Τρίτη 11 Ιουνίου 2013

ΚΤΗΜΑ ΟΙΝΟΓΕΝΕΣΙΣ ΣΚΕΡΤΣΟ 2010

 
 
κείμενο φωτογραφία Ιωάννα Υποδηματοπούλου

Κτήμα Οινογένεσις

Σκέρτσο 2010

Merlot- Grenache rouge

Τ.Ο. Μακεδονία 12% vol

 

 Το να έχεις φίλους είναι καλό, ειδικά όταν αυτοί έχουν παντοπωλείο. Έχεις κυριολεκτικά, όλες τις μυρωδιές στα πόδια σου. Και σήμερα, είναι μια τέτοια μέρα, όπου πραγματικά θα τα έχω τα καλύτερα μπροστά μου. Μπαίνοντας μέσα στο μαγαζί, κάτι δεν πήγαινε καλά. Και όταν λέω δεν πήγαινε καλά, το εννοώ.

-         Αθηνά τι έχεις πάθει;

-         Ιωάννα, λες ότι είμαι τυχερή επειδή έχω όλες τις γεύσεις στα πόδια μου. Πηρα να πιω ένα κρασί, και είπα να μάθω τι αρώματα έχει. Για αυτό αγόρασα ένα περιοδικό. Αλλά αντί να μάθω μπερδεύτηκα.

-         Ωραία και γιατί δίπλα στο κρασί έχει μήλα, αχλάδια,  καφέ, και ότι βότανο βρήκες;

-         Επειδή διάβασα ότι έχει όλα αυτά, μόνο που όταν το ήπια δεν τα βρήκα μέσα του.

-         Αθηνά, ηρέμησε και απόλαυσε το κρασί σου άνετα χωρίς άγχος

-         Ωραία, λοιπόν περιμένω από εσένα τότε να μου πεις τι κρύβει μέσα του.

Για να δούμε…  Αθηνά, θα σου πω πως έχεις διαλέξει ένα κρασί κατάλληλο για το καλοκαίρι. Ροζέ από υπερώριμο merlot που μένει δηλαδή, πάνω στο αμπέλι πολύ καιρό παραπάνω από το κανονικό, μέχρι να σταφιδιάσει να στο πω απλά, και να ανέβουν τα σάκχαρά του. Και από μια ποικιλία ακόμα, όπου δίνει δυνατά κρασιά στον νότιο Ροδανό. Ας γυρίσουμε όμως στην Ελλάδα. Το κρασί που διάλεξες είναι ένα ημίξηρο, και όχι ημίγλυκο όπως λέμε όλοι, κρασί, η βάση ας πούμε στην κατάταξη των γλυκών.

-         Ωραία … και τώρα το ποτήρι που το γέμισα τι να το κάνω;

-         Να το απολαύσεις απλά και ήρεμα.

Καταρχάς όταν λέμε ποτήρι, μην πάρεις νεροπότηρο.. Αλλά ένα ποτήρι κρασιού, με ψηλό πόδι, και μεγάλο στόμιο ώστε να έχει αέρα το κρασί. Μετά το γεμίζεις μέχρι την μέση και περιμένεις…

-         Τι περιμένεις θα χαλάσει…

-         Αθηνά … Δεν χαλάει το κρασί αν το αφήσεις ένα τέταρτο να αναπνεύσει.

-         Και πότε το ρουφάς;

Πρώτον δεν το ρουφάς… το απολαμβάνεις ήρεμα κι δεύτερον όσο περιμένεις χαρίζεις ζωή στο κρασί σου για να σου δώσει το καλύτερο του κομμάτι.  Κοίτα το χρώμα του… είναι σαν κόκκινο κρεμμύδι, με μωβ ανταύγειες και απαλές λιλά αποχρώσεις στο φως. Πιάσε το ποτήρι και ακούμπησέ το στην μύτη σου. Κλέψε τις μυρωδιές που σου δίνει. Απλό κόκκινο τριαντάφυλλο, με νότες από μούρα, μύρτιλα, κράνα, δαμάσκηνα, φραγκοστάφυλα, σάλτσα φράουλας, και μαλακό καπνό. Η είσοδος στο στόμα γίνεται ήρεμα, για να σου αφήσει το στίγμα της από την αρχή. Γεύση γλυκιά αλλά όσο πρέπει. Σώμα γεμάτο και καλοδουλεμένο. Πλήρες που θα μπορούσε να γίνει και αφρώδες. Χωρίς εξάρσεις και σκαμπανεβάσματα στην γεύση. Φινετσάτο και γλυκό μούδιασμα στο κέντρο της γλώσσας, αφήνει καλή εντύπωση, μέχρι να έρθει το τέλος, με την μακριά επίγευση και εκείνο το φοβερό τελείωμα με αποκορύφωμα την γλυκιά και δροσερή γεύση του

-         Τέλεια και σε τι θερμοκρασία το πίνουμε;

Κοίτα, καλοκαίρι είναι, μπορούμε μέχρι 8 ºC για να μην το παγώσουμε και χάσουμε αρώματα. Μέτα δεν το κρατάμε ποτέ από το πάτο του ποτηριού, αλλά από το πόδι ώστε να μείνει δροσερό για πολύ ακόμα.

-         Και με τι το συνοδεύεις;

Φρούτα έχει μέσα του, και δόξα το θεό και έξω έχουμε αρκετά. Λευκά γλυκά, πεπόνι με προσούτο, καραμελωμένους ξηρούς καρπούς, σαν υλικό σε γλυκά, και σκέτο φυσικά.

-         Μετά από αυτά τα απλά λόγια, θα το πιώ ήρεμη

-         Και εγώ θα σου ευχηθώ

Καλές Οινικές Απολαύσεις!!!

Παρασκευή 7 Ιουνίου 2013

6/6/2013 ΟΡΚΟΜΩΣΙΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΥ ΓΕΩΠΟΝΟΥ ΙΩΑΝΝΑΣ


ότι και να κάνουμε στην ζωή θέλουμε υποστηρικτές, αβανταδόρους... όσο καλά και να έχεις στήσει τα πάντα αν δεν ακουστεί το χειροκρότημα απο γνωστούς σου είναι σαν να μην το έχεις κάνει. όταν κοιτάς απο κάτω θέλεις να ξέρεις πως κάποιος γνωστος σου θα σου κλείσει το μάτι.
Σήμερα ξύπνησα νωρίς,ντύθηκα στολίστηκα, ετοιμάστηκα, έκανα τα απαραίτητα και συνάντησα τους δικούς μου ανθρώπους. πήγαμε στην στάση και ολοι μαζί ξεκινήσαμε για το τει θεσσαλονικης, όπου μεσα σε γελια και φωνες, μεσα απο αναπαντεχες συναντήσεις, μεσα απο παρουσιες που δεν περιμενα πήγαν ολα καλα.
Βρέθηκα πάλι να κάνω μια διαδρόμη με 2 λεωφορεία για τελευταία φορά με γελια και πειραγματα, οπότε μπορώ να πω οτι ουτε καταλαβα την διαδρομή. βρηκα τους γονεις μου την φιλη μου τον αδερφο μου και την θεια μου να μας περιμενουν τει και ολοι μαζι ξεκινησαμε τον δρόμο της σταδιοδρομιας. Ετσι βαφτισε ο καθηγητης μου την διαδρομι δεν κανω πλακα. ΜΕ συγκινηση κρατησα τα χαρτιά του ορκου μου και την αναλυτική μου, πήρα το πτυχίο μου και ολα καλα.
Μπήκαμε πίσω στο αγροκτημα εκει ορκιζομαστε, και ευτυχως ειχαμε και δυο γνωστους ακομα να ειναι μαζι εεεε μην ειμαι μονη. Με τα πολλά, ακούσαμε το ονομα μας, μπήκαμε στην σειρά μας, φωτογραφιθήκαμε πριν και μετα, οι καθηγητες εκεί, εμεις εκεί, και οι φωτογράφοι. Υπογράψαμε και επίσημα οτι τελειώσαμε, και τα σπάσαμε ολα, κυριολεκτικα....
Καραγκούνες, μπαλόνια, καραμούζες, κομφετί, φιλιά, αγκαλιες και χαμόγελα παντού. Ορκίστηακα τελικά τεχνολόγος γεωπόνος, για να υπηρετήσω όσο καλύτερα μπορώ την γη. Διάβασα για να κάνω κάτι καλύτερο. Εσπειρα μεσα μου την ηρεμία και την γαλήνη που σου δίνει η φυση. Πέρασαν απο μπροστά μου ολα τα δυσκολα και τα καλά που έζησα εκει μεσα, όλοι οι άνθρωποι που ηθελα και δεν ηταν όλα τα χτυποκάρδια, και κατέληξα να είμαι τι; μια πτυχιουχος μεν ανεργη δε. Που έμαθε τι; κάτι που ισως δουλεψει.
Για όλους τους ανθρώπους που θα με χριαστούν μεσα στα χωράφια για να γίνουν καλύτεροι, για όλους τους κόπους που κάνω για να γίνω καλύτερη, για όλα όσα έμαθα και για τα επόμενα που θα ερθουν χαίρομαι που πήρα ένα χαρτί για να διεκδικήσω κάτι καλό.
Όλη η ορκομωσία είναι σε φωτο σε αυτο το σαιτ εδώ και εμείς ημαστε στις σελίδες 10, 37,65, 88, 89, 125, 144, 158, 172, 173, 174, 217, 218, 219, 220, 261.
Τώρα πάμε για άλλα για τα καλυτερα που θα δημιουργησουμε. Σας ευχαριστω όλους σας που ειστε μαζί μου τόσο καιρό, που με ακούτε και ευχομαι και στα παιδια σας.
 

Τετάρτη 5 Ιουνίου 2013

ΟΛΑ ΚΑΛΑ.!?

 
 
η μέρα μου θα μπορούσες να πεις οτι ξεκίνησε καλά. ετοιμάστηκα να παω να καταθέσω χαρτιά για μια δουλειά αλλά τελικά την έχασα γιατί δεν έχω ακόμα το χαρτί ιταλικών. ατυχία έσκασα είχα ανάγκη να νιώσω χρήσιμη και όλα να έχουν μια εξέλιξη, αλλά δεν έκατσε... δεν πειράζει... ήξερα πως για να πάει χάλια η μέρα πρέπει να κλειδώσεις σε μια χάλια σκέψη και δεν το έκανα...
αρχισα να στελνω βιογραφικα νομιζω είναι το επαγγελμα του μελλοντος και καπως ετσι θα μάθουμε και πολλές εταιρίες ή θα στησουμε κάποιοι  μια δικιά μας. και ήρθε η ώρα να παω κομμωτήριο... ναι να ενα ευχαριστο για σήμερα έκανα μαλλί. αυριο εχω ορκομωσία. που να την χαρώ δεν μπορώ μιας και θα ακούω ανούσιες διαλέξεις, και η ουσία θα είναι να βλέπω ένα ακόμα χαρτί στον τοίχο μου. εύχομαι όλες τις γνωσεις που κραταμε να μας φανουν καπου χρήσιμες.
αυριο όσα άτομα είπαν όχι ενω τους περίμενα να έρθουν θα είναι μαζί μου μέσα μου. όσα άτομα δεν θέλουν να είναι απλά δεν ήταν ποτέ, και όσοι πέρασαν και ακόμα τους αγαπάω θα τους φοράω πάνω μου... δώρο απο τον χρήστο τον χάρη τον ισπανό μου και την γιαγια μου που δεν θα είναι εδώ... όσοι αγαπάω κρεμασμένοι πάνω μου... καρφιτσωμένοι στην καρδια και το μυαλό μου

Τρίτη 4 Ιουνίου 2013

ΕΣΥ ΞΕΡΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΆΝΕΙΣ

ζούμε σε καιρούς δύσκολους...
Όχι μόνο γιατι δεν έχουμε λεφτά, αυτό είναι το λιγότερο, αλλά γιατί έχουμε χάσει τις αξίες μας, τα θέλω μας, και δεν ξέρουμε τι ζητάμε απο εμάς πρώτα και μετά απο τους άλλους.
Αυτό που πρόσεξα σε μια βόλτα μου πριν λίγο στο κέντρο, είναι πως όλοι μιλάνε στα τηλέφωνα, ακόμα και αν έχουμε δίπλα μας κάποιον. Όλοι τρέχουν σαν παλαβοί, να προλάβουν κάτι σημαντικό, χωρίς να ξέρουν πως το πιο σημαντικό είναι τα ίδια τα λεπτά που ξοδεύουν για αυτό το ανούσιο που ζητάνε. Άγχος για το τι θα φορέσουν οταν άλλοι δεν έχουν τίποτα. Τρέχουν και δείχνουν τα αγχωτική και δύσκολη πλευρά τους. άλλοι πάλι δείχνουν την καλή τους πλευρά αλλα χωρις να σκεφτουν οτι οι γύρω τους μπορεί να έρθουν σε δύσκολη θέση. ζευγάρια φιλιούνται παντού, παιδιά βρίζουν, κατακτάνε στόχους, πολεμάνε για κάτι, και η νίκη; μπορεί να είναι ένα παλό χαμόγελο που δεν μας φτάνει, ή ένα φοβερό κινητό για να κάνουμε μόστρα.
Αυτό όμως που με πόνεσε μέσα στην μέρα είναι το σεξ...
Και όχι μόνο αυτό, αλλά πως το ΄χουμε κάνει και αυτό. κάτι αναγκαστικό και όχι κατι μαγεικό. κάτι που μετριέται σε απόδοση μεγεθος διάρκεια μήκος και όχι κάτι που μας ενώνει και που μας χαλαρώνει. και κυρίως σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, το έχουμε κάνει διέξοδο και σκοπό ζωής και όχι τόπο ένωσεις με αυτόν που αγαπάμε. πρέπει ντε και καλά να το κάνω με πολλούς; πρέπει να το κάνω απλά για να το κάνω γιατί έτσι γίνετε έξω; θα με ρωτήσει κανείς ποτέ τ θέλω και τι μπορώ; όπως σου δίνω το δικαίωμα να μην σε κρύνω με όσα κάνεις έτσι θα το σεβαστείς και εσύ και θα με αντιμετωπίσεις με τις ανάγκες μου. ΔΕΝ είμαι ένα κομμάτι κρέας που απλά θέλω να ηρεμήσω και το  κάνω με οποιον βρω... δεν με νοιάζουν μόνο οι ορμόνες  μου να ηρεμήσουν που ναι οκ είναι σημαντικό, αλλά όχι όταν το μόνοπου χωρταίνει είναι το σώμα. Μια ψυχή που πονά, ποτε δεν θα υπακούσει στο σώμα. μια αγκαλιά που δίνεται αλλά είναι κενή απο συναισθήματα, δεν δώθηκε ποτέ.
σεξ θα κάνω κάθε λεπτό, έρωτα όμως; μόνο οταν βρω κάποιον που αγαπάω. όποτε σκέψου μήπως μέσα απο το σεξ ζητας επιβεβαίωση; μια αγκαλιά που δεν θα πα΄ρεις αλλιώς; εγώ ξέρω γιατί δεν κάνω ότι εσύ αλλά δεν σε κρύνω. εσύ ξέρεις γιατί το κάνεις; 

Δευτέρα 3 Ιουνίου 2013

ΠΑΡΤΙ ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΗΣ

 
Ηρθε και η σειρά μου να τελειώσω μια σχολή...
έτσι κάναμε ένα παρτυ στο σπίτι μου κάτι απλό και λιτό ώστε να βρεθούμε και να τα πούμε στην ουσία...
Είναι ωραίο να έχεις κόσμο δίπλα σου, βέβαι όχι όσους ήθελα και σίγουρα όχι αυτούς που περίμενα, αλλά απο το τίποτα κάτι είναι και αυτό...
Είδαμε ταινίες χορέψαμε ήπιαμε φυσικά κρασί, και χαλαρώσαμε μέχρι το πρωί, που πήγα για ψώνια,
Το απο εδώ και πέρα μετρά για μένα τι θα κάνω που θα δουλέψω, δεν σκάω τόσο για την μία μέρα που είναι όλη στιμένη για το τίποτα...
Μέσα παο αυτό το πάρτι εκτίμησα όσα είχα ζήσει, όσα είχα μάθει πριν και όσα μπορώ να κάνω... κάποια χαμόγελα και κάποια αστεία τα είδα αλλιώς...
Ώρα να πάμε παρακάτω
 

Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΟΜΑΝΩΛΑΚΗ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΟΡΚΟΥ

 
 
πραγματικά ένας γιατρός σπάνιος για την χώρα μας, ένας καθηγητής που έδωσε στα παιδιά γύρω του και ένας άνθρωπος πανω απο όλα άνθρωπος. Αν το εχει γνωρισει κανεις τιμή του ...
σας παρουσιάζω τον γιατρό κασιούμη, και μάλιστα είναι υπαρκτό πρόσωπο απο ότι κατάλαβα...
Είναι ένα βιβλίο της ελευθερίας Δημητρομανωλάκη 470 σελίδων, που κυκλοφορεί απο τις βορειοδυτικές εκδόσεις και απορώ γιατί δεν το παρουσιάζει κανείς στο κοινό.
Μια γλωσσα μεστή, που οκ υπάρχουν σελίδες που μπορείς να πηδήξεις και να μην χασεις το νόημα, αλλά που είναι ανθρώπινη, απλή με δώση αλήθειας. σε τραβάει να το συνεχίσεις, και να δεις τι θέλει να πει γιατι το ξεκίνησε όλο το μυστήριο κάποιος που θα μπορούσε ν το κάνει μόνος του οτι γράφει να γίνει απο άλλους.
Νομίζω οτι αν το βρείτε πρέπει να το διαβάσετε...
 

 

Σάββατο 1 Ιουνίου 2013

ΚΤΗΜΑ ΟΙΝΟΓΕΝΕΣΙΣ ΦΕΓΓΙΤΕΣ ΛΕΥΚΟ 2011


 
κείμενο φωτογραφία Ιωάννα Υποδηματοπούλου
 
 
 
Κτήμα Οινογένεσις

Φεγγίτες λευκό 2011

Ασύρτικο Sauvignon blanc

Τ.Ο. Μακεδονίας 12,5% vol

 

 Μπορεί το ασύρτικο να είναι μια ποικιλία που μητρικά χώματα έχει της Σαντορίνης, δίνοντας το χαρακτηριστικό του ηφαιστειακού χώματος, όμως υπάρχει και η πλευρά της καλλιέργειας σε όλη την Ελλάδα. Η αλήθεια είναι, ότι φυτεύτηκε για να δώσει μια νότα ενδιαφέροντος στα λευκά κρασιά, αλλά πλέον είναι η πιο διαδεδομένη ποικιλία με μεγάλη ζήτηση στο εξωτερικό.

  Λόγο της μεταλλικότητάς της, δεν γίνεται εύκολα δεκτή από όλους, οπότε αναγκάζονται πολλοί να την αναμείξουν με κάποια λευκή πιο ήπια και δροσερή ποικιλία. Ένα από αυτά τα παραδείγματα θα τα δοκιμάσουμε σήμερα, για να καλωσορίσουμε το καλοκαίρι δροσερά και φωτεινά.

 Όπως το χρώμα που θα δούμε σε ένα ποτήρι με ψηλό πόδι, και μεσαίο άνοιγμα στο στόμιο.  Μιλάμε για ένα κρασί δεξαμενής, που γίνεται σε χαμηλές θερμοκρασίες ( 16 ºC), με πρώτη εντύπωση την καθαρότητα και την διαύγεια του, και μετά το λαμπερό του χρώμα. Με χρυσοκίτρινες ανταύγειες, και με αποχρώσεις που παίζουν με τον ήλιο. Αρωματικό όσο του δίνει το sauvignon blanc αλλά με μια υπόνοια διαφορετικότητας. Κρατά την έντονα φρουτώδη ύπαρξή του, και αυτός είναι ο λόγος που διαλέγουν μια συνοδοιπόρο ποικιλία με το ασύρτικο. 

 Είσοδο στο στόμα που παίζει στην κόψη του ξυραφιού, εάν δεν είναι στην σωστή θερμοκρασία. Μπορεί να βγει επιθετικό ή πολύ αρωματικό. Στιγμιαία περνά από την γλυκύτητα που μπορεί να περιέχει, για να δώσει μια αρκετά μεγάλη θέση στην αλμυρότητά του. Αυτό είναι δουλειά του ασύρτικου να δείξει την παρουσία του. Το πράσινο μήλο, πορτοκάλι, το λεμόνι, η χλόη, το μάνγκο, το λαιμ, κυριαρχούν στο στόμα και στην μύτη, με την μεταλλική δροσιά και οξύτητα να συμπληρώνουν το σκηνικό.  Σώμα καλοδουλεμένο, για τα δεδομένα της κατηγορίας του, μπορείτε να το καταναλώσετε φρέσκο, ή μετά από 6 μήνες στην φιάλη. Μουδιάζει γλυκά το στόμα και παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα οπτική, για αυτό που κρατά για επίγευση, καθώς γίνεται η κυρίαρχη ανάμνηση του φρούτου.

  Παίζει με το καλοκαίρι και τις αναμνήσεις που μπορεί να μας δώσει, αλλά κυρίως την συνοδεία πεπονιού, ξηρών φρούτων, ζυμαρικών, πράσινης σαλάτας, και ταρτών με λαχανικά.

Όποια στιγμή της ζωής σας και αν συνοδεύει να έχετε ….

 

Καλές Οινικές Απολαύσεις !!!