Κυριακή, 28 Απριλίου 2013

ΕΟΣΣ SAMOS VIN DOUX 2011


 
 
κείμενο φωτογραφια Ιωάννα Υποδηματοπούλου
 
 
Ένωση οινοποιητικών συνεταιρισμών Σάμου

Samos vin doux 2011

Μοσχάτο

Οίνος γλυκύς Ο.Π.Α.Π 15% vol

 

Ένα χαμόγελο σχηματίζεται στα χείλη μου...

Διαβάζοντας το άρθρο του Σίμου Γεωργόπουλου, για το μοσχάτο, ήξερα πως σε λίγα λεπτά, θα καταλάβαινα καλύτερα τι έλεγε το κείμενό του. Και αυτό γιατί είχα βάλει να κρυώνει, ένα Σαμιώτικο μοσχάτο. Στην περιοχή αυτή, τα σταφύλια καλλιεργούνται σε ορεινές πεζούλες και λόφους, και δημιουργεί κάτι το διαφορετικό στο στόμα. Τόσο διαφορετικό που μπορείς να το ξεχωρίσεις από το άρωμα και το χρώμα.

  Κάθε δοκιμή έχει την στιγμή της. Δεν είναι όλες οι ώρες για να πίνεις και να κρατάς άποψη για το κρασί. Χαλαρή διάθεση λοιπόν, ποτήρι με ψηλό  πόδι, και στόμιο όσο πρέπει στο άνοιγμα – 7 cm – υποδέχεται ένα χαλκοκόκκινο υγρό στους 10 C° για να κάνει εντυπωσιακή είσοδο όπως αξίζει σε ένα Vin de liqueur. Μπορώ να σας πω με σιγουριά, πως το χρώμα του είναι ιδιαίτερο. Ξεκινάει από κόκκινο, και στο φως γίνεται πορτοκαλί, καροτί, για να καταλήξει σε κάτι πιο ήρεμο και με χάλκινες γλυκές ανταύγειες.  Άμα τη εμφανίσει σε κερδίζει, αλλά και με την πολύπλοκη αρωματικά και γευστικά «μύτη» του σε κάνει να αναρωτηθείς τι αρώματα έχει και τα γνωρίζεις.

 Εγώ στο παιχνίδι ψάξε να δεις τι κρύβω μέσα μου, κατέληξα στα αρώματα του πορτοκαλιού, του περγαμόντου, κουμ κουάτ, ξύσμα πορτοκαλιού,  ροδάκινου, καφέ, γλυκό του κουταλιού, βύσσινο, αμυγδαλόπαστα, κυδώνι, και θυμαρίσιου μελιού.  Με την είσοδο στο στόμα, λες ότι δεν μπορεί να υπάρχει πιο γλυκό κρασί. Με σιγουριά σας λέω ότι υπάρχει, αλλά εδώ έχεις ακόμα ο περιθώριο να δεις ότι είναι κρασί, που έχει μια λεπτή δροσιά όταν το πρώτο συναντάς, που φεύγει όμως γρήγορα, για να δώσει την θέση της, στην απαλή ανεκτή ακόμα γλυκύτητα. Αίσθηση στο στόμα ότι είναι μεν γλυκό, αλλά με «σώμα» στρογγυλό, λίγο επίπεδο και μονοδιάστατο, αλλά που μπορεί να κάνει και την έκπληξη και να παίξει με την οξύτητά του σε κάποια σημεία. Είναι φορές που θα ήθελες να υπάρχει ένας αερισμός στο στόμα, μια δόση φρεσκάδας.  Σε κερδίζει πάντως με την μακρά επίγευση που διαρκεί αρκετά και έχει μια πικρή γεύση, σαν από το ξύσμα του πορτοκαλιού ή την στυφότητα του κυδωνιού αλλά αν συνοδευτεί, από φρούτα, γλυκά λευκά ή ξηρούς καρπούς και παστέλι, δεν είναι τόσο αισθητή...

 Ένα κομμάτι ιστορικό της Σάμου, κλείνεται σε ένα ποτήρι, οπότε μπορείτε να το έχετε όπου και αν είστε, αρκεί να έχει καλή θερμοκρασία.

 

Καλές Οινικές Απολαύσεις!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ο καθενας μας είναι σκηνοθέτης αυτου του άρθρου. δωσε την εικόνα σου με λέξεις