Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

7 μυστικά....

  Μόλις είδα, ότι μια μπλογκο φίλη, με έβαλε στο παιχνίδι να πω 7 μυστικά ε....
Μάλλον, κάποιος ξύπνησε με ορεξούλες για σκανταλιές σήμερα....
οκ, δεν θα είναι τα μυστικά του κράτους, αλλά τα δικά μου - και για μένα μόνο σημαντικά- οπότε μην με κατσαδιάζεται.....
1 Θέλω να εκ δώσω όσα έχω γράψει - και ναι είμαι γκραντ φωνάρα και δεν το κρύβω- και να το δω σε ωραία μορφή
2 Στα 15 άρχισα μαζί με την βοήθεια της γιαγιάς μου, να κάνω την περιοδεία του Χατζηγιάννη
3 Θέλω να μάθω ιταλικά- και όποιος μπορεί να με βοηθήσει θα χαρώ- και να γνωρίσω την μαγεία αυτής της χώρας.
4 Θέλω ένα μεγάλο σπίτι με πολλά παιδιά και καλούς φίλους
5 Ποτέ δεν μπορώ να κάνω κουβέντα με την μάνα μου, οπότε προτιμώ να γράφω.
6 Ευτυχώς που τελείωσα το σχολείο γιατί δεν περνούσα καλά
7 Θέλω τέλειο κορμί, αγκαλιές, φιλιά, και ηρεμία για πάντα..

Τώρα παιδιά η σειρά σας....
1 να μας πεις ΛΑΖΑΡΕ
2 ΓΙΑΓΙΑ ΑΝΤΙΓΟΝΗ
3 ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΤΙΣΣΑ
4 ΑΧ ΚΟΥΝΕΛΑΚΙ
5 ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ
6 ΦΟΥΦΟΥΛΑ
7 ΕΙΡΙΝΗ ΥΜΙΝ

ΑΠΟΤΕΛΈΣΜΑΤΑ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ......

ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ!!!!!!!!!!!!!



Καλημέρα, καλημέρα.....
Σήμερα το πρωί. πήγα στο ταχυδρομείο, όπου με περίμενε ένα δέμα.... μεγάλο χωρταστικό ....και όταν το άνοιξα είδα μέσα τόσο ωραία χρώματα, αγάπη, καλλιτεχνία που μου ζωγράφισε ένα χαμόγελο.
Ο λόγος για την δεσποινίς ΧΑΡΑ - που πραγματικά παο το όνομα και μόνο καταλαβαίνεις τι είναι- που μου έστειλε το δωράκι μου απο τον διαγωνισμό της.
Ψυχή μου ευχαριστώ πολύ.......
Με την ευκαιρία να πω, - όπως έχω ξανα πει- πως καλό είναι να κάνετε ένα μικρό δωράκι στους δικούς σας ανθρώπους. Χαμογελάν και αυτό πρέπει να είναι η ανταμοιβή σας. Μικρά συμβολικά δεν είναι ανάγκη να σκάμε πολλά λεφτά.
Σήμερα λοιπόν, είναι η μέρα που θα μάθετε τα αποτελέσματα του πρώτου μου διαγωνισμού.....
Οι συμμετοχές ήταν:
1 Αλς....
lourdi-lourdaki...
3 ΓΑΣΤΕΡΟΠΛΗΞ...
ΜΑΡΙΑ....
5 CHRIS...
6 ΕΛΕΝΑ...
7 ΜΑΡΙΒΙΛΛΗ Τ. ...
8 el.mar...
9 αχτιδα...

Και τα αποτελέσματα είναι:
......... η καρφιτσα νουμερο 1 πάει στην.......ελενα..............
                         
                     ..................... και η καρφίτσα νούμερο 2 πάει στην............... λούρδη.......

Παρακαλώ να στείλετε μαιλ με τα στοιχεία σας και θα τα έχετε σύντομα......

Και μια σημαντική ανακοίνωση....
Αύριο πάω να γραφτώ πάλι γυμναστήριο......

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

ΠΕΜΠΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ...

Σας θυμίζει κάτι;;; Ελπίζω να αρέσει σε σας. Μετά από ένα δύσκολο πσκ που πέρασε εύχομαι αυτό να είναι καλύτερο.Ευχαριστώ όσους μου ευχήθηκαν για τον πρώτο μου μήνα. Εδώ θα μείνω παιδία μου, να σας ταλαιπορώ... θα ήθελα όμως μια χάρη ..να πάτε στην ανάρτηση για τον διαγωνισμό φωτογραφίας που συμμετέχω και να τις ψηφίσετε οκ;

ΠΟΣΟ ΩΡΑΙΑ ΜΑΤΙΑ ΕΧΕΙΣ


Κάθε φορά που με κοιτάς είναι ένα αίνιγμα. Δεν ξέρω ποτέ τι σκέφτεσαι, τι κρύβεις, τι ζητάς, αλλά με τραβάς σαν μαγνήτης. Παλεύω να βρω την άκρη, την λύση, στο τοπίο των ματιών σου. Φοβάμαι πως αν τα χάσω, θα είμαι σαν βαρκάρης, έξω από τα νερά του. Και τότε μου χαμογελάς.  Σαν να ξέρεις ότι παλεύω να κρατηθώ από εσένα. Αγάπα με, κοίτα με, πρόσφερε μου, κάτι για να μην χαθώ. Χωρίς εσένα χάνω την πορεία μου. Είσαι ο φάρος μου, γιατί έχεις κάτι φωτεινό, που με οδηγεί ή στην χαρά, ή στην δίνη του τίποτα. Με λούζεις με ένα σου χαμόγελο, που δεν μπορώ και δε θέλω να το χάσω. Μου μιλάς με τα μάτια, με τα χέρια, με το σώμα και τελευταία με τις λέξεις και έτσι με πάς, ταξίδια με τον νου όπου υπάρχουμε μόνο εμείς οι δύο. Σα ναυαγοί σ’ ένα νησί, με διέξοδο την αγάπη. Και εκεί · εκεί που τίποτα και κανείς δεν μας εμποδίζει, εκεί που μούσα μου είσαι εσύ σε κοιτώ και είμαι αλλού.
Είσαι μεθυστικό ταξίδι αγάπη μου;
 χάρτη δεν θέλω, πυξίδα δεν χρειάζομαι, μόνο να σε κοιτώ.
 Γιατί; ;
Επειδή δεσποινίς ξελογιάστρα, θέλω να σου πω πόσο ωραία μάτια έχεις. Για να το πιστέψεις σε έφερα, στο ομορφότερο μέρος του κόσμου, μα υστερεί μπροστά τους. Όσο για το πόσο ωραία με κοιτάς,  ακούμπα το χέρι σου στην καρδιά μου, και θα την ακούσεις να χτυπά δυνατά, τόσο που να θέλει να πετάξει, για να μπει στην αγκαλιά σου. Ξεκινάς να μου λες ένα παραμύθι, σαν μωρό να με κοιμίσει, όταν είμαι αναστατωμένος και θέλω να σου πω τότε, πόσο μ’ αρέσει να μιλάς. Έχεις φωνή βελούδινη , ταξιδιάρικη, μελωδική, που με κοιμίζει. Να ξέρεις άραγε πόσο ωραία χείλη έχεις;  Σαν τραγανά, κόκκινα, λαχταριστά κεράσια. Κάθε φορά που τα φιλάω, είμαι σαν άταχτο παιδί που τα κλέβει για να τα  κρατήσει μόνο για αυτό.
Όλη αυτή η ομορφιά και η γλύκα,  υπάρχει σ’ ένα σώμα, που ποτέ δεν το χόρτασα ακόμα. Πόσο ωραία μυρωδιά , μπορεί να έχει μια γοργόνα, αναρωτιέμαι κάθε βράδυ γι’ αυτό σαν χάρη στο ζητώ φιλά με για όλη την βραδιά. Σε κρατάω αγκαλιά σαν κάτι πολύτιμο. Κοιμάσαι και σε κοιτώ. Μου είναι κάτι ασύλληπτο ότι είμαστε μαζί κάθε νύχτα. Είσαι εδώ, και αυτό με γεμίζει, και με κάνει να χαμογελώ. Μόνο εσύ κατάφερες μετά από χρόνια να μου το προκαλέσεις
Έχω κάτι να σου πω.
Είσαι ότι ωραιότερο μου έχει τύχει ως τώρα. Δεν σκοπεύω να σε χάσω. Περίμενα για χρόνια να έρθεις στην ζωή μου, και τώρα δεν πρόκειται να σε αφήσω. Παλεύω μέσα μου, να αποχωριστώ  το σκοτάδι και να, με κρατήσεις στο φως.
Σου μιλώ με λόγια που δεν τόλμησα ποτέ να ξεστομίσω και προς εσένα και για εσένα. Δεν ξέρω τι με σταματούσε αλλά σου ζητώ να με ακούσεις, να σου λέω πως , χωρίς εσένα, σταματώ να υπάρχω, δεν αναπνέω, πονά το σώμα μου όταν λείπεις, η εικόνα σου με έχει στοιχειώσει .Μου αρέσει που νιώθεις και εσύ έτσι.  Μην κλαις όταν το ακούς. Είναι η αλήθεια μάτια μου, που ευχόμουν χρόνια κάποια να μου τη προκαλέσει, και το έκανες εσύ. Το νοιώθω όταν με ακουμπάς, όταν όλα μου τα κύτταρα ξυπνάνε και σε ζητάνε. Όλο μου το είναι ζητά ένα σου χάδι για δώρο.
Το μόνο που ζητώ από εσένα, σαν προσκυνητής σε εικόνα είναι να μου πεις πόσο μ αγαπάς.      
Πώς θέλεις να μείνεις εδώ, να τα μοιράζεσαι όλα μαζί μου.            

Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

ΠΡΩΤΟΣ MOY ΜΗΝΑΣ BLOGGGGGGGGG....

BLACK FOREST ΠΕΘΑΙΝΩΩΩΩΩΩΩΩ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΡΕΛΗ
Καλημέρα, καλημέρα....
  πέρασε ένας μήνα από τότε που άρχισα να στήνω το σπίτι μου - και ακόμα δεν το έκανα όπως ήθελα και ελπίζω στην βοήθειά σας για αυτό-και ούτε που το κατάλαβα.
Βρήκα φοβερή παρέα έτοιμη από άλλες καταστάσεις, μιλάω όσο μπορώ με άτομα κάθε μέρα, μυρίζω φαγητά μόνο από τις εικόνες, βλέπω κατασκευές που δεν θα ήξερα αλλιώς, και μελετώ σε βάθος την ψυχή του κάθε περαστικού από το σπίτι μου.
 Κερνώ- μεταφορικά- το αγαπημένο μου γλυκό - βλέπετε φώτο ε;;;;- και όσοι κάνετε δίαιτα προς τα πίσω -δηλ και εγώ- αλλά δεν πειράζει, είναι σημαντικό για μένα το γεγονός και θα το μοιράζομαι κάθε μήνα με ένα γλυκάκι και τι έχει γίνει μέσα στο διάστημα αυτό.
Αφήστε που πήρα την απόφαση πριν το καλοκαίρι να ξανά πάω γυμναστήριο.
Θέλω να σας πω πως ειστε το καλύτερο αγχολητικό του κόσμου.

Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΑΤΟΜΟ...

ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ
Καλησπέρα, καλησπέρα....
Τι με κάνετε;;;;;
Ξέρω τα είπαμε το πρωί, αλλά ήθελα να γράψω μια ανάρτηση, που μάλλον θα είμαι στην πλευρά που θα κάνει την εξαίρεση του κανόνα.
Ας τα πάρω από την αρχή....
Χτες το καμάρι μου, πέρασε και το τελευταίο του μάθημα- επιτέλους- και εγώ κόπηκα με 4,1 - έλεος, αίσχος, ντροπή του καθηγητή να μην περάσει εμένα τον φωστήρα, το κουκλί, πως τε τα κοινό μου, αλλά έτσι είναι- και όπως καταλαβαίνετε στην οικογένειά του, επικρατούσε χαρά και πανδαιμόνιο.
Λογικό, μιας και μας έμεινε πρακτική, πτυχιακή και ώξο από την πόρτα.
Για να καταλάβετε τι θα πω, να έχετε υπόψιν σας πως ο Χρήστος, δεν είναι και η τρελή αδυναμία της μάνας μου- για την ακρίβεια καλύτερα να μην τα είχα μαζί του- οπότε να το ξέρετε για να καταλάβετε πως ένιωσα.
Μόλις μου το ανακοινώνει, πετάγομαι από την καρέκλα- μέχρι που όλοι απόρησαν τι έπαθα- και με χαρά πάω σπίτι, κάνω κάτι δουλειές και το λέω και στην μάνα μου, ότι το παιδί πέρασε το μάθημα. Είναι αγώνας να φτάνεις στο τέλος και να μην σε περνάνε.
Που λέτε είπε ααααα συγχαρητήρια, μπράβο στο παιδί και από εδώ πάνε και οι άλλοι.
Το λέω στο καμάρι μου - καλά δεν πέταξε από την χαρά του- και μου λέει:
- άλλο είναι να λες συγχαρητήρια γιατί το νιώθεις και άλλο μέσα από την καρδιά σου.
και λέω εγώ
- γιατί η δική σου η μάνα ρωτά για μένα; οκ και να το μάθει θα πει συγχαρητήρια και οκ αυτό ήταν.
Λογικό με φάνηκε ότι οκ, απλά μια πληροφορία είναι για την γυναίκα, δεν είμαι και παιδί της να σκάει τι θα κάνω. Έλα μου όμως που έκανα λάθος. και εκεί είναι που συγκινήθηκα.
μου απαντά που λέτε:
- εμένα από μόνη της η μάνα μου με ρωτά αν πέρασες η όχι μάθημα και χαίρετε όταν το κάνεις. εγώ της είπα ότι έχεις 8 μαθήματα για το τέλος και μου είπε μπράβο της τελειώνει.
Μένω λίγο, γιατί όσο και να πεις, είναι μεγάλη υπόθεση κάποιος να χαίρετε με την χαρά σου. Δεν το περίμενα....
Όχι δεν το περίμενα από την συγκεκριμένη όχι αυτό, απλά δεν το περίμενα από την θέση που έχει για μένα. Γιατί όσο και να πείτε, το να σε αγαπάει η πεθερά σου, είναι μεγάλο πράγμα.
Και μπορώ να πω, πως είναι η χημεία μαζί της, που λες από την αρχή πως μαζί σου βρε αδερφέ τα βρίσκω, συνεννοούμαι πως το λένε. 
Ήρεμος άνθρωπος- και αυτό είναι που με κέρδισε, ότι μπορείς να μιλήσεις άνετα σε αντίθεση με την μάνα μου- μου έβγαλε κάτι πολύ προστατευτικό, να θέλω να της κάνω συνέχεια δώρα και αγκαλιά. ΑΑΑΑ όλα και όλα, εγώ είμαι εκδηλωτικός άνθρωπος.
 Όλα τα λέω- δυστυχώς- καμία ατάκα δεν κρατώ, οπότε καταλαβαίνετε πως νιώθω. Αφήστε που όταν πάω στην πόλη τους, το μόνο ωραίο δώρο που μπορεί να μου κάνει, είναι τα μακαρόνια της- θεϊκά δεν υπάρχουν, άξια τα χλμ που κάνω, να πάρω και την συνταγή- αααα και οι πατάτες φούρνου- μετά της γιαγιάς μου οι καλύτερες- αλλά ακόμα και συνταγή να πάρω ,σίγουρα το πιο κύριο συστατικό είναι η αγάπη της- παιδιά ειλικρινά τόση αγάπη για το σπίτι της δεν υπάρχει, σίγουρα δεν της μοιάζω στην καθαριότητα και σχολαστικότητα με τίποτα άφταστη και μπράβο της- παντού θα την δείτε μέσα σε όλα.
Κ Αρετή- ναι καλά θυμηθήκατε, από την κυρία εμπνεύστηκα το όνομα στο κείμενο μου η αγάπη είχε γεύση γλυκόξινηνα σας πω πως πολύ χάρηκα που νοιάζεστε, γιατί και εγώ σας συμπαθώ, αν και με ταλαιπωρεί, ευχαριστώ που κάνατε τον γιο σας,-16 ώρες γεννούσε για να βγάλει το κουκλί- να είστε καλά που τον αντέχετε- πείτε με και αυτήν την συνταγή γιατί δεν ξέρω τι να κάνω- ευχαριστώ για τα μακαρόνια - δεν υπάρχουν θεϊκά- και χτες ήσασταν η στιγμή της μέρας, που με έκανε να συγκινηθώ. Επιτέλους με σκέφτονται κάποιοι με αγάπη.
Λοιπόν τι λέτε δεν άξιζε η ανάρτηση; δεν είμαι η εξαίρεση του κανόνα;;

ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΚΑΦΕ ΣΤΟ ....LA SCALA.....????

Καλημέρα καλημέρα...
Όπως έχετε δει,έχω εδώ και καιρό μια δημοσκόπηση, που σας ρωτώ αν θέλετε όσοι μένουμε Θεσσαλονίκη, πέρα από την οθόνη του υπολογιστή μας να βρεθούμε και από κοντά σωστά;
Σήμερα τελείωσε και τα αποτελέσματα ήταν 9 άτομα να απαντήσουν ναι. Ποιοι είναι δεν ξέρω και τώρα όσοι είχαν πει ναι μπορουν να αφησουν το σχόλιό του εδώ, να ξέρω ποιοι είναι και αργα και σταθερα, να γινουμε μια παρέα- εκτακτοι και τακτικοί καλοδεχουμενοι- ώστε ποτε να μην τα λέμε μόνο απο ένα εντερ.
Κάπου άκουσ οτι γίνονται ανα πόλη συγκεντρωσεις μπλογκερ αλλα δεν ξέρω που και πως γίνονται. Εγώ το είπα απλά και λιτα. να το κάνουμε μόνοι μας.
Βρήκα λοιπόν ένα μέρος νέο που θα ήθελα να μαζευτούμε λέγετε
ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ!!!!!
Φυσικά την ημερομηνία θα την αποφασίσουμε όλοι μαζί και θα είναι μια σταθερή για κάθε μήνα την ίδια ημέρα οκ; Ναι μην φωνάζεται σε περίπτωση που το ακούσει κάποιος και δεν μπορεί να έρθει, γιατί να μην έχει την ευκαιρία να έρθει τον επόμενο μήνα την ίδια ημέρα;
Μια μέρα τον μήνα λοιπόν, θα βρησκόμαστε οκ;
Σκέφτηκα, πως αν μαζευτούμε πολλοί, μπορούμε να κάνουμε και εκδρομές σε μέρη, με καλύτερες τιμές σαν γκρουπ τι λέτε;
Ξέρω οτι δεν έρχονται πολλοί σε αυτές τις συγκεντρώσεις, το έχω κάνει ξανά αλλά θέλω να προσπαθήσω και ελπίζω να με στηρίξετε καλά;
Μόλις δω οτι μαζεύετε, θετικός κόσμος στο να έρθει, θα κανονίσουμε και θα σας πώ που είναι
λοιπόν θα έρθετε για καφέ;

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ....


ΝΑ ΚΑΙ Η ΠΌΡΤΑ ΤΟΥ!!!!
  Αυτό είναι το δεύτερο σπίτι μας...
και δεν το λέω τυχαία...είναι γιατί τα τελευταία χρόνια που έρχετε ο χρήστος θεσσαλονίκη εδώ  μένουμε και ως εκ τούτου το νίωθουμε δικό μας χώρο. Είναι ένα ξενοδοχείο που λέγετε ΟΡΕΣΤΙΑΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ - όπως λέει και στην πόρτα πάνω- είναι πολύ ζεστός χώρος ανακαινισμένος και κυρίως φιλόξενος.

ΝΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΊΤΕ ΑΝ ΣΑ ΝΟΙΑΖΕΙ !!!!!!!
  είναι τόσο κοντά στο κέντρο - στην αρχαία αγορα, και αν έχετε και μπαλκόνι θα την βλέπετε πιάτο- σε 2 λεπτά είστε Αριστοτέλους, και μπορείς να βρεθείς κοντά στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου και σε πολλά μαγαζιά.

ΝΑ ΤΟ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΗΝ ΜΕΡΑ!!!!

Αυτό που θέλω να πώ είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ιδιοκτήτες του, που πάντα με ένα τηλεφώνημα απλώς μας κρατάνε δωμάτιο, που κανουν τους πελάτες τους να νιώθουν ασφαλής και οτι αν είσαι απο ξένη πόλη θα έχεις έα δικό σου άνθρωπο να μιλήσεις και να σε βοηθλησει σε όλα. Πάντα να σε κάνουν προτάσεις και να σε εξυπηρετούν σε ότι θελήσεις. 
Για όσους θελουν να το δουν ας μπουν  ΕΔΩ

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

ΚΕΡΙΑ....ΠΟΛΛΑ ΚΕΡΙΑ.....


Όλοι δεν έχουν την τύχη να μένουν στην εξοχή για να έχουν πιο ήρεμους ρυθμούς ζωής. Αν και καμιά φορά ούτε και εκείνοι το εκτιμούν τον τρόπο ου ζουν μέχρι να τον χάσουν.
Οι πάντες όμως ανεξάρτητα με το που μένουν θέλω μέσα στην μέρα τους μετά από τις 17:00 το απόγευμα να βρίσκουν μια γωνιά και να ανάβουν το κεράκι τους για να ηρεμούν.
Σαν εικόνα και μόνο είναι πολύ χαλαρωτικό. Δεν το βρίσκετε;;;;
Όσες δουλειές και αν έχετε  για διακόσμηση στους τοίχους πάρτε μικρά ρεύω και φαναράκια και βάλτε τα σε απόσταση στον τοίχο σας, πάνω στο τζάκι, γύρω από τις πόρτες, στο μπάνιο, γύρω από το κρεβάτι πριν τον ύπνο, σε τούρτες, στην γυμναστική, στην ταινία, σε πάρτι, στην βεράντα.
Γενικά είναι ένα καλό δώρο, και πολές φορές έργο τέχνης που δεν θες να κάψεις. Μερικά είναι πολύ ακριβά αλλά και στα σούπερ έχει αρκετά.
Πάρτε ένα μπουκάλι κρασί, πολλά κεριά, μια φωτιά και μαι αγκαλιά και μην ζητήσετε να βρείτε καμια αλλη ποιητική ατάκα για το
τι είναι ευτυχία;;;;
Αυτή η εικόνα είναι ευτυχία αι δεν πρέπει να σας ξεφύγει με τίποτα γιατί άλλοι, έστω και αν έχουν λεφτά και ατ έχουν όλα , αυτό που ζείτε έτσι με αυτό το σκηνικό το ζητάνε.
Για αυτό κεριά....πολλά κεριά
ΤΟΣΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΟΣΑ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ!!!!!!!!!



Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

www.photo2012.gr

Θα ήθελα όσοι βλέπετε το ιστολογιο μου να μπειτε σε αυτην την διευθυνση να κανετε ενα λογαριαμσο και να ψηφισετε τις φωτο μου
πατηστε εδω http://www.photo2012.gr/?user=carino1
δειτε και τις αλλες 2 φωτο μου και ψηφιστε τες πλζζζζζζζζζζζζζζζζ
δείτε και την θεσσαλονικη μεσα απο φωτο αλλα περισοερο ψηφιστε τις δικες μου οκ;

ΤΕΤΑΡΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ

Πωπω πέρασε τόσος καιρός ε;;; Ούτε που το κατάλαβα. Κάθε μέρα από τον καθένα σας μαθαίνω και κάτι νέο, κάτι που αλλιώς δεν θα το μάθαινα. Αν και σήμερα έχω έναν τρελό πονόδοντο στον φρονιμίτη, αν και έχω μια περίεργη διάθεση, αν και τίποτα δεν έχει αλλάξει και έχω γίνει χειρότερα ψυχολογικά το μόνο καλό είναι πως έστω και εικονικά εδώ μέσα νιώθω καλύτερα.
  Αυτό το σαββατοκύριακο είπα να κλείσω με ένα άλλο μου κείμενο και περιμένω απόψεις σας οκ;
ΕΤΣΙ ΝΙΩΘΩ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ!!!!!!!!



Δεν είσαι δίπλα μου, και νιώθω χαμένη,
είσαι όμως μέσα μου, είμαι ευτυχισμένη.

Τριγυρνάς στο μυαλό μου,
σε νιώθω κουρασμένο, μετά την περιπλάνηση.
Σαν όνειρο μοιάζεις
μακρινό και άπιαστο.

Μια φιγούρα μέσα στην ζωή μου,
είσαι το Α και το Ω στην δική μου υπόσταση.
Εμφανίζεσαι στην μοναξιά μου,
και στην απέραντη σιωπή.

Δυο λόγια, μου σιγοψιθυρίζεις,
μου αιχμαλωτίζουν τον νου.
Φεύγεις σαν δραπέτης,
γυρνάς στην μόνιμή σου κατοικία
που έχει διεύθυνση το « αλλού »

Για αυτό και εγώ λαχταρώ να σε δω…

Για να γίνω η φλόγα
να φωτίζω τον δρόμο σου.

Το αόρατο πέπλο των ονείρων σου,
γιατί σε αγαπάω
όπως ο στίχος την μουσική,
όπως το λουλούδι το άρωμά του.

Ήθελα να γίνω το δάκρυ σου 
για να πεθάνω στα χείλη σου.

Αλλά κυρίως,
να ήμουν σταγόνα από το αίμα σου,
να κυλήσω στις φλέβες σου
να περάσω από το μυαλό σου,
να καταλήξω στην καρδιά σου
να δω… Υ Π Α Ρ Χ Ω ;

Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ....

Ναι και εγώ έχω δικαίωμα να μην είμαι καλά και δεν είμαι.....
Θέλω να ακούσω μια καλή κουβέντα , να κάνω κάτι που μου αρέσει, να με αγαπάνε και γενικά να μην πονάω. Μπορεί να μην ενδιαφέρει κανέναν το πως είμαι, όμως άτομο να με ακούσει δεν υπάρχει, και όπως έχω πει γράφτα για να σου φύγουν. Δεν ξέρω τι κάνω λάθος στις σχέσεις μου, δεν ξέρω τι παλεύω και πάντα πάει κάτι λάθος, δεν νιώθω άνετα σε ότι έχω, και όσο και αν θέλω να τα δω αισιόδοξα πάλι πέφτω στο κενό. Γράφω σπίτι μου όσα δεν μπορώ να πω, γράφω όσα δεν ακούγονται ή δεν αντέχονται, αλλά μόνο ηρεμία δεν βρίσκω. Πνίγομαι μέσα στην ίδια μου την ζωή. Θέλω να δω νέα άτομα, να αγαπηθώ από την αρχή, να κάνω ταξίδια, να πάρω πτυχίο , να βρω δουλειά , να δημιουργώ, αν έχει κάποιος έναν γνωστό του εκδότη να μου πει για να εκδώσω ότι έχω γράψει, να πάω γυμναστήριο και γενικά να εμπιστευτώ ξανά εμένα και να αγαπηθώ από κάποιον ξανά.
Γιατί να είναι τόσο δύσκολο;;;;

ΠΕΣ ΤΟ ΜΕ ΕΝΑ ....ΠΟΙΗΜΑ....


Αν κάποιος από εσάς μπορεί να γράψει στίχους, ποιήματα, διηγήματα ωραία λόγια τέλος πάντων ας πάρει χαρτί και μολύβι και ας αφήσει τον χείμαρρο των συναισθημάτων σας να κυλήσει πάνω στο χαρτί.
Η κοπέλα σας θα το εκτιμήσει πιστέψτε με....και θα έχει μια γλυκιά ανάμνηση από εσάς, μέσα στην μέρα της και κυρίως- που αυτό πρέπει να σας νοιάζει- θα έχει ένα γέλιο μόνιμο χαραγμένο απο εσάς.
Κάπως έτσι σκέφτηκε το καμάρι μου και μου γράφει συχνά στίχους και ατάκες και μου τα στέλνει. Ένα απο αυτα είναι το παρακάτω.
αααααααχ είδατε;;;
πως μετά, απο αυτά τα λόγια να μην γελάμε κύριοι;; 
αυτά κάνετε και μας αρέσουν.
Δεν είναι τόσο απλό;;; 
έστω και ένα δύστιχο να γράψετε είναι  γλυκό. 
Ε μετά απο αυτό, όταν το είδα μια ώρα είχα το χαραγμένο χαμόγελο της Τσοκόντας
Αντε να γράφουμε παρακαλώ όλοι.
Και σήμερα θέλω να σου πω χρόνια πολλά γιατί κλείνουμε ένα ακόμα μήνα.

Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011

Η ΩΡΑ Η ΚΑΛΗ....

ΑΥΤΌ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΒΡΗΚΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΩ!!!
Βρε παιδί μου, τι μας πιάνει εμάς τις γυναίκες να παντρευτούμε, δεν ξέρω και είμαι πολύ αντίθετη σε αυτόν τον θεσμό, αλλά οκ. Μπορεί να είμαι αντίθετη, στο νταβατούρι εκείνης της μέρας, αλλά επειδή όταν το κάνω θέλω να το θυμόμαστε σαν ωραία ανάμνηση, ας είναι όμορφο.
  Βρήκα λοιπόν, μια πολύ εξυπηρετική κοπέλα,- για όταν θα έρθει εκείνη η ώρα-, και της είπα ότι χωρίς το νυφικό που μου άρεσε μόνο από αυτήν, δεν παντρεύομαι- σορρυ Χρηστάκη μου, αλλά η μαμά σου από εδώ θα μου το πάρει καλά;;;- γιατί είμαι δύσκολη στις αλλαγές, και βαριέμαι το δοκίμαζε, ντύσου, κανε πρόβα και τέτοια. Άπαπα εμείς απλά θα τα κάνουμε, να το χαρούμε, σαν πάρτι να το θυμόμαστε, όχι φασαρία για το τίποτα.
Όποια μένει στην Θεσσαλονίκη και ετοιμάζεται για γάμο, εγώ θα της κάνω την εξής πρόταση....
μπείτε σε αυτό το Blog  http://oikosalessandra.wordpress.com/
 και μιλήστε μαζί με την κοπέλα, η πάτε από κοντά.
Ανάλογα το γούστο σας θα βρείτε το καλύτερο, γιατί γίνονται στο χέρι μερικά και όχι με ύφασμα Κίνας.
Δείτε τις προσφορές και όλα θα πάνε καλά.
Πραγματικά διαδώστε το και στις φίλες σας!!!
ΤΟ ΕΞΩ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗΣ

ΤΟ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗΣ
 Σας έδωσα μια ιδέα απο τι μπορείτε  να βρείτε, απο εκεί και πέρα μπείτε και τρελαθείτε.

Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

ΜΕ ΑΓΑΠΩ

ΔΥΟ ΚΥΚΝΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΕΝΑ, ΜΑ ΑΝ ΤΟ ΜΙΣΟ  ΕΊΝΑΙ ΛΕΙΨΟ ΓΕΡΝΟΥΝΕ ΣΤΟ ΡΕΜΑ!!!!


Κάθε σχέση έχει δύο άτομα.
Αν όμως δεν αγαπήσουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας, το άλλο μισό δεν θα το βρούμε ή δεν θα έρθει ποτέ. 
όχι γιατί εκεί έξω δεν υπάρχει. Αλλά γιατί κάνουμε το λάθος όλοι, και βγαίνουμε από το σπίτι μας με ένα πρότυπο στο κεφάλι μας : ¨ Η γυναίκα/ Ο άντρας  που μου αρέσει θέλω να είναι έτσι και έτσι και γιουβέτσι" και αν δεν την βρεις ποτέ έτσι;;; θα μείνεις στο ράφι. 
Βγείτε το βράδυ, με άδειο κεφάλι από πρότυπα, και δείτε καθαρά τον άνθρωπο που σας έτυχε να σας φλερτάρει.
Πώς περιμένετε να απολαύσουν οι άλλοι την συντροφιά σας όταν εσείς δεν την απολαμβάνετε; Σκεφτείτε και απαντήστε στην ερώτηση αυτή κάθε μέρα:
ΦΕΡΟΜΑΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΦΕΡΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ;;;;;
 Αν δεν τον αγαπάτε τον εαυτό σας, οι πράξεις σας θα το δείχνουν και οι άλλοι θα παίρνοντας αυτό το μήνυμα, θα πράττουν ανάλογα με αυτό που τους δείχνετε. 
Δεν έχετε να δώσετε τίποτα  σε κανέναν, αν δε νιώσετε πρώτα εσείς γεμάτοι. 
Φροντίστε να αισθανθείτε καλά εσείς και οι άλλοι θα χαίρονται να είναι δίπλα σας.
Κάθε μέρα, για κάθε καλό που σας τυχαίνει, πάρτε ένα δώρο για εσάς. 
 Μην ξεκινάτε μια σχέση , προσδοκώντας μέσα από αυτήν, να δείτε τον εαυτό σας όπως τον έχετε στον νου σας. 
Αγαπήστε πρώτα εσείς οι ίδιοι το κάθε τι πάνω σας, και μετά δεν θα το ζητάτε από τους άλλους αλλά θα το απαιτείτε να σας αγαπήσουν.
Τώρα , πάρτε χαρτί και μολύβι και γράψτε για πια πράγματα είστε περήφανοι πάνω σας και μέσα σας. Για πια πράγματα αισθάνεστε υπερήφανοι που τα έχετε.
Κάντε μια λίστα με όσα είστε ευγνώμονες. Και η σκέψη σας θα εγκλωβιστεί σε αυτές, θα εστιάσετε στα θετικά σας και θα χαρείτε με το κάθε τι.
Δεν είναι κακό να αγαπάτε εσάς. Και όσοι λένε το αντίθετο, πιστεύουν ότι είστε εγωκεντρικοί. Λάθος!!!
Μιλάμε για ένα υγιή σεβασμό και αγάπη προς εσας. όταν το καταλαβετε εσείς , οι πράξεις θα αλλάξουν και τότε η κάθε σχέση σας θα βελτιωθεί.

Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ

ΗΤΑΝ ΜΑΓΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ Ο ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΗΘΕΛΑ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ



ΕΧΕΤΕ ΛΟΓΙΑ;;;






Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ
ΤΟ ΔΩΡΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΓΙΟΡΤΗ ΑΠΛΑ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΕΣ

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

ΤΡΙΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ


Είναι δικό μου κείμενο και είπα με αυτό να κλείσω την εβδομάδα μας. Ελπίζω να σας αρέσει και να σας θυμίσει ότι στα μικρά, κρύβετε η σπουδαιότητα των μεγάλων πραγμάτων. Περιμένω απόψεις σας, σχόλιά σας, τι να διορθώσω στο γράψιμο μου, και κυρίως αν σας βοήθησα να δείτε την ζωή σας αλλιώς οκ;;

ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ

  Πολλά παιδιά σκέφτονται πως το επάγγελμα του δημοσιογράφου, είναι γεμάτο περιπέτεια. Ταξίδια, δράση, γνωριμίες, εικόνες...
 Ααααχ!!!
 Έτσι το σκεφτόμουν και εγώ μικρός, και βρέθηκα να το σπουδάζω. Δεν έπεσα έξω. Μερικά από αυτά τα έζησα, και ειδικά όταν ήμουν νέος.  Έφευγα κάθε μέρα για άλλους τόπους, χωρίς να ξέρω πότε θα γυρίσω και μετά καθόμουν και έγραφα με τις ώρες ό, τι ζούσα. Ύστερα  γνώρισα την γυναίκα μου, κάναμε παιδιά- περιμένουμε και άλλο-  οπότε δεν κάνω πολλά ταξίδια, και γράφω για όσα είναι στην επικαιρότητα. Αυτήν την εβδομάδα όμως, είμαι έξω από τα νερά μου. Για την ακρίβεια χαμένος , όχι στην μετάφραση , αλλά  στην κενή κόλλα.  Γιατί κανένας δεν σου λέει , πως ο μεγαλύτερος εχθρός του δημοσιογράφου είναι η κενή σελίδα. Παλιά ότι ζούσα το έγραφα, τώρα είναι πιο δύσκολα. Απομονώνομαι σε μέρη που κάτι έχουν από την παλιά μου δράση. Όμως σε αυτό το τεύχος είμαι πελαγωμένος..  Με ελεύθερο θέμα δεν έχω ξανά ασχοληθεί και το χειρότερο; η άσπρη σελίδα μου χαμογελά κοροϊδευτικά. Πρέπει να βγάλουμε ένα τεύχος αυτόν τον μήνα "αέρινο" "δροσερό" "οικείο" . Πως να το κάνω έτσι το κείμενο αφού δεν ξέρω καν πως είναι αυτό;
  Είμαι στο γραφείο του σπιτιού μου, με διπλή ηχομόνωση, με τα πράγματα που μου αρέσουν, νιώθω άνετα, αλλά θέμα δεν μου έρχεται. Ψάχνω έγγραφα παλιά, φωτογραφίες, αρχείο για να μου έρθει κάτι. Άσε που τόση ώρα θέλω τσάι και δεν μπορώ να πάρω.
Καθισμένος και χαμένος στις σκέψεις μου, παρατηρώ πως μέσα στο δωμάτιο κάτι έχει αλλάξει. Πάντα τις δουλειές μου τις έχω γραμμένες σε πίνακα ανακοινώσεων για να μην ξεχνιέμαι. Κοιτώ και βλέπω " να  τακτοποιήσω το γραφείο" σημείωση σε κίτρινο χαρτί για να ξεχωρίζει. Και όμως κάτι ήταν αλλιώτικο από χτες συμβαίνει στον χώρο μου, και εγώ το νιώθω τώρα. Οι φωτογραφίες ήταν χτες σκόρπιες, και τώρα είναι σε θήκες. Τα χαρτιά θα τα τακτοποιούσε ανάλογα με την σημαντικότητά τους, όμως ήταν έτσι χωρίς να το κάνω εγώ. Τώρα παρατηρώ πως το ανακατεμένο αρχείο μου, έχει μπει σε τάξη. Ασυναίσθητα ψάχνω για τσάι και ενώ δεν είχα πάρει, αυτό τόση ώρα ήταν εκεί δροσερό. Ή είχα τρελαθεί ή.....
  Γέλασα όταν κατάλαβα τι έγινε.
Δεν τσαντίστηκα που κάποιος τακτοποίησε το γραφείο μου αλλά ποιος; και πότε; Μα τι χαζός που είμαι ... φυσικά και ξέρω ποιος αλλά πότε; Η απάντηση είναι μπροστά μου. Μια ηλεκτρονική κορνίζα, που εναλλάσσει συχνά φωτογραφίες μας - που σύντομα θα είχε άλλο ένα μέλος-  μου έλεγε ποιος κάνει κουμάντο όχι μόνο στο γραφείο μου, αλλά και στην ζωή μου ολόκληρη. Ξέρω την απάντηση και χαίρομαι. Ανοίγω λίγο τις Περσίδες του γραφείου μου και βλέπω την πραγματική ζωή. Τρία παιδιά να βοηθάνε την μαμά τους. Τα είχε ντύσει μάγειρες και κάνουν κουλουράκια " για το μωρό που έρχεται " θα τους έλεγε σίγουρα. Τα κρατούσε απασχολημένα για να μπορώ να δουλεύω.
Αχ αυτή η γυναίκα !! Δεν την αλλάζω με τίποτα!!!
 Ποτέ δεν βαρέθηκα, ε καλά λίγο κουράζομαι όταν γκρινιάζει, με ξαφνιάζει συχνά και είμαστε καλά. Είμαι τυχερός γιατί μαζί της ήθελα να ζήσω και να κάνω παιδιά και δεν έκανα λάθος. Ακόμα και τώρα στην τέταρτη εγκυμοσύνη της είναι θεά. Η δική μου θεά. Σαν καραμέλα. Κάθε πρωί είναι μια ηλιαχτίδα στη μέρα μου. Πάντα κάτι κάνουμε για να διατηρήσουμε την σχέση μας  ζεστή, ήρεμη, δυνατή. Πρώτα για μας και μετά για τα παιδιά μας. Δουλεύει ως το απόγευμα που θα πάρει τα μικρά από το σχολείο, μιλάει μαζί τους, δίνει χώρο στο καθένα,, ξέρει τι πιο κρυφές τους σκέψεις και γενικά τα καταφέρνει περισσότερο μαζί τους. Την αγαπάνε παθολογικά, ειδικά ο μεγάλος όλο αγκαλιές και φιλιά είναι, τόσο που παλεύω για να την αγκαλιάσω γιατί ζηλεύει.

Όμως μια μέρα ήρθε και μου είπε :
" Είμαι ο μεγαλύτερος  αδερφός και θα βοηθάω την  μαμά μου όσο μπορώ, και εσύ όμως να το κάνεις μπαμπά  γιατί κουράζεται η μαμά. Μην της το πεις ότι ήρθα και σε βρήκα, εδώ μιλάμε σαν άντρες εντάξει;"
Ήταν μόνο 7 ετών όταν μου το είπε και με συγκίνησε. Όντως έκανε ότι μπορούσε, έτρεχε να τα προλάβει όλα και απορώ πως κατάφερνε αρκετά. Είχε πετύχει από μικρά, να τους δώσει την γεύση του ονείρου και την ζύμη ζωής με υλικό την αγάπη.
 Ήξερα ότι αυτή την στιγμή που τους κοιτώ, τους έλεγε παραμύθια και την άκουγαν με τόση λαχτάρα που δεν ξεκολλούσαν αν δεν τελείωνε.  Αφού και εγώ  γίνομαι παιδί μαζί της και μου αρέσει η αφήγησή της. Δεν ξεκολλάω αν δεν τους δω όλους να είναι ήρεμη. Απλά δεν κατάλαβα ότι πρώτη φορά, έδινα σημασία στο απλό και στην λεπτομέρεια. Για ό, τι κάνει αθόρυβα για εμάς. Όταν την άκουγα, ήταν η ώρα που μου έδινε την αφορμή να δω το μεγαλείο της ψυχής της, την αστείρευτη φαντασία της και την τέλεια ομορφιά της. Κάτι τέτοιες στιγμές ήθελα να ήμουν ζωγράφος, για να την αιχμαλωτίσω για πάντα σε καμβά. Πάντως στην θέση της θα τρελαινόμουν με τόσες απορίες που είχαν τα μικρά. Όμως εκείνη με υπομονή- αν και όχι πάντα- τους απαντούσε. Είναι δυνατή γυναίκα , αλλά πάντα θυμάμαι την κουβέντα μας με τον άλλο άντρα του σπιτιού και ήμαστε κοντά της για να μην μας πάθει κάτι. Κανείς δεν μπορεί να την αντιπαθήσει. Όπου και να πηγαίναμε μαζί, όλοι μας πρόσεχαν. Ένιωθα υπερήφανος, που την είχα γυναίκα. Κάτι τέτοια λέω στην δουλειά και οι άντρες συνάδελφοι μου λένε:
" Μα καλά, ακόμα ερωτευμένος με την γυναίκα σου είσαι;"
« και γιατί όχι παρακαλώ; και με ποια να είμαι δηλαδή;»
  Και για αυτόν τον λόγο οι γυναίκες συνάδελφοι  με υποστηρίζουν :
" Καλά κάνει μωρέ ο άνθρωπος, βαλθήκατε να τον φάτε πια "
Βέβαια εκτός από την γλύκα της, έχει και την σκληράδα της. Γιατί είναι καλή, άμα όμως έχει νεύρα   ο Θεός να σε φυλάει. Αν της μιλήσει τότε κανένα παιδί και δεν απαντήσει ξέρουν πως δεν μιλάνε, δεν φωνάζουν, δεν μαλώνουν, ώσπου να μυρίσουν κάτι. Τι;
  Να ένας τρόπος εκτόνωσης που τον χαιρόμαστε όλοι. Τα νεύρα της τα εκτονώνει στα γλυκά. Όποτε μια μυρωδιά χτυπά την πόρτα της μύτης σου, θα είναι η λήξη των νεύρων. Όμως είναι αυστηρή με την διατροφή των παιδιών και έβαλε όλους μας να την τηρούμε γιατί δεν θέλει παιδιά με παχυσαρκία. Για αυτό, έκανε έναν σύλλογο να μαζεύονται οι μαμάδες και να συζητούν για αυτό το θέμα με ειδικούς. Αλλά αν έχει βαλιτσάκι με ατάκες, πάντα για την μαγειρική λέει:
" Μπορεί να με λέτε απαιτητική και να προσέχω τι τρώτε, για να μην έχετε προβλήματα υγείας, όμως θέλω να αποθηκεύετε μυρωδιές σε 2 μέρη μέσα σας. Πρώτα στον ουρανίσκο και μετά στο σεντούκι του μυαλού και της καρδιάς σας"
 Έχει μια φιλοσοφία για όλα, και για όσα την νοιάζουν φροντίζει και διαβάζει. Μελετά αρκετά. Όποτε μας φτιάχνει κάτι, είναι προσωπική της στιγμή ηρεμίας και αποτέλεσμα αναζήτησης. Μας έμαθε-ναι και εμένα μαζί- να μην υποτιμούμε τον κόπο κανενός και για το πιο μικρό που κάνει. Άρα όποτε φτιάχνει κάτι και το χαρίζει σε μας ή στους άλλους, πρώτα εμείς χαιρόμαστε για εκείνη. Από τώρα δίνει ερεθίσματα στα παιδιά και μαζί ψάχνουν σε τι είναι καλοί, τι θέλουν στη ζωή. Τα στηρίζουμε όσο μπορούμε. Τους δίνουμε τα παραδείγματα και τις αξίες που πρέπει να έχουν. Αλλά κακά τα ψέματα • τα παιδιά με τη μάνα μαθαίνουν και μεγαλώνουν. Εμείς οι πατεράδες τα βρίσκουμε έτοιμα στην αγκαλιά του Μορφέα. Για αυτό ας τις στηρίζουμε όσο μπορούμε. Η γυναίκα μου υπομονή , απέκτησε από την δουλειά της- γεωπόνος βλέπετε-  όμως δεν μπορεί πάντα να είναι έτσι.
 Της βγάζω το καπέλο και την παραδέχομαι , γιατί μετά από τόση δουλειά, εκτός από το να κρατάει το σπίτι καθαρό- που δε είναι καθόλου εύκολο και την βοηθάω σε αυτό όσο μπορώ- κάνει και άλλα πράγματα. Πάντως απορώ πότε προλαβαίνει;;;;; Εγώ μια δουλειά έχω και δεν τα βγάζω πέρα. Μάλλον εκείνες όλα τα μπορούν.
Πάντα περιποιείται τον εαυτό της, και πολύ μου αρέσει που δεν ξέχασε εκτός από μάνα να είναι και γυναίκα. Μια φορά την εβδομάδα, όποτε το κάνει αλλάζει το σπίτι και η διάθεσή μας. ΛΑΜΠΕΙ….!!!!!!!!!!!!!
Βέβαια πάντα προσέχει, αλλά τότε πιο πολύ.
 Κάθε τόσο, ψάχνεται για κάτι νέο και δεν κουράζεται ποτέ. Μπορεί να φτιάχνει στιφάδο, να μιλάει με τα μικρά, να απαντά στο τηλέφωνο και να βάζει πλυντήριο. Μόνο που το βλέπω κουράζομαι. Κάνει γυμναστική και είναι οι μόνες ώρες της μέρας, που είμαστε καθαρά μαζί. Τώρα με το μωρό κάνουμε και τα μαθήματα τοκετού και είναι σα να ξεκινάμε από την αρχή. Τις άλλες εγκυμοσύνες δεν πρόλαβα να τις χαρώ . Αυτήν όμως την ζω έντονα.
Την θαυμάζω!
Ναι την θαυμάζω, και όλοι μας το κάνουμε άσχετα αν δεν το λέμε. Είναι το κορίτσι μου, η γυναικάρα μου, η ερωμένη μου, ο άνθρωπός μου, η φίλη μου όλη μου η ζωή. Πως θα χάσω τον άνθρωπό μου, αφού θα χαθώ και εγώ;  
ΟΧΙ… Ούτε σαν ιδέα δεν μου πέρασε από το μυαλό
Μου έμαθε πως αγάπη είναι , να ζητάς στο ίδιο το διαφορετικό κάθε μέρα. Την ευχαριστώ για τους χάρτες που ανοίγει μπροστά μου, όταν ναυαγώ.
« η αγάπη είναι μαγκιά και δεν κόβεται όπως ένα τσιγάρο» μου λέει.
  Την παρατηρώ όταν μέσα στην νύχτα γράφει ποιήματα, διηγήματα, παραμύθια και χαίρεται με την τακτοποίηση των λέξεων στην σειρά, και συννεφιάζει όταν τις αντιστέκονται. Την θαυμάζω σαν έναν άγνωστο σοφό εκείνη την ώρα.
Όλα αυτά τα θυμάμαι, σαν ιστορία που περνά βιαστικά από μπροστά μου, κρυμμένος σε ένα γραφείο, κοιτάζοντας το έργο της ζωής μου από μακριά. Την παρακολουθώ απ τις περσίδες, και ζηλεύω τον ήλιο που παίζει κρυφτό πάνω της. Θέλω να τον διώξω και να την έχω μόνο εγώ, μόνο για μένα και μόνο εγώ να είμαι ο κλέφτης του νου, της καρδιάς, και της αγάπης της. Χαμογελώ, στην ιδέα ότι ζηλεύω ακόμα και τον ήλιο, που ξαπλώνει πάνω της.
Ζωγραφίζει μαζί με τα παιδιά, αλλά και μόνη της και μετά τα πιτσιρίκια, ψάχνουν να βρουν τι θέλει να πει, η μάμα μέσα από τα χρώματα. Όλο το σπίτι είναι γεμάτο από τα ‘έργα της, που τα αλλάζει συχνά. Μου αρέσει που μου δίνεται η ευκαιρία, συχνά από την ίδια, να χαϊδεύουν τα μάτια μου ένα ακόμα κομμάτι της ψυχής της .
Τέλος το κρυφτό.
Η μυρωδιά χτύπησε και την δική μου πόρτα. Με το τσάι ανά χείρας, που μου έβαλε κρυφά η αγάπη μου τρέχω στην κουζίνα.
«μπαμπά, που να σου λέω, κάναμε κάτι μπισκοτάκια που ήταν τόοοοοοοσο μικρά και τώρα θα γίνουν φουσκωτά» μου λέει με νοστιμιά ο γιος μας.
«μπαμπά, κάναμε κουλουράκια , και η μαμά μας έλεγε παραμύθιᨻ μου λέει η κόρη μας.
Όσο για το μικρότερο, παίζει με τα αλεύρια και τα ζυμάρια σαν Ρατατούης. Ακόμα θυμάμαι, πως με είχαν σύρει στον κινηματογράφο για να δούμε αυτό το κινούμενο σχέδιο, ενώ εγώ έπρεπε να γράφω άρθρο. Μου άρεσε όμως. Ήταν ώρες για μας, που μας δένουν σαν άτομα
« εσύ ψυχή μου τι κάνεις πως είσαι;»  ρωτάω χαϊδεύοντας την κοιλιά της γυναίκας μου. Ήταν κάτι το ερωτικό και συνάμα προστατευτικό συναίσθημα μαζί αυτή η κίνηση.
« το μέσα μωρό καλά είναι, τα έξω παιδιά τρελά είναι, και το μεγάλο μωρό παλαβό ακόμα»
«και το γλυκό μωρό τι κάνει;» της απαντώ με νόημα…
«ποιο είναι αυτό, δεν το ξέρω….»
« αχ μωρέ, που μεγάλωσες και ακόμα είσαι χαδιάρα. Για σένα λέω»
«αφού είμαι ακόμα το μωρό σου είμαι καλά
« πάντα θα είσαι . και όχι μόνο αυτό αλλά και το άλλο ολόκληρο μου»
Ε ναι λοιπόν.!
Για αυτά τα μάτια, για αυτό το χάδι, αξίζει να ζεις μια ζωή.
 Όταν όλα πλέον τελείωσαν, κάθε ήχος σώπασε, και κάθε μνήμη αποτραβήχτηκε, μείναμε οι δύο μας. Με ένα ποτήρι κρασί- μια άλλη αδυναμία της , που γνωρίζει αρκετά για αυτό- και  ήμασταν κοντά στο τζάκι. Και αυτήν την εικόνα την κρατάμε , γιατί την θέλαμε από όταν ήμασταν νέοι. Κάθε νύχτα να λέμε όλη την μέρα μας, μπροστά στο τζάκι.
« πριν στην κουζίνα… ήθελα … να σου πω …. Ευχαριστώ»
« για πιο πράγμα καλέ μου;»
« για όσα κάνεις, για όλα όσα είσαι, για όλα όσα καταφέρνεις. Θέλω να είσαι καλά. Μας κάνεις υπερήφανους.»
« αυτό λέω και στα παιδιά. Να ήμαστε υπερήφανοι για το εγώ μας. Έτσι θα μας αγαπάμε, και θα μας αγαπάνε…»
Νομίζω πως με τέτοια γυναίκα και την πιο ζεστή αγκαλιά δεν θέλω τίποτα άλλο.
Όσο για την δουλειά μου!
Την επόμενη μέρα στο  γραφείο πήγα αποφασισμένος..
Χτύπησα την πόρτα του διευθυντή χαρούμενα:
Έχω
το θέμα, ελπίζω να ταιριάζει με το τεύχος. Το εμπνεύστηκα με αφορμή την γιορτή της μητέρας»
Πραγματικά είχα το θέμα. Κατά τα μεσάνυχτα ξύπνησα για νερό. Την είδα δίπλα μου να κοιμάται, με τα μαύρα μακριά μαλλιά απλωμένα στο μαξιλάρι και με την ρυθμική της ανάσα μου έδωσε το θέμα. Σημασία στις λεπτομέρειες το ονόμασα….
Η έκπληξή μου όμως ήταν άλλη.
Πάνω στο γραφείο μου , βρήκα ένα κόκκινο τριαντάφυλλο με σημείωμα που έλεγε:
« όπως ανθίζει αυτό, έτσι να αναπτυχθεί και το θέμα μέσα σου. Καυτό, ζωντανό, ενδιαφέρον… όπως το χρώμα του»
Καλά πότε τα κατάφερε και τρύπωσε; Ήταν τόσο γλυκό, που το κείμενο ήταν φόρος τιμής σε εκείνη, μιας και ήταν η αφορμή.
« τίποτα δεν είναι πιο καυτό, ζωντανό, ενδιαφέρον από εσένα. Ούτε πιο λαμπερό από το αγαπημένο σου κίτρινο τριαντάφυλλο»
   Σαν επίλογο θα έβαζα , πως θα πρέπει να δίνουμε σημασία στα απλά, στους ανθρώπους μας, στις γυναίκες γιατί χωρίς αυτές δεν κάνουμε.
Όσο για εκείνη την άδεια λευκή σελίδα που γελούσε , της λέω πως τώρα εγώ είμαι εκείνος που γελά από ένα κομμάτι ζωής που δεν το αλλάζω με τίποτα.

Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

ΜΑΓΙΚΟ ΧΑΡΤΙ

ΚΑΝΕΝΑ ΧΑΡΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΘΕΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ!!!


Ναι, έτσι είναι όπως τα λέει η λεζάντα μου.
    Όλα τα χαρτιά είναι άσπρα, πολύχρωμα, μονόχρωμα, όλα  είναι ίδια, αν δεν έχουν ένα σχόλιο ή έστω μια σειρά που να σε συγκινήσει.
  Σε όλες τι σχέσεις όμως υπάρχει ένα κοινός παρονομαστής,υπάρχουν  δύο άτομα.
Τώρα θα μου πείτε που κολλάει το χαρτί με τις σχέσεις ε;;;;
Και όμως.... είναι ή θα γίνει - ελπίζω- ο καλύτερος σας φίλος για τις σχέσεις σας.
 Όταν έχετε νεύρα, θέλετε να εκτονωθείτε για κάτι, να βρίσετε το αφεντικό σας, να μαλώσετε τα παιδιά σας, να πονέσετε για έναν χαμό, πάρτε χαρτί και μολύβι, και πείτε τα απλά, όπως σας έρχονται, ότι θέλετε, βγάλτε όλη την ένταση που κρύβετε, πόνεστε , κλάψτε και κυρίως μετά σκίστε σε όσα κομμάτια μπορεί να γίνει το φύλλο. Τόσα είναι και τα κομμάτια που είναι η καρδιά σας, όταν το γράφετε. 
Όμως μετά θα γυρίσετε στο πρόβλημα με άλλη οπτική γωνία.
 Μα κυρίως στην σχέση σας, έχετε ένα άλλο μέλος για να την ολοκληρώσετε. τον σύντροφό σας σωστά;;;
 Ε λοιπόν, όταν έχετε κάτι να πείτε γράψτε το. Κανένας δεν θα σας πει τίποτα. Θα το εκτιμήσει, μην σας πω. Αλλά και όταν έχετε προβλήματα σε όποια σχέση , πάρτε χαρτί και εστιάσετε στο πως θέλετε να την κάνετε, πώς θέλετε να είναι και μείνετε σε αυτήν την οπτική.



Τετάρτη, 9 Φεβρουαρίου 2011

ΕΚΠΛΗΞΗ!!!!!!!!

ΑΧ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΕΣΥ ΜΕ ΤΙΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ ΣΟΥ!!!!
Ααααχχχχ
Παιδιά ήθελα να σας το πω, έτσι απλά και αυθόρμητα. Πήρα μέρος -ελπίζω δηλαδή σε έναν διαγωνισμό φωτογραφίας- αν πήρα ετοιμαστείτε να ψηφίζετε οκ;- και επειδή εγώ από τέτοια τεχνολογία δεν το κατέχω είπα στον Χρηστάκη μου που το ε΄χει πιο πολύ να μου στείλει κάποιες φώτο του από το κινητό του που έχει καλύτερη επεξεργασία εικόνας. Μου έστειλε που λέτε ένα μειλ αλλά δεν μπόρεσα εγώ να τις στείλω και το καλό μου ετοιμάζει να στείλει το μαιλ και με ρωτά:
Τι τίτλο θέλεις να σου βάλω
και του λέω:
εικόνες έτσι άπλα βρε πουλάκι μου, δεν είναι και τόσο σημαντικό
και μου λέει:
χμ!!!!!!! το βρήκα...
και όταν το παίρνω ο τίτλος ήταν...
I WILL LOVE YOY
Ήταν η στιγμή της μέρας, που μου άρεσε και με έκανε να γελάσω και να μου κάνει την μέρα πιο ωραία.
Δεν ξέρω αν σε όλους αρέσουν οι εκπλήξεις, αλλά ξανανιώνουν, και μου άρεσε που σκέφτηκε να μου μεταδώσει έτσι, ένα μήνυμα που ήθελε. Μακάρι να το κάνεις συχνά καλέ μου, με κάνεις να νιώθω ωραία και σημαντική και να το κάνετε και εσείς στους δικούς σας οκ;;;
Υπόσχεση;;;;

ΧΑΡΙΖΩ ΘΕ ΠΕΙ.....ΚΑΛΑ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ

ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΑΓΑΠΗ...ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΟΤΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΒΓΑΖΟΥΜΕ
Μέσα στο σπίτι μας έχουμε, όσα πράγματα βρήκαμε στο διάβα μας , μέσα σε μια βόλτα, όσα δώρα μας φέρναν και δεν μας άρεσαν, όσα ρούχα δεν μας κάνουν πια, όσα αντικείμενα τα έχουμε απλά γιατί μας αρέσουν.
Ξέρω οτι σε όλα τα αντικείμενα έχουμε προσθέσει εικόνες, στιγμές, συναισθήματα και δυσκολα τα χαρίζουμε. Όμως αν σκεφτούμε οτι όταν δίνουμε κάτι που δεν θέλουμε, σε κάποιον άλλον είναι χρήσιμο δεν θα είμαστε καλύτερα;;;
Όταν πέρνετε δώρο στους δικούς σας, δεν έχετε εκείνη την αγωνία να δείτε αν θα του αρέσει;;;;
Αν σκεφτείτε ότι αν δείτε κάτι θα μπορέσετε να το έχετε χωρις να πληρώσετε δεν θα χαρείτε;;;
Κάπως έτσι σκέφτηκαν εδώ στην θεσσαλονίκη μας δυο μέρη που βρήκα και θέλουν την στηριξή σας και να δουν στα πρόσωπά σας την χαρα του δίνω- και πέρνω.  
Ένα νέο δίκτυο- εδω στην θεσσαλονίκη και όχι μόνο- είναι αυτό εδώ. http://groups.yahoo.com/group/thessaloniki_freecycle_group/
 ένας άλλος  χώρος, που πέρα απο χαριστηκό παζάρι έχει και άλλες δωρεάν δραστηριότητες, που μπορείτε να μπείτε και να διαβαζετε το Blog του για να ενημερωνεστε http://micropolis-socialspace.blogspot.com/
Ουπς βρηκα και άλλο ένα Blog στην αναζητηση μου απάνω για κοιτάξτε το. http://xarizetai.blogspot.com/
Είναι ωραίο συναίσθημα να έχεις αυτά που θέλεις χωρίς να πληρώνεις, και να χαρίζεις για να γελούν άλλοι.
Αν θες και εσύ να έχεις κάθε μέρα την προσωπική σου πρωτοχρονιά, χάρισε και ....δεν θα χάσεις!!!!!!!

Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

ΕΝΑΣ ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΟΣ .....ΤΖΙΓΚΟΥΝΗΣ


Δώσαμε το μαθηματάκι μας το ένα πάμε τώρα για το άλλο που δεν νομίζω να το περάσω αλλά βλέπουμε. Αύριο λένε οτι μπορεί να κάνουν κατάληψη οι έκτακτοι καθηγητές για να δούμε. όμως επειδή ξέρω οτι κάποιος εδω μέσα μας φτιάχνει  το κέφι είπα να του κάνω μια ειδική ανάρτηση.
Σας θυμίζει κάποιον;;;; Τον ξέρετε;;;;τι;;;; Λέτε μόνο από την ταινία;;;;
Ακούτε τα σοφά του λόγια κάτω από τα σχόλια σας.
Διαβάζετε τα ανέκδοτά του κάθε δευτέρα
Περνά πάντα σε κάθε ανάρτηση σας και σας σχολιάζει με γλυκό τρόπο
Δεν υπάρχει πιο γενναιόδωρος τσιγκούνης πέρα από τον γλυκό μας σκρουτζακο που πάντα με τον καλό του λόγο είναι και μας φτιάχνει την διάθεση σε όλους.
Θέλω να τον ευχαριστήσω προσωπικά για την ανάρτηση που έκανε για το blog μου, γιατί πέρασαν από εδώ άτομα που αλλιώς δεν θα με ξέρανε - και ελπίζω να μείνετε και να σας βοηθήσω σε κάτι- που είπε μια καλή κουβέντα σε κάθε μου αναρτηση.
Θέλω να τον έχετε σαν τα μάτια σας, να τον αγαπάμε και να μας δίνει γέλιο όπως πάντα.

Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

ΜΙΧΑΛΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ.........


ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΟΡΗΓΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΚΥΡΙΑ!!!
 .......Έλεος παιδιά έλεος, και εγώ ήμουν κάποτε 15 χρονών, αλλά δεν έκανα ποτέ έτσι. Αλλά ας τα πάρω από την αρχή....
είναι 20:15 έχουμε πάει στο γήπεδο που ήταν ήδη φίσκα, αρχίζει η συναυλία στις 20:30 - λέμε τώρα - και ήδη ακούγετε αυτό το εκνευριστικό μιχαληηηηηηηηηη από όλα τα μικρά που είναι μπροστά στην σκηνή - καλά και εγώ παλιά στεκόμουν μπροστά αλλά αυτό αρνιόμουν να το φωνάξω - χωρίς φώτο του, χωρίς κάτι να βλέπουν φωνάζανε έλεος. Το μόνο που δεν δέχομαι είναι να πάω σε συναυλία και να κάθομαι σε κερκίδα, τότε τι πας καλό μου;;;; για να φας ποπ κορν;;;; φυσικά πλατεία εμείς, και μέχρι να αρχίσει να ακούμε κάτι βγάζαμε φώτο



ΤΖΑΑΑΑΑ!!!!!!!! ΝΑ ΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΤΕ!!!
πολύς κόσμος πολλά μωρά με τις μαμάδες και τους μπαμπάδες με τις κόρες.
 ααααααααχ τι θα τραβήξω και εγώ ε;;; όσες είστε μαμάδες ξέρετε ήδη.
και ξαφνικά κατά τις 20:45 βγαίνει η ορχήστρα. άντε εκεί το καταλαβαίνω να τσιρίξεις αλλά και μετά;;; αν δεν έχετε πάει σε συναυλία του Χατζηγιάννη δεν μπορείτε να το καταλάβετε. με το που βγήκε χαμός... και από εδώ αρχίζει το πάρτι μας όλοι με τα χέρια ψηλά να φωνάζουμε να τραγουδάμε. μαμάδες να τραγουδούν πιο πολύ από τα παιδιά, γιαγιάδες να κουνιούνται στο ρυθμό- καλά πολύ γέλιο- και κυρίως ζευγάρια κάθε ηλικίας - και αυτό ήταν το ωραίο- να είναι μαζί αγκαλιά- επιβάλετε μάλλον- και για πρώτη φορά δεν με ένοιαζε γιατί και εγώ είχα τον άνθρωπό μου - χμ να μάθετε εσείς και να ζηλεύεται-
Καλά θα με πείτε ανώμαλη αλλά σε αυτήν την συναυλία δεν ευχαριστήθηκα τόσο τον τραγουδιστή όσο το ότι δίπλα στο αυτί μου είχα τον δικό μου τραγουδιστή να μου λέει τις ατάκες που του άρεσαν από τα τραγούδια μέσα στο αυτί μου και να με ξεβουλώνει τα αυτιά.
Να πούμε όλοι μαζί ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Χρήστο που όλο το βράδυ από όλα τα τραγούδια μου έλεγε μόνο την λέξη αγαπάω - αααααααααααχχχχ- και να του πούμε ότι άλλη φορά παίρνουμε μαζί μας νερό - εμ μετά από τόσο τραγούδι στο πρώτο μισάωρο μου έλεγε ότι κοράκιασε, λογικό καλέ μου-
Που λέτε μόλις τελειώνει ο μιχαλάκης και βγαίνει μια ξυλόκοτα από τις hi5 παλιά- που σε όλη την συναυλία απορούσαμε γιατί ήταν εκεί αφού ούτε δεύτερη φωνή έκανε, αλλά καταλάβαμε ότι έτσι κάνει διακοπές- και αφού υποτίθεται ότι κάτι τραγούδησε βγήκαμε έξω προς αναζήτηση ύδωρ. Και ακούστε κύριοι ήθελε το παλικάρι μας να με βγάλει έξω να του αγοράσω νεράκι. Εμ θα με έβαζε να περάσω τα φανάρια μονάχη εμ θα πλήρωνα αάαα όχι καλέ. Με έδωκε που λέτε και 1 ευρουλάκι και τσουπ του πήγα 2 νεράκια. Πόσο το είχα πεθυμήσει εκείνο το μπουκάλι δεν λέγετε. Και μετά το δεύτερο μέρος.... εκεί να δείτε αφιερώσεις και τα καλύτερα τραγούδια τότε τα είπε. Αλήθεια σας λέω 3 τραγούδια στην σειρά δεν μπορύσα να ξεκολλήσω απο πάνω τους, και εκείνος τραβούσε βίντεο. Έτσι τώρα έχουμε και στοιχεία. Αλλά όταν είπε το βυθό σου ααααααααααααααχ εκεί να δείτε αγκαλιές και φιλιά και κλάαααααααααμα η δικία σου. Τι να κάνω με 2 άντρες να μου αρέσουν - ο ένας μου τραγουδά και ο άλλος με φιλά  ε που να αντισταθώ;- και ακόμα το ακούω στον ύπνο μου.
Αυτά ήταν κυρίες μου και κοινό μου μια συναυλία του μιχάλη μας η επόμενη άντε και να είναι καλοκαίρι.

Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ....


.....ως blogger ( το έμαθα;;; )


ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ ΗΜΟΥΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΒΔΟΜΑΔΑ

Μέσα στο γέλιο - γιατί μου μιλούσατε- μέσα στην ηρεμία -γιατί έγραφα - έμαθα πράγματα, κοίταξα λίγο αλλιώς την ζωή και σας ευχαριστώ για όλα αυτά. 
Ο διαγωνισμός μου ακόμα τρέχει και θα είναι μέχρι το τέλους του μήνα, οπότε περιμένω τα σχόλιά σας, κάτω από την ανάρτηση του διαγωνισμού.
Απλά αυτό το πσκ, το περίμενα καιρό και τίποτα και κανείς, δεν πρόκειται να μου το χαλάσει, ούτε και η εξεταστική που έρχεται, ούτε και ο ίδιος ο κύριος που περιμένω. 
Έρχεται ο Χρηστάκης μου για 3 μέρες στην πόλη μου - η μηνιαία συνάντησή μας- και είμαι χαρούμενη. Θα πάμε και στην συναυλία του Χατζηγιάννη - επειδή το καλοκαίρι ήταν φαντάρος ο κύριο και δεν μπορούσαμε να πάμε είναι η δεύτερη φορά που έρχεται ο Μιχαλάκης μου εδώ και θα ξανά πάμε- οπότε όπως καταλαβαίνετε είμαι  χαρούμενη. Πάλι πεταλούδες έχω στο στομάχι- είναι καλό αυτο;;;- και δεν ξέρω τι να κάνω.
ΤΟ ΝΕΟ CD ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΜΟΥ!!!!!

 Θα σας πω κάτι, το καλοκαίρι μπορούσα να πάω στις συναυλίες του και μάλιστα δωρεάν, αλλά δεν το έκανα. Είναι εκνευριστικό, να είσαι μέσα στην συναυλία, να βλέπεις γύρω σου ζευγάρια, και εσύ μόνη. Όχι αυτό δεν το μπορούσα. Τώρα που θα έρθει το πουλάκι μου, είναι το καλύτερο. ΓΙΑΤΙ;;;;;
ΑΑΑΑ
Μου φαίνεται ότι δεν διαβάσατε το προφίλ μου.
Είμαι το παιδάκι της αγκαλίτσας και συναυλία χωρίς αγκαλιά δεν ακούω, πόσο μάλλον που αν είναι του αντρούλη μου - και μην ακούω χαζά του τύπου - αν δεν παντρευτείς, μην τον λες άντρα σου-γιατί θα τα πάρω ααα- που ηρεμώ εκεί μέσα.
Πάντα με την φωνή του Μιχάλη ανατριχιάζω, οπότε τι άλλο να ζητήσω για να ηρεμήσω;;;
Να ευχηθώ μόνο μπορώ, να περάσετε και εσείς καλά

ΦΙΛΙΘΕΊΤΕ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ..... ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ!!!




Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

ΕΧΕΙΣ SMS ΤΟ ΕΙΔΕΣ????

ΑΝΟΙΞΕ ΜΕ! ΔΙΑΒΑΣΕ ΜΕ !!ΔΙΧΩΣ ΦΟΒΟ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΜΕ!!!!   



Κάθε φορά που ακούω το κινητό μου να χτυπάει, δεν παν να είναι και ο καλύτερος φίλος μου, πάντα έχω την αίσθηση και την προσμονή, να είναι ο άνθρωπός μου.!!! 
Μερικές φορές που το θέλω να είναι, και δεν στέλνει τίποτα, θέλω να τον σκοτώσω, αλλά τελικά κρατιέμαι.
Ξέρετε πόσο σημαντικό, είναι κάποιες φορές μέσα στην μέρα μας, ένα μήνυμα από τον άνθρωπό μας;
Ναι οκ θα τα πείτε μετά, από κοντά, αλλά μέσα στην μέρα ,μπορείτε να του χαρίσετε ένα χαμόγελο, μόνο με ένα εικονομήνυμα.
 Τόσο έχει μπει η τεχνολογία στην ζωή μας, αυτό θα σας πειράξει να στείλετε;
Όταν είναι μια μέρα δύσκολη, πάρτε το κινητό ανα χείρας και στείλτε μια χαρούμενη φα τσούλα, κάτι να κουνιέται και αν δεν τα πάτε τόσο καλά με τα μηνύματα στείλτε ένα απλό  τι κάνεις; πως είσαι;   αγαπάω... .   
Αλλά να ξέρετε αυτό που με τρελαίνει πιο πολ,ύ και ας μην το πιστέψετε, είναι το εξής μηνυμα:

ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΨΥΧΗ  ΜΟΥ;

Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

ti amo θα πει σαγαπάω

Τα ιταλικά, είναι μια γλώσσα τραγουδιστή, χαρούμενη, με πολλές δυσκολίες αλλά και ομορφιές. Και τι πιο ερωτικό κυρίες μου από το να σας πουν σε αγαπώ στα ιταλικά;;;;
ΤΙ ΑΜΟ ΤΙ ΑΜΟ ΤΙ ΑΜΟ


μακάρι να το ακούτε πολλές φορές , και να το λέτε απο την καρδιά σας!!!


Καλά, τώρα σας το λέω εγώ ναι, αλλά φανταστείτε να σας το πει εκείνος;
Ή, δεν θα του αρέσει, αν το ακούσει από εσάς νομίζετε;
Πάρτε μια μέρα γλυκά, και πάτε στο γραφείο του στην δουλειά του, χωρίς να το περιμένει ( όσες μπορείτε ) και πείτε του κάτι γλυκό
Όπως αυτό, και είμαι σίγουρη ότι θα χαρεί.

μια γλυκιά λεξούλα , όλο νόημα, για το μικρό σας αρκουδάκι !!