Η έκθεση κοσμήματος στο μαγαζί Ικτίνου au Trottoir τελείωσε. Μια εμπειρία,
εύχομαι καλή για όλες που πήραν μέρος, που δημιουργήθηκε από μια παρόρμηση. Για
να αποδείξω σε εμένα, και μετά στους άλλους, ότι αν θες κάτι γίνεται. Και ας αργεί
καμιά φορά.
Η έκθεση ξεκίνησε με ήλιο και ζέστη, συνέχισε
με βροχή, και τελείωσε με ένα γλυκό αεράκι. Όποιος το ήξερε, όποιος ήθελε να
ξεσκάσει ήρθε. Τίποτα δεν θα γινόταν αν δεν είχαν λάβει μέρος οι κοπέλες και τις
ευχαριστώ πολύ.
Ήταν και η πρώτη
έκθεση της ΙΩΑΝΝΑΣ μας οπότε διπλή η χαρά και η τιμή μου που ήρθε. Ευχαριστώ θα
πω σε όλες τις bloggers που δεχτήκατε να
βάλετε την αφίσα μας στο σπιτάκι σας, όσες ήρθαν από κοντά, στην ΡΕΝΑ και την
παρέα της που ήρθαν από κοντά και τα είπαμε. Τις κοπέλες από το facebook, που γελάσαμε και γνωριστήκαμε καλύτερα. Ευχαριστώ στην ΕΙΡΗΝΗ που
πέρασε και πήρε και το δώρο που κέρδισε. Μεγάλο ευχαριστώ να πως σε όσες
αγόρασαν κάτι από τα stekia pantou , με τιμάει πολύ αυτό. Ευχαριστώ να πως στο μαγαζί, για τον χώρο,
τον φωτισμό, την εξυπηρέτηση, και ένα ευχαριστώ στον υπεύθυνο Αργύρη που ήταν
υπομονετικός και μας ενθάρρυνε. Και όσο περίεργο και αν ακουστεί ευχαριστώ στην
βροχή, που έκανε το τοπίο ιδιαίτερο.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ΕΛΕΝΗ , που
σχεδίασε την αφίσα και την κόλλησε σε κεντρικά σημεία της πόλης. Που ήταν εκεί
κοντά μου σαν πιο έμπειρη στα bazaar, και περάσαμε καλά.
Τελικά είπα πως ότι είναι γραφτό να γίνει, θα
γίνει. Και τα χαλαρά πράγματα είναι καλύτερα. Πάντα θα θέλουμε αβανταδόρους σε
ότι και να κάνουμε στην ζωή μας, πόσο μάλλον στα καλλιτεχνικά. Και όμως, αυτή η
έκθεση δεν έγινε για να πουλήσεις κάτι, αλλά για να δεις πως τον καλύτερο εαυτό
σου, τον δίνεις για όσους είναι κοντά σου στα δύσκολα και στην τρέλα σου. Για τους
θεατές που δεν πλήρωσαν εισιτήριο, αλλά ήταν οι αφανείς ήρωες. Ο Θεός βοηθάει
όσους βοηθάνε τον εαυτό τους και τους γύρω τους. Να είστε όλοι καλά και
ραντεβού στο επόμενο bazaar.