rideandkiss 

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

ΤΖΑ ΗΡΘΑ ΚΑΙ ΕΓΩ

οκ χάθηκα λιγάκι αλλά έχω πολλά και καλά πράγματα που έκανα και όλα ενδιαφέροντα για μένα δλδ μετά για τους άλλους. 
Λοιπόν πάνω απο όλα να σας πω για την συμμετοχή μου στην φωτογράφιση για τον διαγωνισμό με θέμα ανοιχτές πόρτες στο open house thessaloniki που με ωρίμασε φωτογραφικά- εγω και το τυρί ένα πράγμα- ήταν το καλύτερο σχόλιο της καθηγήτριας μου. Σκοπός ήταν να βρουμε μέσα απο τα κτήρια των ξεναγήσεων τα καλύτερα σημεία του Design και της αρχιτεκτονικής των κτηρίων. 
  Μετά έκανα κάτι ταξιδάκια στην Νάουσα και την Αθήνα για λίγες ώρες μόνο για να δοκιμάσω καλά ελληνικά και ξένα κρασιά. Εγώ οι σημειώσεις μου και η μηχανή μου τα είπαμε τα γράψαμε και τα ήπιαμε καλά. απο τα ωραιότερα κομμάτια της δουλειάς μου να δοκιμάζεις ποιοτικές προσπάθειες 
  Αν θέλετε και εσείς να συνεργαστούμε με τα ωραία προιόντα σας και να σας κάνω φωτογράφιση, μπορείτε να μπείτε στην σελίδα μου Ioanna-S-YPO-photography  να δείτε πως βγάζω εικόνες και αν σας αρέσει θα χαρώ να συνεργαστούμε...
  Το οτι έμεινα χωρίς δουλειά ήταν ο λόγος που χάθηκα λίγο αλλά κυρίως γιατί δημιούργησα κάτι νέο. Οι τσάντες σε μορφή μπουκαλιού είναι η ιδέα και η εργασία μου όπου θα ήταν μεγάλη μου χαρά να πατήσετε like στην σελίδα μου για να με στηρίξετε IL-Progetto-Bottiglia ή αν είστε απο τους πιο προχωρημένους ακολουθήστε με στο Instagram il progetto bottiglia  όπου με την αγορά σας θα είναι ένα πρωτότυπο δώρο και μοναδικό καθώς έχουν μείνει λίγα τσαντάκια και δεν θα ξανα βγούν. τιμή μου η bloggoγειτονειά να με στηρίξει. 
  Φυσικά τα κοσμήματα μου τα συνεχίζω με προσεγμένη φωτογράφιση και νέες ιδέες και μπορείτε να τα δείτε και εσείς παντού. όπου και να με ακολουθήσετε θα το χαρώ. 
facebook stekia.pantou
pinterest stekia pantou
blog http://stekiapantouu.blogspot.gr/
instagram stekia pantou
twitter   stekia pantou

Αυτά τα νέα μου πάνω κάτω, βλέπω ταινίες διαβάζω σχετικά με το μαρκετινγκ βιβλία παρακολουθώ έλληνες σχεδιαστές αυτά 
Εσείς; 

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2015

LE MOUTON BLEU CLOTHES

"Η απλότητα είναι το κλειδί για την πραγματική κομψότητα"
 είναι μια απο τις πολλές φράσεις που είπε η Coco Chanel για τον χώρο της μόδας και του στυλ. 
 Την διάλεξα, γιατί πιστεύω πως είναι αυτή που σκέφτεται η Έυα Τζιότη που είναι Ελληνίδα, σχεδιάστρια ρούχων, και η δημιουργός του Brand Le mouton bleu την στιγμή που σχεδιάζει κάτι πάνω στο πανί.  Είναι μια γυναίκα με στυλ και τσαχπινιά μέσα της, με ένα φυσικό κοριτσίστικο νάζι και χαρά που στην μεταδίδει. Το ίδιο ακριβώς κάνει και με τα υφάσματα. Τα διαλέγει και γίνονται στα χέρια της παιχνίδι που θα κερδίσει με κάθε βελονιά της. 

 Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη που ακόμα της δίνει έμπνευση μέσα απο τα μικρά και μεγάλα κατορθώματα της, δημιουργεί στον δικό της χώρο που είναι στο κέντρο της πόλης, είναι το κορίτσι που έχει δύο bachelor Το ένα απο την σχολή Δημητρέλης και το άλλο απο την Pan Sik Scuola di Moda έφτασε να είναι για πέντε χρόνια σχεδιάστρια και manager στο greek brand Christos Costarellos και απο τον Ιούνιο του 20013 να έχει το δικό της όνομα και μοναδικά ρούχα.
  Αέρινα τα καλοκαιρινά της και σοβαρά τα χειμωνιάτικα της, με χρώματα και στις δύο εποχές που σε μαγνητίζουν και σχέδια που μπορούν να τα υποστηρίξουν όλες οι γυναίκες, αρκεί να δεχθείς πως κάθε γραμμή πάνω στο ύφασμα είναι μέρος ενός ονείρου της σχεδιάστριας. 
μπορείτε λοιπόν να δείτε τι ονειρεύεται και σχεδιάζει πάνω στο πανί στην εξής σελίδα της 

facebook page le mouton bleu

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

LUKUMADES

Αν θέλετε με πιστεύετε 
Έχω εδώ και πόσος καιρό που λέω πως θέλω να φάω λουκουμάδες. Έστω να κάνω αν και δεν είναι δυσκολοι αλλά φοβάμαι να πετάξω υλικά σε περίπτωση που δεν πετύχουν, οπότε μου λέει η μάνα μου πάνε πάρε έτοιμους. Δεν το έχω κάνει ακόμα
Μένω όμως στην Θεσσαλονίκη, και λιγουρεύομαι κάτι λουκουμάδες της Αθήνας, που έχουν απο πάνω εκτός απο τους κλασσικούς και πρωτότυπες ιδέες. Δλδ όχι πρωτότυπες απλές είναι αλλά σου δίνουν επιλογές. 
  Το μαγαζί είναι στην Αιόλου και ναι λέγεται lukumades. πρωτότυπο δεν είναι κατατοπιστικό το λες για όνομα. Μέσα έχεις την δυνατότητα να πιεις και τσάι πολύ αρωματικό και εκεί έχεις επιλογές απο ότι πιο περίεργο μπορείς να σκεφτείς. 
Μα εγώ εκεί πείσμα. Θέλω λουκουμάδες με άσπρη σοκολάτα και τριμμένο μπισκότο oreo. Αν μπορείς άγιε Βασίλη στείλε την διεύθυνσή μου στα παιδιά να μου το στείλουν σπίτι μου. 

  Αλήθεια κάθε μέρα την κοιτάω την σελίδα τους- δεν παίρνω θερμίδες έτσι για αυτό το κάνω- και σκέφτομαι οτι κλείνουν το μαγαζί και πάω εγώ κρυφά και τους τρώω όλους. Ωραίοι είναι, αφράτοι είναι καλή μερίδα έχουν- μάλλον διαλέγεις εσύ ότι θες- ντεκόρ σου βάζουν, στο Instagram θα τους βρείς και σε λίγο νομίζω οτι θα κάνω ένα μπλουζάκι που θα λέει:
- είμαι αυτοί που δεν έφαγε απο τους Lukumades 
μιας και όλοι έχουν περάσει απο εκεί, έχουν βγάλει μια φωτό και εγώ ακόμα τπτ. 
Και να πω οτι δεν μπορώ να βρω εδώ πάνω λουκουμάδες; Όχι μουλάρωσα και θέλω αυτούς εδώ. Στο τέλος απο τόσο Looking θα τους ματιάσω και δεν θα φάτε ούτε εσείς. Πέρα απο την γεύση που θέλω εγώ έχει να βάλεις απο πάνω της παναγιάς τα μάτια. Εγώ τρέχω για ένα ακόμα Looking Μιας και είναι παρασκευή και μια αμαρτία γλυκιά μπορώ να την κάνω ελάτε και εσείς μαζί μου 

facebook pange Lukumades.Athens

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015

CHRISTINA KARAKALPAKI JEWELLERY

Ο λόγος που με τράβηξε η δουλειά της, ήταν ένα κόσμημα που είχε θέμα το σκάκι. Απλό και πρωτότυπο, με φαντασία και ωραία φωτογράφιση ήταν αυτό που με έκανε να δώ όλη την δουλειά της. Η Χριστίνα Καρακαλπάκη, είναι μια αρχιτέκτονας, που το σταθερό της χέρι, και οι διαφορετικές ιδέες της, ξεχωρίζουν στο χώρο του κοσμήματος. 

  Το δέρμα είναι ένα υλικό που αγαπάει και έχει ετοιμάσει μια συλλογή με βάση αυτό το στοιχείο και την γεωμετρία. Έχει προσεγμένη αισθητική, με ωραία άποψη μέσα στον χώρο που την κάνει να ξεχωρίζει, και για όποιους τους αρέσουν τα μεγάλα και περίεργα κολιέ θα ενθουσιαστούν. Παρόλα αυτά εμένα με τράβηξε το σκάκι και εκεί θα παραμείνω. 
  Ένα στοιχείο που αξίζει να τονίσω είναι η ενδιαφέρουσα φωτογράφιση, και οι καλές συμμετοχ΄ς της σε εκθέσεις. 

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2015

OPEN HOUSE THESSALONIKI 2015

follow me here https://www.instagram.com/stekiapantou/

είμαι ενθουσιασμένη, πωρωμένη, ταλαιπωρημένη αλλά καλά. 
Για τέταρτη συνεχή χρονιά, στην Θεσσαλονίκη απο όπου ξεκίνησε ο θεσμός, είχαμε στις 20-22/11/2015 Open House Thessaloniki ... 
Σας είχα μιλήσει για αυτό ξανά.  Δείτε εδώ open-house-thessaloniki για να μάθετε κάτι. 
Να σας ενημερώσω πως πρώτη φορά ξεκίνησε στο Λονδίνο το 1992 και απο τότε πάει με γρήγορους ρυθμούς σε πολλές πόλεις. Απο το 2012 είναι στην Θεσσαλονίκη, και ο σκοπός του είναι μέσα σε ένα σκ να σε ξεναγήσει σε δημόσιους ιδιωτικούς χώρους σπίτια επιχειρήσεις μουσεία μνημεία και αν δεις την αρχιτεκτονική πλευρά της πόλης σου .

follow me here https://www.instagram.com/ilprogettobottiglia/

όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ο θεσμός είχε διαγωνισμό φωτογραφίας με χορηγό την sony με θέμα του τις ανοιχτές πόρτες. Φυσικά και αφού θα πήγαινα σε όσα περισσότερα μέρη μπορούσα θα έπαιρνα μέρος και έτσι μπορείτε να δείτε και εσείς τι έχω επιλέξει να σας δείξω αλλά μόνο στο Instagram ...
Θέλω να πω μπράβο στους πάνω απο 300 εθελοντές που έχει ο θεσμός φέτος, για την μεγάλη συμμετοχή του κόσμου απο όλες τις ηλικίες. χάρηκα πολύ που η νεολαία και ειδικά αυτή που έχει μια σχέση με την αρχιτεκτονική βγήκε και το είδε απο κοντά. μπράβο σε όσους πειραματίστηκαν στις εικόνες. χάρηκα διπλά για όσα είδα απο κοντά και για όσα είδα μέσα απο άλλους ... 
αλλά ακόμα περισσότερο χάρηκα για τα κτίρια που έχουμε και για τις ομορφιές μας που αν δεν δώσουμε σημασία τις χάνουμε...


Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΝΙΝΑΚΙ ΜΟΥ

τούρτα... 
σήμερα όλοι περιμένουν οτι θα φάνε τούρτα.
το γιατι δεν το ξέρουν αλλα τα τελευταία πέντε χρόνια τρώνε τούρτα και το ζητάνε πλέον. Τον λόγο τον ξέρουν μόνο δύο δικοί μου φίλοι και εσείς. Προσωπική ανάγκη είναι. Ξέρετε κάθε χρόνο, στο ημερολόγιό του ο καθένας, σημειώνει κάποιες sos για αυτόν ημερομηνίες. Και στο δικό μου είναι η σημερινή. 
Τούρτα...
28/11/2010 η στιγμή που πρώτη φορά πήρα τούρτα για τα γενέθλιά σου, απο τον Νούσια στα Ιωάννινα, και μάλιστα θυμάσαι; την πλήρωσα πιο ακριβά γιατι είπα οτι πάω Αγρίνιο. Blackforest που σου αρέσει ήταν, και την είχαμε φάει το απόγευμα που είχα φτάσει, μετά τα μακαρόνια με κιμά της μαμάς σου. Στο έχω ξανά πει αλλα για αυτό το φαγητό και για να την ξανά δω θα έκανα πολλά χιλιόμετρα. 
 Ένα βράδυ που είχαμε δει ... ολόκληρες ταινίες. Που είχαμε ανάγκη να φάμε την άλλη μισή τούρτα, και πήγα στην κουζίνα να τν πάρω, η μαμά σου την είχε τυλίξει με αλουμινόχαρτο, έκανε θόρυβο στις 12 τα μεσάνυχτα, αλλά τελικά με δύο κουτάλια και πολύ αγάπη την τρώγαμε σιγά σιγά στο πάτωμα και μιλούσαμε...
  Απόψε, είμαι εκείνο το κορίτσι, του πατώματος. Με την τούρτα αγκαλιά, και τον Χάρη να με ακούει να του μιλάω για εσένα. Ακόμα μου λέει, λάμπεις όταν μιλάς για εκείνον και το νιώθω με όλο μου το είναι. Ξέρω τι θα μου πείς, μα είναι προσωπική ανάγκη που δεν αλλάζει και τα γενέθλιά σου θα τα γιορτάζω πάντα. Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που σου είπα χρόνια πολλά έως και τώρα. Τιμή μου να έχω γνωρίσει, κοιτάξει, ταξιδέψει, ερωτευτεί τα υπέροχα για εμένα μεγάλα μάτια σου. 
  Θα είμαι πάντα εδώ σε ότι χρειαστείς, θα είμαι πάντα το κοριτσάκι που θα θέλει να σε πιάνει απο το χέρι, και φυσικά θα είμαι πάντα η γυναίκα που θα θέλει να κοιμάται αγκαλιά σου. Το παράδοξο είναι οτι όλα αυτά τα λέω στον Χάρη που είναι πρώην μου για έναν πρώην μου. όπου η ψυχή σου σε κάνει να νιώθεις άνετα ποτε δεν είναι λάθος, ακόμα και όταν στο λένε όλοι έλεγε η γιαγιά μου.Και εγώ μαζί σου πάντα ένιωθα οτι όσο μπορώ είμαι καλά. οτι ανήκω εδώ. ότι μου αρέσει που είμαι μαζί σου. 

  Τρώμε τούρτα και του λέω ιστορίες. δικές μας. που γράψαμε μαζί. μην μου πεις να ξεκολλήσω απο εσένα. είναι φορές, είναι μέρες, είναι μικρά πράγματα που πάντα με γυρνάνε σε σένα. θα είμαι πάντα το κορίτσι και αυτο απο προσωπική μου ανάγκη που θα σου απλώνει το χέρι στα δύσκολα. Και εσύ ότι και να γίνει θα είσαι ΠΑΝΤΑ το δικό μου νινάκι. και ας έχεις πατήσει τα 30.  Θέλω να είμαι η πρώτη που θα σου πει χρόνια πολλά και η τελευταία που θα σου πεί καληνυχτα. Το καλύτερο δώρο για μένα είναι που σε βλέπω να μεγαλώνεις,, να μένεις μεν σταθερός αλλά που διαμορφώνεσαι. Και το για πάντα, για μένα ισχύει. 
  σου έχω φυλάξει ένα φιλί στο μαξιλάρι, ένα σημείωμα στο μπάνιο, ένα μήνυμα στο κινητό και ένα δώρο ζεστό. μα το καλύτερο απο όλα;... είμαι εγώ εδώ... 
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΝΙΝΑΚΙ ΜΟΥ   

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2015

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Σήμερα πήρα το πεζό δύο - τα ποδαράκια μου δηλαδή- και πήγα στο κέντρο. Ευτυχώς μένω κοντά, γιατί οι βάρδιες των λεωφορείων είχαν αλλάξει. Σκοπός της εξόδου σήμερα ήταν η φωτογράφιση που κάνω μέσα στην εβδομάδα και για αυτό έχω λίγο χαθεί. 
 Αλλά δεν μπόρεσα, σήμερα ήθελα να στο πω όπως τα έζησα. Μια ηλιόλουστη μέρα, που Νοέμβρη δεν θυμίζει, το πολυτεχνείο μας, άκουγε Ξυλούρη και έπινε καφέ, έβγαινες στους δρόμους και είχε λίγη κίνηση το πρωί παρά την τρομοκρατία των πορειών. 
  Είχε ωραία σημεία να κάνεις φωτογράφιση και ακόμη και τα κτίρια που περνάς κάθε μέρα τα βλέπεις αλλιώς. Είχε εκείνες τις γυναίκες που πάνε κοκέτες παντού ακόμα και στο περίπτερο, είδα όμως και σέξυ γυναίκες μέσα απο μια απλή φόρμα και τις χάρηκα. Έβλεπα χαμόγελα, ναι ναι μην σας κάνει εντύπωση χαμογελάμε εδώ πάνω, και μάλιστα δυνατά να μας ακούν όλοι και δεν μας νοιάζει. 
  Δεν είναι τυχαίο που την λένε ερωτική πόλη. Είχε ένα αίσθημα αλληλεγγύης και αγάπης παντού. Μικρά παιδιά απο το σχολείο, έγραφαν για τους πρόσφυγες γράμμα, νεαρούς να το παίζουν μάγκες με την καλή την έννοια σαν να δείχνουν σε όλους οτι μεγάλωσαν. Νεαρά ζευγάρια κάτω απο τον Λευκό Πύργο να ζαχαρώνουν τα μάτια και τα χείλη του άλλου, αλλά αυτό ήταν το αναμενόμενο αν και σπάνιο πλέον. Αυτό όμως που μου άρεσε ήταν τα ζευγάρι ηλικίας πάνω απο 50 που ήταν πιασμένοι ακόμα χεράκι χεράκι και μιλούσαν τρυφερά ο ένας στον άλλον. 
  Είχε κόσμο που λόγο καιρού έκανε κοπάνα απο την δουλειά και πήγε για καφέ χαλαρά. Ήταν ευκαιρία να τρέξεις και να κάνεις ποδήλατο. Είχε εκείνα τα αρώματα του Τερκενλη, παρέα με το ψημένο κάστανο και σαλέπι ζεστο ζεστό σαλέπι. Είχε κουλούρια που πρέπει να ξέρεις απο που να πάρεις και μπουγάτσες φρέσκες. Είχε κόσμο αγχωμένο και προβληματισμένο, να κλείνει ραντεβού και να τρέχει σε δρόμους. Φυσικά ούτε το μετρό δεν θα μας σώσει- όταν γίνει- γιατι τέτοια οδήγηση πουθενα αλλού. Πιο χαλαρά πεθαίνεις... κυριολεκτικά. 
  όλα αυτά κάνουν την δική μου πόλη όπως είναι τώρα. και σήμερα όλοι θα έπρεπε να την έβλεπαν ... με τα καλά και τα αναποδα της 

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

HOLY.WOOD 100% HANDMADE WOODEN SUNGLASSES

Ο Βασίλης Καλογερόπουλος είναι ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω απο το brand των χειροποίητων ξύλινων γυαλιών. Μιλάει ευγενικά, νιώθεις ότι είναι άνθρωπος χωρίς τουπέ για την επιτυχία που έχει και μπορώ να πω αρκετά συνεργάσιμος. 
 Μικρές ξύλινες δημιουργίες με λεπτεπίλεπτες καμιά φορά λεπτομέρειες και χαράξεις, οι ξύλινοι σκελετοί γυαλιών του είναι μικρά αριστουργήματα. 

photography by Ioanna-S-YPO-photography

 Τον γνώρισα μέσα απο το προφίλ του στο instagram και προέκυψε συνεργασία για φωτογράφιση και κυρίως ουσιαστική επικοινωνία. Έχει άποψη, στυλ και πρόταση χωρίς τα περιττά και τον φραμπαλά του δήθεν σταρ. Τα σταριλίκια αξίζουν στις δημιουργίες του που είναι γυαλιά περιορισμένης παραγωγής, κυρίως το χόμπι του αλλά με μεγάλη επιτυχία στο εξωτερικό ... Και ναι μερικά σχέδια είναι πρωτότυπα, πρακτικά, μοδάτα, μοναδικά. 
  Δεν έχεις παρά να μπεις στην σελίδα του και να κοιτάξεις τι σου ταιριάζει 

facebook page Holy-Wood-100-Handmade-Wooden-Sunglasses

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2015

SOMASOAPS

Δεν υπάρχει καλύτερο ξεκίνημα απο το να μαθαίνεις ότι στην Θεσσαλονίκη κρύβονται πολλά ταλέντα. Σε διαφορετικούς τομείς θα τα βρείς και θα σε εκπλήξουν απο την προσπάθεια και την δουλειά τους. 
 Η Ελένη Πουλοπούλου μένεις στην πόλη μου και φτιάχνει καλλυντικά. Μικρά θαύματα κλεισμένα σε βαζάκια. Πολύχρωμα σαπούνια, με περίεργες προσμίξεις για το τελικό αποτέλεσμα, όλα φυσικά και όλα με τα χέρια της. 



 Κρέμες προσώπου, σώματος, λάδια, scrub, γαλακτώματα και ότι μπορείτε να φανταστείτε θα τα βρείτε φτιαγμένα με προσοχή και μεράκι. Φυσικά και είναι δικτυωμένη παντού σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και θα την βρείς εύκολα. Εγώ θα σου δώσω ένα παράθυρο να δείς πως μέσα απο την φαντασία και τις γνώσεις κάνεις θαύματα που αξίζουν την υποστήριξη σου 

facebook page Soma Soaps

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2015

JLS BY DIMITRA JEWELERY

Σε κάθε καλλιτέχνη φυσικά δεν θα μπορούσαν να μου αρέσουν όλα τα δημιουργήματά του. Όμως το ωραίο είναι πως σε αυτή την περίπτωση μου αρέσει η Δήμητρα που τα κατασκευάζει τα κοσμήματα, και είπα να σας την δείξω. 
  Κυρίως μου αρέσει η προσοχή που δίνει στην εικόνα της, στην παρουσίαση της, και στο μικρό πουγκάκι της που τα αποθηκεύει. 


  jls αρχικά της εργασίας της και ναι μερικά θα τα φορούσα άνετα γιατί είναι λεπτά και κομψά. 
το καλύτερο είναι το μόνιμο χαμόγελό της, καθώς φοράει τα κοσμήματά της, και εκείνα τα μακρυά κολιέ της. 
 Δέρμα, αλυσίδες, παντατίφ, και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε θα το βρείτε στην συλλογή της που συνέχεια μεγαλώνει 

facebook page JlsByDimitra 

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015

SO THIS ' N THAT

Βρήκα την Σωτηρία μου... 
Κυριολεκτικά και μεταφορικά. 
Το ότι μου αρέσουν τα παζλ το ξέρετε. Αν όχι ρίξτε μια ματιά εδώ... 
Τα παζλ είναι τρόπος ζωής και σου δίνουν μαθήματα για αυτήν. όλα στην ζωή μας είναι παζλ. όλοι ψάχνουμε το άλλο μισό κομμάτι μας, για να ολοκληρωθούμε. 
Έτσι ήρθε η Σωτηρία Νάννου να μας δώσει κάποια κομμάτια της για να συνδεθούμε μεταξύ μας και με την μόδα. 


Είναι η κοπέλα που κάνει λίγα κομμάτια και όχι μαζικά, χειροποίητα κοσμήματα, με θέμα το παζλ που κάνει και εκείνη απο μικρή. Κάθε χρόνο κάνει μια συλλογή απο διαφορετικά υλικά. Η φετινή της νομίζω έχει κάποια κομμάτια που θα τα ήθελα, καθώς κυρίαρχο υλικό της είναι το ξύλο και ίγο μέταλλο. 
Πρωτότυπα σχέδια και αν εισαι και φαν του σπορ είναι θεικά, αν όχι απλά τα θαυμάζεις. Την παρακολουθώ καιρό οπότε νομίζω ήρθε η ώρα να το κάνεις και εσύ απλά μπαίνοντας στην σελίδα της. 

facebook page So-this-n-that

Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΝΑ ΜΩΡΑΙΤΟΥ


Δεν είναι από  τις γυναίκες που περνάνε απαρατήρητες ... Κυρίως δεν είναι από τους χαρακτήρες που θέλεις να χάσεις απο την ζωή σου. Δυναμική, έξυπνη, δραστήρια, μητέρα, σύζυγος, σχεδιάστρια μόδας και όλα αυτά σε ένα Χαμόγελο. 

Την δουλειά της anna-moraitou-design σου την είχα δείξει. Θεώρησα όμως σωστό να γνωρίσεις και το άτομο που δημιουργεί τάση στην μόδα. 
λέξεις της Ιωάννας Υποδηματοπούλου 
1 απο αρχιτέκτονας, σχεδιάστρια κοσμημάτων, και αξεσουάρ. Πώς προέκυψε αυτή η ενασχόληση; 
Ήθελα να συνθέσω σε μικρότερη κλίμακα και με πολύ πιο απλές διαδικασίες υλοποίησης. Έτσι σχεδίασα έπιπλα, φωτιστικά και τελικά αξεσουάρ. Είδα τη μόδα μέσα από μία εννοιολογική προσέγγιση, ως αρχιτεκτονική για το σώμα. 
2 το διαφορετικό στην δουλειά σου είναι το υλικό του ξύλου. πες μας για αυτήν την επιλογή σου;
Επέλεξα το ξύλο γιατί είναι ένα υλικό που συναντούμε κυρίως στην κατασκευή επίπλων. Ξεφεύγοντας από τα κλασσικά πρότυπα της μόδας, μπορώ να δώσω μια νέα διάσταση στις τσάντες και τα αξεσουάρ. Τα μοτίβα δεν τυπώνονται, αλλά δημιουργούνται από την υφή και την ιδιαίτερη υλικότητα των επιφανειών.
3 σε κάθε δημιουργία σου, τι σε εμπνέει για να την δημιουργήσεις;
Αναζητώντας νέες μορφές σχεδιασμού, εμπνέομαι από υλικά και φόρμες που μου είναι οικεία μέσα από την αρχιτεκτονική. Φροντίζω πάντα η μορφή να εµπεριέχει τον τρόπο κατασκευής και λειτουργίας και να προκύπτει από τις ιδιότητες των υλικών που χρησιμοποιώ και τις ανάγκες του χρήστη.
4 οι σπουδές σου με την τωρινή σου ενασχόληση πως συνδέονται; 
Οι αρχιτεκτονικές σπουδές σε προετοιμάζουν για το σχεδιασμό ενός δομημένου περιβάλλοντος, σε όλες τις κλίμακες: από τον αστικό σχεδιασμό μέχρι τις κατασκευαστικές λεπτομέρειες επίπλων και μικρών αντικειμένων. Έχω διδαχθεί πως να συγκροτώ μια κεντρική ιδέα, να την μελετώ, να την σχεδιάζω και να την εφαρμόζω, να τη φωτογραφίζω και να την προωθώ, να κάνω έρευνα αγοράς και να διαχειρίζομαι τον προϋπολογισμό.
5 ποίοι ήταν οι άνθρωποι που σε βοήθησαν για να φτάσεις στην θέση που είσαι τώρα; 
Εκτός από την οικογένεια και τους συνεργάτες μου, οφείλω πολλά στην Ιλιάδα-Ευαγγελία Κοθρά, δημιουργό του Living Postcards, μίας διαδικτυακής πλατφόρμας αφιερωμένης στην Ελλάδα, την Άννα Πολυδώρου, μέσα από την έκθεση "It's all, oh so souvenir to me! Vol 3, τη Μάνια Νινέ, σχεδιάστρια και fashion blogger και τη Νεφέλη-  Ξένια Βλάχου σχεδιάστρια των κοσμημάτων PROPS. Τέσσερις γυναίκες που με εμπιστεύτηκαν και με πρόβαλαν στο ξεκίνημα μου.
6 πόσο καιρό ασχολείσαι ξεχωριστά με αυτήν την δημιουργική ενασχόληση; τι χρειάστηκε για να το πετύχεις αυτό; πόσο επίπονο είναι; 
Οι ξύλινες τσάντες παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στο Design Lab, στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων στο Γκάζι, τον Απρίλιο του 2014. Κάθε  project στο οποίο ο δημιουργός είναι υπέυθυνος για κάθε στάδιο της διαδικασίας, από τον σχεδιασμό και την προμήθεια των υλικών μέχρι την παραγωγή, τη φωτογραφία και την προώθηση τα social media είναι πάντα επίπονο.




7 το μυστικό που σε οδήγησε σε επιτυχία και αναγνώριση; τι θα συμβούλευες κάποιον που ξεκινάει τώρα; 
Υπομονή και επιμονή! Να πάρει ρίσκα. Να γιορτάζει κάθε επιτυχία, όσο μικρή κι αν είναι και να μαθαίνει από κάθε αποτυχία, όσο μεγάλη κι αν είναι.

8 πως βλέπεις την δουλειά νέων σχεδιαστών αναλογικά με την κατάσταση της χώρας; 
Το τελευταίο διάστημα μας δίνονται περισσότερες ευκαιρίες να παρουσιάσουμε τη δουλειά μας σε εκθέσεις και φεστιβάλ, ενώ παράλληλα έχουν δημιουργηθεί πολλές ηλεκτρονικές «πλατφόρμες», στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπου προσφέρεται ο διαδικτυακός χώρος προβολής και ανάδειξης του έργου μας. Η κρίση μας έχει βγάλει από τα ήρεμα νερά μιας συγκαταβατικής και ασφαλούς εργασίας και μας έχει φέρει περισσότερο κοντά στο να παίρνουμε ρίσκα και να πηγαίνουμε κόντρα στο πείσμα των καιρών και της σύγχρονης οικονομίας.

9 η σχέση σου με τα αξεσουάρ ποια ήταν και γιατί ήθελες να κάνεις δικά σου; 
Δεν είχα ποτέ καλή σχέση με τα μέταλλα και τους πολύτιμους λίθους, γνωρίζοντας ότι η αξία τους είναι μία ανθρώπινη επινόηση που καθορίζεται από τη σπανιότητα τους. Η εξόρυξή τους αποτελεί μία ρυπογόνα δραστηριότητα που προκαλεί στερεά τοξικά απόβλητα, ενώ γενικά οι ορυκτοί πόροι δεν ειναι ανεξάντλητοι. Επιπλέον είμαι ενάντια στη βιομηχανία γούνας και δέρματος καθώς συμβάλλει  στο θάνατο εκατομμυρίων ζώων κάθε χρόνο. Αντίθετα το ξύλο είναι ανανεώσιμο και επιπλέον η κατεργασία του δεν απαιτεί μεγάλη κατανάλωση ενέργειας και δεν παράγει σημαντικές ποσότητες αποβλήτων. Ήθελα να χρησιμοποιώ αξεσουάρ όσο γίνεται πιο φυσικά, των οποίων η αξία έγκειται στο σχεδιασμό και τη μοναδικότητά τους.

10 όσο δημιουργείς τι σκέφτεσαι και τι θα ήθελες να  σχεδιάσεις νέο; 
Πολυμορφικά αξεσουάρ και τσάντες που θα αλλάζουν μορφή ανάλογα με τις ανάγκες του χρήστη.

11 ποιες συνεργασίες και κινήσεις σου έχεις ευχαριστηθεί;
Η συνεργασία μου με την αρχιτεκτονική ομάδα Desarch και η συμμετοχή μας το 2013 στην έκθεση Greek design = Good design, που διοργάνωσε ο Οργανισμός Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας αποτελούν για εμένα σταθμό. Μία ακόμα σημαντική συνεργασία με την ομάδα Naya Fashion κατέλειξε σε μία συλλογή με ξύλινα ρούχα, στο πλαίσιο μιας έρευνας για τη συσχέτιση μόδας και αρχιτεκτονικής.
12 ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια; τι να περιμένουμε απο εσένα; 
Έχω πολλά σχέδια στο μυαλό μου και εύχομαι σύντομα να παρουσιάσω μία συλλογή ένδυσης με ξύλο και ανακυκλώσιμο πλαστικό.

13 που μπορεί να βρεί κάποιος τις δημιουργίες σου και ποια συνεργασία θα ήθελες οπωσδήποτε; 
Ηλεκτρονικά στο https://www.etsy.com/shop/AnnaMoraitou και
και στα εξής καταστήματα:
KAILAS, 11 Melaxrinou, Vathí, Samos
F/a/d Naousa, Port of Naousa, Paros, Kiklades
18
Φ, 18 Frynihou & Dionysiou Areopagitou, Pláka, Attiki

Κάθε συνεργασία μου βασίζεται στην εμπιστοσύνη και την εντιμότητα. Αυτό θέλω μόνο!

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

ΑΤΑΚΑ ΟΓΔΟΝΤΑ ΔΥΟ

Γιατί όλη αυτή η εμμονή με τα σχέδια και τις στρατηγικές;
Ποιος είσαι ο Ναπολέων ;;;
Είπαμε οτι στον έρωτα και τον πόλεμο όλα επιτρέπονται αλλά μήπως το παρά έκανες με το καμουφλάζ;
Πολύ πιθανόν αυτός που θέλεις να μην έχει καταλάβει τίποτα.
Τι έχεις να χάσεις αν είσαι πιο ξεκάθαρη μαζί του;
Καμιά φορά ο αυθορμητισμός είναι η καλύτερη στρατηγική 


Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

WEEKEND

Ξυπνάς Σάββατο πρωί και τι μαθαίνεις;. η τελευταία μέρα του καλοκαιριού λέει. Αύριο η ώρα θα δείχνει επίσημα χειμώνα. Καλά δεν το λέω για κακό ότι είναι άσχημα. 
Αντιθέτως εκείνη την κρύα διάθεση θέλω, για να χωθώ στο πάπλωμα μου και να βλέπω ταινίες. Δεν ξέρω αν στο έχω πει αλλά πρόσφατα έχω κολλήσει με την σειρά Once upon a time και έχω ξαπλώσει με φίλους σε καναπέδες με τις ώρες. Άλλο ένα συνήθειο μου είναι να μην μπορώ να δω ταινία χωρίς αγκαλιά, οπότε έρχονται σπίτι μου και την βλέπουμε. Ενδιαφέρουσα ιστορία, που όμως προσωπικά σε κάποιες στιγμές της με κουράζει. 
Έχω μια ντάνα με βιβλία, που θα ήθελα να διαβάσω, και κυρίως να ζοριστώ να κάνω τα ισπανικά μου γιατί είναι μια γλώσσα που με ενδιαφέρει. 

Σας έχω πεί οτι έχω κάνει ένα νέο ξεκίνημα;;;;
Το il-progetto-bottiglia είναι η δουλειά μου και θα ήθελα την στήριξή σας σε αυτό. Μια κοινοποίηση στις σελίδες σας θα βοηθούσε. Μου τρώει πολλές ώρες και κυρίως με τις φωτογραφίσεις που πρέπει να κάνω και να σχεδιάσω, οπότε με μια μηχανή στο χέρι είμαι. 
Κείμενα ετοιμάζω για το περιοδικό Vol drinks όπου εκεί θα είμαι καθαρά ο εαυτός μου για το οινικό κομμάτι και νέες προτάσεις οίνου έρχονται μετα τα Πελοποννησιακά κρασιά που δοκίμασα. Μπορώ να πω οτι είμαι γεμάτη, και θα ήθελα και εσείς να μου πείτε τι θα κάνετε. 

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

SOLFULL ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ

Η Μαριάνθη Φιλίππου είναι μια γυναίκα με πάθος. Εσύ; 
Γιατί αν δεν έχεις πάθος τα κοσμήματα που κατασκευάζει με έντονα χρώματα, θα τα βλέπεις απλά μεγάλα σχήματα με χρώματα ενώ είναι ένα κομμάτι της φαντασίας της. 
Προσωπικά απο κοντά δεν την έχω γνωρίσει, αλλά την δουλειά της την βλέπω καιρό και νομίζω αξίζει να ξέρεις το μικρό της εργαστήριο στην Πανόρμου.
Ξέρεις τι με τράβηξε; 


Μια εικόνα με ένα κολιέ και τρεις κύκλους. Ένα ρολόι να δείχνει σταθερά την ίδια ώρα, σαν σημείο αναφοράς, ένα κολιέ με βέλος και πολλά μικρά δαχτυλίδια. 
Έχει στυλ και άποψη οπότε όσοι μένετε Αθήνα πέρα απο το εργαστήριό της μπορείτε να την βρείτε στο the-meet-market όπου και αν γίνεται γιατί παίρνει συχνά μέρος, αλλά και στο Μουσείο Μπενάκη στο πωλητήριο τους. Προς το παρόν απλά δες την δουλειά της στην σελίδα της. 

facebook page Solfull Creations

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

ΤΟ ΜΕΛΙ ΑΞΙΩΤΗΣ

Θα σας πάω ως την Χαλκίδα, με ένα κουτάλι στο χέρι. 
Θα καταλάβετε την μαγεία της ελληνικής φύσης σε όλη την γεύση της. 
Εκεί θα βρούμε τον νεαρό Τάσο Αξιώτη, που απο κούνια όπως λέει έχει φίλες του τις μέλισσες. Απο την πολύ στενή παρέα λοιπόν , έγιναν και συνεργάτες. 


Επίσης το θυμάρι, το πεύκο, το πευκοθύμαρο, πήγαν και κρύφτηκαν μέσα στα βάζα του, και δίνουν άρωμα στο μέλι του. 
 Εγώ φυσικά κοίταξα την ετικέτα. Απλή και καλή, αλλά αγάπησα πιο πολύ τις νέες σακούλες του, οπότε θα ήθελα να τις δείτε, και να πείτε ένα καλημέρα με ένα Like στις βασίλισσες. Ντροπή πράγμα να μην μιλάμε στην φύση. 
Δες και εσύ τι παράγει ο τόπος μας και απλά πες το και σε άλλους... κρυφά απο την βασίλισσα. 

facebook page tomeliaxiotis

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015

ΑΤΑΚΑ ΟΓΔΟΝΤΑ ΕΝΑ

Αν κάποιος σνομπάρει τα γούστα σου σνόμπαρε τον και εσυ.
Δεν θέλεις όμως να δείς αν αυτό που είσαι θα το αγαπήσει αληθινά;
Εδώ δυο αταίριαστοι καταφέρνουν να συνεργαστούν...
ΟΙ δύο σας δεν θα μπορείτε να τα βρείτε; 
Και που ξέρεις;
Αυτό που φοβάσαι να δείξεις και είσαι πραγματικά, μπορεί αν το αγαπήσει πιο εύκολα απο αυτό που του μοστράρεις. 

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2015

ΕΥΖΗΝ CREATIONS

Έχει μια πολύ χαρακτηριστική δουλειά. 
Μερικές φορές να την έχεις δει, μετά μπορεί να την ξεχωρίσεις μέσα στα social media .
Εγώ τουλάχιστον το κάνω. 
Μια αδυναμία της είναι τα πουά και άλλη μια τα κουμπιά. 
Τα σκουλαρίκια της είναι μικρά και οι διαγωνισμοί της μεγάλοι. 
Τα κουτάκια που τα τυλίγει χαριτωμένα και τα χαρτιά που τα δένει απλά. 
Δεν θέλω να πω πολλά, απλά κοιτάξτε πως μια αδυναμία για το κουμπί, έγινε ολόκληρο χόμπι που αγαπήθηκε σε κάθε φωτογραφία που βγάζει. 

facebook page Ευζην creations

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

DOUBLE O SUNGLASSES

- Χτύπα ξύλο καλή μου σήμερα. Τρίτη και 13 είναι... 
Θα μείνω μέσα να μην με δει κανείς και αύριο που θα έχει περάσει η επιρροή της γρουσουζιάς, θα βγω να χαρώ τον κόσμο. 
-Μωρέ εγώ ξύλο θα βρω, αλλά δεν θα το χτυπήσω... θα το φορέσω. 
-Δηλαδή δηλαδή;;; 
- Άκου φιλενάδα τι ανακάλυψα τέτοια μέρα 
- Πως δεν θα μας πιάσει η γκαντεμιά; 
-Ανακάλυψα πως θα δεις τον κόσμο με ασφάλεια και ομορφιά. 
- Ε πες μου με έσκασες. 
- Εδώ στην χώρα μας στο Ηράκλειο της Κρήτης, υπάρχουν δύο άντρες που δημιουργούν γυαλιά ηλίου από ξύλο. Φυσικό μασίφ ξύλο, και σου δίνουν την δυνατότητα, ανάμεσα σε επτά (7 ) το πιστεύεις; σχέδια να διαλέξεις πιο σου πάει. 



- οοοο και τι καλό έχει αυτό την σημερινή μέρα ειδικά; 
- Καταρχάς το διπλό οο που έχουν στο λογότυπό τους δεν είναι τυχαίο. Βγαίνει απο την λέξη wood, και μεταξύ μας νομίζω οτι επειδή είναι αγόρια αυτοί που τα φτιάχνουν για να μην μαλώνουν, πήραν ο καθένας απο ένα και δουλεύουν. Ξέρεις, πως μάλωναν μικρά για τα αυτοκινητάκια; ε τώρα για τα γράμματα. Το λέω αυτό γιατί όταν τα κοιτάς τα θες όλα. Και σήμερα να τα φορέσεις για να δεις την γρουσουζιά σου κατάματα. 
- Λες να βοηθήσει; Είναι και απο ξύλο είπες τα γυαλιά, οπότε σίγουρα θα πάρει την αρνητική ενέργεια. 
- Μην σου πω οτι το διπλό οο θα την εξοντώσει. Καθώς θα φοράς τις διόπτρες σου θα μαγνητίζεις ομορφιά. 
- Τέλος με έπεισες θα τα πάρω. Που μπορώ να τα δω; 

facebook page double o sunglasses   

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015

IL PROGETTO BOTTIGLIA

   Θα σας γυρίσω μερικά χρόνια πίσω, όταν ήμουν 18 ετών και είχα περάσει στην σχολή Φυτικής Παραγωγής στην Θεσσαλονίκη. Τότε δεν ήταν από τις επιλογές μου, ούτε καν επιθυμία μου, και δεν ήξερα τι να κάνω. Μετά από 10 χρόνια, και την ορκωμοσία μου  η σχολή αυτή μου έδωσε τα μεγαλύτερα, πιο δύσκολα και σημαντικά μαθήματα. Και έναν Έρωτα που διαρκεί ακόμα. Πιστεύω πως ο κάθε άνθρωπος έχει στη ζωή του ένα σκοπό. Έναν λόγο που θα ξυπνάει το πρωί. Για εμένα είναι τα ποτήρια σου να είναι γεμάτα με καλό ποιοτικό ελληνικό  κρασί  και εκείνο το χαμόγελο που θα σου χαρίσει…



Είναι Σεπτέμβριος του 2005. Αποφασίζω να πάω να γραφτώ στην σχολή και αναρωτιέμαι τι θέλω εγώ παιδί θεωρητικής μέσα στα χωράφια και στα μαθηματικά. Ένιωθα άγχος μήπως αυτή η απόφαση να μείνω στην σχολή δεν μου πήγαινε. Έκλεισα τα μάτια και ευχήθηκα να βρω έναν τομέα που θα μου αρέσει για να κρατηθώ. Σαν κάποιος να με άκουσε  και μου έδειξε τον δρόμο για το αμπέλι, το πρώτο μάθημα κατεύθυνσης αμπελουργία, και το πρώτο και μοναδικό που με τράβηξε ως και σήμερα. Με όλα τα δύσκολα και τα εύκολα που κρύβει. Από την στιγμή που θα γίνει σταφύλι ως την στιγμή που θα μπεί στο ποτήρι. Για αυτό έκανα και δεύτερη σχολή γευσιγνωσίας οίνου . Όπου κατέχεις τον τίτλο του sommelier.

                           Κάνε like στο facebook page IL-Progetto-Bottiglia

Στα ελληνικά, ο οινοχόος είναι μια λέξη, ένα επάγγελμα και ένας τίτλος τιμής από την αρχαιότητα. Το να κρατάς στα χέρια σου, πόσο μάλλον να το δημιουργείς και να το σερβίρεις με σεβασμό, το αρχαιότερο αγαθό της χώρας μας είναι τιμή. Πήρα τα πτυχία που ήθελα, μάζεψα εμπειρίες από τρύγους σε Ελλάδα και εξωτερικό, γνώρισα από οινόφιλους μέχρι σπουδαία πρόσωπα, έφτασα να τα δοκιμάζω, γράφω, προτείνω, πουλάω, δημιουργώ, παρουσιάζω, και τώρα…  να τα ράβω. Ξεκινώ να ψάχνω τι θα κάνω που θα μου αρέσει και θα με γεμίζει τόσο όσο ένα μπουκάλι.

Φτάνουμε καλοκαίρι 2015. Βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη χωρίς δουλεία.  Ασχολούμαι περισσότερο με τα κοσμήματα μου stekia-pantou, νιώθω ότι ο κόσμος τα γνωρίζει καλύτερα, οι fashion bloggers ασχολούνται μαζί τους, αλλά κάτι άλλο θέλω να κάνω.  Και τότε, τρεις άνθρωποι χωρίς να το ξέρουν με έχουν βοηθήσει με απλές κουβέντες, που στην σωστή ώρα δέθηκαν και έγινα η σημερινή μου ιστορία.
Ο Λευτέρης Μοχιανάκης   όταν του είπα ότι έψαχνα δουλειά κάπου συγκεκριμένα, μου λέει δεν είσαι για εκεί thing out of the box. Μην με ρωτήσετε γιατί αλλά αυτή η ατάκα μου έμεινε μέσα μου και μάλλον δούλευε για πολύ καιρό. Ναι αλλά δεν με λές πιο είναι το box για να σκεφτώ από έξω του. Κανείς δεν θα στο πεί ή δεν θα στο δείξει. Μόνος σου θα το βρεις. Μια αναλαμπή και σπίθα μου έδωσε η Λία  που φόρεσε κόσμημά μου, και κρατούσε πάντα μια αδυναμία μου. Πρωτότυπες τσάντες. Ευγενική, όμορφη, ευτυχώς καθόλου καβαλημένη με οδήγησε μέσα από μια συζήτηση σε αυτό που πάντα μου άρεσε.  Την τελική σπίθα την έδωσε η Χριστίνα  Αλεξίου  που με την δουλειά της  και την εικόνα της με βοήθησε σαν σκέψη και τελικά έκανε και την εκτέλεση του ονείρου μου.

                                follow me on instagram il progetto bottiglia

  Έχουμε και λέμε. Ιωάννα μου τι σου αρέσει;

Μπουκάλια, ετικέτες, design, packaging, photoshooting, crazy ideas, τσάντες. Όλα μαζί τι κάνουν;  Τα βάζω κάτω, και βλέπω πως όλοι οι άνθρωποι με οδήγησαν στο να κάνω μικρά πρακτικά- αλήθεια λέω και βολικά- τσαντάκια σε μορφή μπουκαλιού. Αποφάσισα πως κάθε χρόνο θα είναι ένα μπουκάλι σε περιορισμένα – 100 κομμάτια- για να το έχουν όσοι θαυμάζουν τα πρωτότυπα αντικείμενα στην μόδα. Σε αυτό το κομμάτι θα ήθελα να ευχαριστήσω την επιχείρηση print fabric για την εκτύπωση, το ράψιμο και την υπομονή τους να με βοηθήσουν.  Όλες οι αδυναμίες μου μαζί δεν είναι τέλειο; Εύχομαι να είναι και να με στηρίξετε . Να το έχετε στο νου σας σαν δώρο, για τον εαυτό σας, γιατί  για όλο τον χειμώνα από αυτό θα ζω, θα βγάζω τα έξοδα του.

Ε μην μου πείτε πως δεν είχατε καταλάβει πως μου αρέσουν τα ιταλικά; Έκανα μαθήματα, και ήθελα κάτι πρωτότυπο για όνομα, οπότε σαν μικρό πρωτάκι σε αυτόν τον χώρο, έβαλα σαν όνομα το πρώτο βιβλίο ιταλικών μου.

                                  Για αυτό το ονόμασα Il_progetto_bottiglia

100 Μπουκάλια μπύρας λοιπόν, είναι το στοίχημα μου να γίνουν κομμάτι της ζωής σας. Είναι 20 cm ύψος και 9 cm πλάτος, και μπορούν να γίνουν θήκη γυαλιών,  θήκη κινητού, πορτοφόλι, εμένα με έχει καταβολέψει. Κινητό, κλειδιά, λεφτά, όλα μέσα  και πάω να μεθύσω τον κόσμο


Ελπίζω να σε έπεισα ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Ό,τι σου λείπει δημιούργησε το. Η δημιουργία είναι θαύμα. Ό,τι δεν σου αρέσει, άλλαξε το. Μην περιμένεις να το αλλάξει ο άλλος. Θες να κάνεις ένα μαγαζί, θέλεις να κάνεις έναν οργανισμό, θες να γράψεις ένα βιβλίο, να σχεδιάσεις τσάντες. Κάν’ το, όποιο κι αν είναι το όνειρό σου. Μην κολλάς στα προβλήματα. Κι εγώ κόλλησα, κι εγώ φοβήθηκα. Μα τα όνειρα είναι για να πραγματοποιούνται. Κι έχω πολλά ακόμα να πραγματοποιήσω.

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

LEFKON CLOTHES

Ένα σχέδιο της ήταν που μου άρεσε και μου τράβηξε την προσοχή. 
Απλότητα και γεωμετρικά σχέδια, χρώματα απαλά χωρίς σχέδια τρελά. 

Η Ειρήνη Λουίζα Ανδρικοπούλου γεννήθηκε στην Πάτρα και μετά τις σπουδές στης στο Πανεπιστήμιο του Πειραιά είπε να βγάλει τις εικόνες που είχε δεί απο την μητέρα της όταν έραβε. Σε αυτό το ατελιέ γεννήθηκε και μεγάλωσε. Με υφάσματα και ραπτομηχανές στο φουλ. 


 Περιοδικά μόδας 

όποτε τα ανοίγει κρατάει εμπνεύσεις, και τις βάζει στο χαρτί ώστε να τα φορέσουμε εμείς. Το φόρεμα που μου άρεσε ήταν με ανοιχτή πλάτη και ένα ωραίο δέσιμο και όλη η συλλογή είναι σε απλές γραμμές. 

Έλληνες σχεδιαστές  

που πρέπει να υποστηρίξουμε ώστε να συνεχίσουν να δημιουργούν για να πάμε τα όνειρά μας μπροστά. Σου προτείνω να δείς την συλλογή της και να περιμένεις την επόμενη. 

facebook page  lefkon.gr


Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΧΡΗΣΤΟ

σήμερα κανονικά θα έπρεπε να είμαι ευτυχισμένη που έχω όλα όσα θέλω. σήμερα κανονικά ξεκινάω κάτι νέο και θα έπρεπε να πετάω. μα σήμερα δεν είμαι καλά κανονικά. 
θα μου πεις γιατί; 
αν έχεις έρθει στην δύσκολη θέση να αποχαιρετάς κάποιον που μετακομίζει - θεωρητικά πάντα- μόνιμα για αλλού, και αυτό το αλλού είναι μακριά απο εσένα, τότε ξέρεις γιατί είμαι χάλια. 
 Ξύπνησα μέσα στην βροχή 6 το πρωί και κλαίγαμε παρέα με το Θεό που φεύγει κάποιος απο αυτήν την χώρα. Ένας ακόμα απο εμάς εκτός συνόρων. Όχι οτι είναι εύκολο και για αυτόν, αλλά την κάθε απώλεια ο καθένας μόνος του την διαχειρίζεται διαφορετικά. 
  Ο Χρήστος έφυγε για Ουάσινγκτον, ναι οκ θεωρητικά μπορείς να πας να τον δείς πρακτικά όχι γιατι καπούτ λεφτά. Όσο και να μιλάς στο Viber στο skype στο facebook την αίσθηση ότι είσαι εδώ δίπλα μου δεν θα την ξανά έχω και αυτό είναι που με πονάει. 
 Πως θα πίνω κρασί τώρα με λες; Καλά μην σκας θα πίνω για να ξεχνάω την φυγή σου. Λίγο χρόνο θέλουμε μέχρι να τα βρούμε όλα απο την αρχή έτσι δεν είναι; Δεν άνοιξαν οι δακρυγόνοι αδένες μου τσάμπα. 
 Μάλλον το έχει η μοίρα μου να αποχαιρετάω έναν Χρήστο που να είναι και Σκορπιός που δεν τον θέλω καθόλου και όλο μπρός μου είναι. Γαμώτο πρέπει να το πάρω απόφαση. Θα με τραβάνε Σκορπιοί. 
Και όντως ρε παιδί μου εσύ έχεις ένα πέπλο μυστηρίου τρελό, που ταυτόχρονα είναι ωραίο. Κάνεις τρέλες αλλά δεν είσαι και εκτός ελέγχου. Μου αρέσει που πάντα μπορώ να σου μιλάω άνετα και κατά συνέπεια με τρελό γέλιο. Ψάχνεις το μυαλό του άλλου, το παίζεις ωραία, νοιάζεσαι, δίνεσαι- πρόσεχε σε αυτόν τον τομέα εκεί που πας-  και το πιο σημαντικό; έχεις ένστικτο... Έχεις χάρη στον έρωτα, τσαχπινιά, γλυκύτητα που οκ μπορώ να ξεχάσω οτί είσαι καμιά φορά τεμπέλης και αναβλητικός, αλλά σου αρέσει το ωραίο ρε φίλε και το εκτιμώ αυτό. Με τις ισορροπίες σου πρόσεχε και οτι θες εδώ είμαι. Ναι οκ θεωρητικά γιατί πρακτικά θα βρεις καμιά άλλη εκεί και εμάς εδώ θα μας ξεχάσεις... σνιφ σνιφ.
 Γαμώτο με την ευαισθησία που με πιάνει, κλαίω λες και δεν υπάρχει αύριο. Λάθος στιγμή έφυγες. Και κόκκινο κρασί θα έπινα για χάρη σου που δεν το μπορώ. Δεν ξέρω τι να σου ευχηθώ. Είμαι εγωίστρια και σε θέλω εδώ. Που να παιδεύομαι με την διαφορά ώρας να στα λέω όλα ε; Να ξενυχτάω για να σε ακούω. Πως θα ξέρω οτι είσαι ο καλύτερος που υπάρχει και ας είσαι Σκορπιός και ας είσαι περίεργος και ας σε γνώρισα κατά τύχη; 
  Αγάπη μου μην με ακούς τι λέω ασε με, απλά θυμάμαι την πρώτη νύχτα στα Βοροινά που σε γνώρισα και ακόμα κλαίω και γελάω μαζί. Κυρίως για αυτή την φωνή που δεν ξέρω πότε και αν θα ακούσω ξανά. Βρέχει Χρήστο στην Θεσσαλονίκη που αφήνεις και την έχω σαν δικαιολογία για να μην φαίνεται οτι κλαίω. Πρόσεχε να βρεις αγκαλιές που θα σε γεμίζουν, χέρια που θα είναι κοντά σου όταν τα θες και να μου μιλάς οκ;  Και όταν θα πιεις το πρώτο ελληνικό κρασί που θα βρεις εκεί θα νιώσεις πολύ υπερήφανος για την χώρα σου όπως και εγώ που θα την αντιπροσωπεύεις εκεί ... 

 φιλιά 

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2015

ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΣ

Σε όποια ηλικία και αν είστε μπορείτε να το δείτε. 
Δείχνει με παραστατικό τρόπο τι γίνεται μέσα στο κεφάλι μας, με όλα τα συναισθήματα μαζί, σε άντρες και γυναίκες. 
Η ιστορία είναι 5 συναισθήματα με κυρίαρχο την χαρά και τι γίνεται όταν αυτή χάνεται, πως νιώθουμε και αντιδρούμε σε όσα μας συμβαίνουν. 
Έχει γέλιο, διδάγματα και μοναδικές εικόνες 

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015

THE TAGARI PROJECT

Θυμάστε τα ταγάρια που είχαμε παλιά και όλοι τα αποφεύγαμε; Δεν ήταν στην μόδα, έδειχναν ότι ήσουν από χωριό, και σε χωράφια. 

Ξεχάστε τα όλα αυτά 

Τα νέα που σας φέρνω απο τον χώρο της μόδας είναι φρέσκα και διαφορετικής αντίληψης. 
Η σχεδιάστρια Νατάσα Μακρυμίχαλου Μαυροπάνου πήρε το ταγάρι σαν έννοια και το έκανε τσάντα που ταξιδεύει πλέον στο εξωτερικό. 



Το λάτρεψα πολύ 

και αυτό γιατί βρήκα μερικά πολύ μικρά και κομψά σχέδια, που μπορεί και η μικρή δεσποινίς να τα κρατήσει, απο βραδινή έξοδο έως το πρωινό στην δουλειά της.  Θα το βρείτε στα καλύτερα μαγαζιά της χώρας μας, και στο εξωτερικό πλέον ,όπως και σε διάφορες καταχωρήσεις σε περιοδικά. 

Μην αγχώνεσαι 

αν δεν το έχεις προσέξει πουθενά, μετά απο αυτό το Post μπες μέσ στην σελίδα της στο facebook page The Tagari Project και που ξέρεις; Μπορεί και εσύ να αλλάξεις άποψη για το αντικείμενο αυτό. 

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ

καλημέρα σας 
αυτό το πσκ θα είναι γεμάτο με λύρα ποντιακή καθώς χθές κάναμε πρόβα για το παμποντιακό που θα γίνει 17/10 στην Κοζάνη μας. 
σήμερα χορεύουμε πατινάδα στην Τριανδρία 
και αύριο έχουμε το παγκόσμιο συνέδριο στο γήπεδο μπάσκετ του ΠΑΟΚ 

μετά απο όλα αυτά σας έχω και βίντεα αντε να μπείτε και εσείς στο πνεύμα και να έρθετε να μας δείτε. 
Εχθες παντως στο Βελλίδειο έγινε χαμός με τον Πόντο και σήμερα στην παραλία θα έχει συγκροτήματα να χορεύουν. 

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2015

ΑΤΑΚΑ ΟΓΔΟΝΤΑ

Σου αρέσει να μαραζώνεις έτσι; 
Δεν είσαι η μόνη...
Όταν δεν θέλεις να σε λυπάται κανείς προτιμάς να λυπάσαι μόνη σου τον εαυτό σου...
Είναι πιο εύκολο απο το να κάνεις κάτι για να αλλάξουν τα πράγματα. 
Ξεκουνήσου!
Αντί να κλαίγεσαι πάρε μια φίλη σου και μίλα της. 
Να τσακίσετε μαζί τις σοκολάτες;
να φάτε ποπ κόρν στο σινεμά;
να δώσετε και στον διπλανό...
και που ξέρεις ;;; 
Μπορεί να είναι καλύτερος απο τον προηγούμενο... 

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

ΠΝΟΗ χειροποίητο κόσμημα


Την ακολουθώ όπου έχει προφίλ και χαίρομαι για την δουλειά της. 
Έχει απλά και όμορφα σχέδια απο σμάλτο, και είναι πολύ χαρακτηριστικός ο τρόπος που τα φωτογραφίζει. 
Ξεχωρίζουν απο παντού. 
Ο τρόπος που θα στήσει την βιτρίνα στο μαγαζί της, και που θα κάνει σύνθεση μεταξύ τους δίνει όντως πνοή στα όνειρά μας, και δεν έχουμε παρα να τα χαρούμε. 
 Λατρεύω τα σκουλαρίκια της και μερικά δαχτυλίδια της, που μπορώ να σας πω οτι είναι σε νορμάλ τιμές για όλους και με ποιοτική δουλειά. 
Για όσους μένουν στην Αθήνα θα μπορούν να τα δουν απο κοντά, οι υπόλοιποι μέσα απο τις παραγγελίες τους 

facebook page ΠΝΟΗ χειροποίητο κόσμημα

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

THE KOURELOO PROJECT

Η Λίλα Καραγιάννη σπούδασε marketing και δούλεψε για λίγο στα οικονομικά. 
Όμως το πιο μόνιμο πέρασμα της ήταν απο μικρή στην τέχνη, όπου και γύρισε για να κάνει θραύση. Απο τα πινέλα και την ζωγραφική, πέρασε στο να κάνει μια νέα συλλογή, για τσάντες. 


  Η διαφορά τους έχει να κάνει στο υλικό. Όπως λέει και το όνομα της σειράς, πήρε κουρελούδες, τις έντυσε με φόδρα, τις πέρασε και αλυσίδα, τις μοίρασε σε διάφορα μαγαζιά, και να μαστε τωρα εδώ να μιλάμε για την επιτυχία τους. 
  Τις έχω δει σε πολλά site, εικόνες, στην σελίδα τους φυσικά, και σε fashionbloggers να τις κρατάνε. Αξίζει να ρίξετε μια ματιά, για να έχετε μια προσωπική άποψη. 

facebook page kooreloothekourelouproject