GARDEN PARTY

Χρόνια πολλά κική...
Είναι σήμερα μια φίλη μου που έχει γενέθλια, αλλά τα γιορτάσαμε το Σάββατο όλοι μαζί, στον κήπο του σπιτιού της.

Και ήταν απο αυτά τα πάρτυ, που γίνονται ξαφνικά με ένα τηλαφώνημα, και στο πολύ χαλαρό, αλλά που στο τέλος βγαίνουν τα καλύτερα.
Ήταν το πάρτι που βλέπεις ποιος θα έρθει για να ξέρεις ποιον θα εκτιμήσεις και εσύ, που περνάς καλά γιατί απλά είσαι με αυτούς που θέλεις.
Εκεί κατάλαβα οτι σημασία δεν έχει τι θα βγάλεις στο τραπέζι, αλλά τι θα βγάλεις απο την ψυχή γιατί ανάλογα θα δώσεις και θα πάρεις.
Κοιταξε τον διπλανο σου και κρίνε, μην βάλεις το χέρι σου στην φωτιά για κανέναν, απλά σκέψου τι νιώθεις και μοιράζεσαι με αυτόν που ορίζεις για φίλο.
Κική μου να σου ευχηθώ τα καλύτερα, τα πιο όμορφα να σου συμβούν, πάντα τόσους και άλλους τόσους φίλους να έχεις, και με χαμογελο αισιοδοξία και πίστη στα όνειρά σου.

Η ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

 

 

Necklace with cork by silva daskalaki wines

http://stekiapantouu.blogspot.gr/2013/05/260.html

http://pinterest.com/pin/478014947919360012/

 

 

 

Καλημέρα σε όλους σας
Καλή επιτυχία στα παιδιά που δίνουν πανελλήνιες
Υπομονή σε όσους έχουν εξεταστική
Και ηρεμία σε όσους εργάζονται...
Τόσο καιρό ξέχασα να σας πω πως έχω δημιουργήσει, μια σελίδα στο facebook.
Φυσικά το όνομά της είναι
ας μιλήσουμε για αγάπη
όπου εκεί θα δείτε τα πάντα.
Κοσμήματα, κρασιά, ατάκες, μόδα, και γενικά ότι μου αρέσει και φυσικά κείμενα απο το μπλογκ. Όσα δεν μπορώ να βάλ εδώ μέσα εκεί θα τα δείτε, την ανανεώνω συχνά, και φυσικά όσο μεγαλώνει η παρέα τόσο καλύτερα είναι.
Σας περιμένω όλους και εκεί

 

ΚΤΗΜΑ ΚΑΜΑΡΑ ΚΙΟΥΤΣΟΥΚΗ ΜΑΛΑΓΟΥΖΙΑ 2012

 

κείμενο- φωτογραφία Ιωάννα Υποδηματοπούλου

 

 

Κτήμα Καμάρα Κιουτσούκη

Μαλαγουζιά 2012

ΠΓΕ. Θεσσαλονίκης 11,5% vol

 

«το αμπέλι είναι σαν ένα μικρό παιδί, όσο πιο πολύ το φροντίζεις, τόσα πιο πολλά θα σου δώσει μεγαλώνοντας» είναι μια άποψη που ασπάστηκε ο κ. Κιουτσούκης, που είναι χημικός μηχανικός, πατέρας, ονειροπόλος, και ιδιοκτήτης του κτήματος Καμάρα Κιουτσούκη. Το κρασί το αγαπούσε πάντα, το αμπέλι το έμαθε στην συνέχεια και η πορεία τα έφερε έτσι, ώστε από το μεράκι, να στήσει ένα «σπίτι» για το κρασί.

Διάλεξε να εργαστεί με ένα «μικρό παιδί» σαν το αμπέλι, αποφάσησε να φροντίζει τις ποικιλίες σαν «παιδιά» του, επέλεξε να δοθεί σε κάτι που θα του δώσει μόνο, όταν μεγαλώσει σωστά και μάλιστα στο μέλλον.  Και εδώ ακριβώς σταματάνε οι προσωπικές επιλογές του και εξετάζουμε αν το «παιδί» που μεγαλώνει, θα του προσφέρει μελλοντικά κάτι αξιόλογο.

  Το οινοποιείο του γεννήθηκε έξω από την Θεσσαλονίκη, στην περιοχή Καμάρα- εξού και το όνομα- στον Δρυμό κοντά στο Μελισσοχώρι. Ένας χώρος ωραία δομημένος, έχεις τα πάντα κοντά σου, με γραμμές απλές, που δημιουργούν σιγουριά και ηρεμία. Η πέτρα και το ξύλο, το φως και ο αέρας, συνεργάζονται για να δέσουν το κτίσμα αρμονικά με τον περιβάλλοντα χώρο. Και ένα δωμάτιο αυτού του «σπιτιού» που πρέπει να δείτε, είναι οποσδήποτε το κελάρι του.

 Νομίζω για μένα δεν υπάρχει καλύτερο, το να δοκιμάζεις το κρασί στον τόπο που παράγεται και μέσα στον χώρο όπου φτιάχνεται, να είναι στις σωστές θερμοκρασίες συντήρησης και φυσικά να βλέπεις απέναντι τα βαρέλια που το παλαιώνουν. Από εκεί και πέρα, εμένα σε αυτό το κτήμα με κέρδισε η Μαλαγουζιά του. Μια ελληνική ποικιλία, που έχει μια άνθιση πλέον στην χώρα μας, και είναι αρκετά αρωματική, πολύ καλή τώρα το καλοκαίρι, αν την έχετε προσέξει σαν φιάλη στην συντήρηση τον χειμώνα.

 Σε ένα ποτήρι τύπου τουλίπα, θα δούμε το ανοιχτοκίτρινο χρώμα να κερδίζει το οπτικό μας πεδίο και τις χρυσόξανθες ανταύγειες να το πλαισιώνουν όμορφα. Έχει κρατήσει ο δημιουργός, την ίδια λιτότητα του κτηρίου και στα κρασιά του και βλέπεις την καλή προσπάθεια στο τελικό αποτέλεσμα. Η ποικιλία καλλιεργείτε στα 150 μέτρα υψόμετρο, γραμμικά και σε εδάφη με καλή στράγγιση όπως τα άμμο- αργιλώδες. 800 κιλά το στρέμμα βγαίνουν και αυτό, σαν πληροφορία είναι χρήσιμο, καθώς όσο μικρότερη η ποσότητα, τόσο καλύτερη η ποιότητα.  

 Η είσοδος στο στόμα δεν είναι επιθετική, αλλά λεπτή, φινετσάτη, αν και νομίζω ότι λίγο πιο γεμάτη αίσθηση θα μπορούσε να έχει. Αρωματική αρκετά, και είναι σημαντικό για ένα νεαρό αμπέλι να δίνει καλά δείγματα από νωρίς, και με την δροσερή και φανερή οξύτητα του να σε κερδίζει. Ένα «σώμα» ελιτίστικο,  με προσοχή φτιαγμένο και εύθραυστο, με δυνατότητα πιο έντονης παρουσίας, με τραγανότητα και μεταλλικότητα που σου δίνει δυνατότητες να το συνδυάσεις με καθημερινά πιάτα. Σε κερδίζουν τα αρώματα των εσπεριδοειδών, πορτοκάλι και περγαμόντο έντονα, μέλι και βότανα παρούσα όλα, να σου δώσουν μια γλυκιά αίσθηση και μνήμη, πριν την μακρά και με μικρή δόση αλμυρότητας επίγευση.

  Όχι δεν είναι απόλυτα αυτά που λέω, αλλά μια ιδέα για το τι θα γευτείτε όταν θα το συνδυάζετε με ψάρια παχιά, με ψωμί σπιτικό με προζύμι, με κεφαλογραβιέρα Μυτιλήνης, με φρούτα και να θυμάστε ότι καλό είναι να το γευτείτε στους 10Cº, μετά από ένα τέταρτο στο ποτήρι. Τελικά νομίζω πως αυτό το μικρό παιδί που λέγεται αμπέλι, βρήκε μια οικογένεια να το υιοθετήσει και να μεγαλώσει με πολύ αγάπη, ώστε μετά από δέκα χρόνια να δώσει αποτελέσματα τέτοια ώστε να λέμε…

 

Καλές Οινικές Απολαύσεις!!!

 

ΚΤΗΜΑ ΠΙΕΡΙΑ ΕΡΑΤΕΙΝΗ ΓΛΥΚΕΣ ΕΥΧΕΣ 2012

 

θα μας βρείτε και στο pinterest

 

 

κείμενο- φωτογραφία Ιωάννα Υποδηματοπούλου

 

 

Κτήμα Πιέρια Ερατεινή

Γλυκές Ευχές 2012

Μαλαγουζιά

Τ.Ο. Μακεδονίας 14% Vol …

 

Και μέσα στην ηρεμία που κρύβει το ανοιξιάτικο απόγευμα, μέσα στην δροσιά που σου προσφέρει η επαρχεία, έρχεται ένας ήχος να σε ταράξει. Όχι δεν είναι από τα τζιτζίκια αλλά από το κινητό. Μονίμως να σου θυμίζει ότι έχεις και υποχρεώσεις αυτή η τεχνολογία.

-         Που είσαι Ιωάννα μου;

-          Στον παράδεισο.  Λέω σε μια συνάδελφο

-         Και που έχει την έδρα του; Έχει οδό να έρθω και εγώ;

-         Οδό και αριθμό δεν νομίζω, αλλά έδρα έχει τον Άγιο Αθανάσιο στον Κολινδρό .

-         Και πως είναι; Περιεγραψέ τον μου…

-         Να σου πω… αυτή την στιγμή που μιλάμε, κάθομαι σε μια αναπαυτική πολυθρόνα, και κοιτάζω την θέα. Είμαι σίγουρη πως ο Θεός είχε κέφια όταν ετοίμαζε αυτό το κομμάτι γης. Του έδωσε λόφους καταπράσινους, τα Πιέρια όρη να φτάνουν μέχρι τον Θερμαϊκό, υψόμετρο 400 μέτρα, χαράδρες, δάσος, με ένα αεράκι από τον νότο που το στέλνει ο Δίας από τον Όλυμπο σίγουρα, μπορώ να πω ότι βρήκα τον παράδεισο.

-         Με κάνεις και ζηλεύω με όσα λες, εγώ είμαι κλεισμένη σε ένα γραφείο και παλεύω με χαρτιά ανιαρά. Και πως βρέθηκες εκεί;

-         Με έστειλε η Ήρα να δοκιμάσω νέκταρ… σίγουρα το κλέβει και αυτή, μιας και βρήκε 150 στρέμματα άμμο- αργιλώδη αμπελώνες από το κτήμα Πιέρια Ερατεινή. Πλέον καταλαβαίνω γιατί λένε ότι γλεντάνε οι θεοί στον Όλυμπο.  Με 6 ποικιλίες γνωστές που καλλιεργούν και μια σπάνια το Κολινδρινό, εδώ θα κάνανε το συμπόσιό τους ξανά.

-         Και εσύ τι κάνεις εκεί; Κρατάς τα πρακτικά;

-         Να σου πω δεσποινίς μου, θα έπρεπε ήδη να έχει αφήσει ότι κάνεις και να έχεις περάσει μια βόλτα. Όταν λέω παράδεισο δεν εννοώ μόνο για την τοποθεσία. Κρατάω ένα ποτήρι με ψηλό πόδι και στενό στόμιο, την σκληρή δουλειά του Παύλου Αργυρόπουλου και του Ανδρέα Πάντου. Με σπουδές και εμπειρία και οι δύο που θα ζήλευαν πολλοί, έφτιαξαν αυτό που δοκιμάζω για να συνοδεύουν γλυκά τις στιγμές μας.

-         Ωραία … εμείς δουλεύουμε και εσύ τα πίνεις. Και δεν μας λες πως το λένε αυτό που πίνεις; Να το δοκιμάσουμε και εμείς για να δούμε τα πράγματα τόσο όμορφα όσο και εσύ τώρα δηλαδή.

-         Να σε πω, αν δεν έρθεις στον τόπο παραγωγής του δεν νομίζω να το καταλάβεις, αλλά το τι δοκιμάζω μπορώ να στο περιγράψω, όπως το νιώθω. Θυμάσαι που σου έλεγα ότι τελευταία είναι μόδα η Μαλαγουζιά; Ε εδώ, σε αυτό το κτήμα, μιλάμε για την εξαίρεση του κανόνα. Παράγουν ένα μπουκάλι χαρακτηριστικό- ξέρεις την αδυναμία μου στα μπουκάλια- που με λεπτές γραμμές ξεχωρίζει από μακριά. 375 ml χωράνε την εμπειρία και τον δύο συνεταίρων, μιας και έχουν ένα μυστικό για να γίνει τόσο καλό. Πρώτον είναι βιολογική καλλιέργεια και δεύτερον στρίβουν απαλά τις ρώγες πάνω στο κλήμα, με στρίψιμο του μίσχου. Δηλαδή με αυτόν τον τρόπο, κρατάνε τα σάκχαρα που θέλουν και την οξύτητα. Για αυτό το κρασί καλλιεργούνται 7 στρέμματα και παράγονται 700 λίτρα κρασί, που το φυλάσσουν σε βαρέλια ακακίας.

-         Αν και μπερδεύτηκα λίγο, με απλά λόγια, τι θα δοκιμάσω;

-         Μια μυρωδιά μοναδική, ένα χρώμα κεχριμπαρένιο, μερικές ανταύγειες- όχι στα μαλλιά- που θα τις ζήλευε και η κομμώτρια για να το πετύχει, γεύσεις πορτοκαλιού, λεμονιού, περγαμόντου, λευκών ανθέων, καραμέλας, άχνης ζάχαρης. Μια μαλαγουζία διαφορετική, μιας και είναι γλυκιά, με σώμα δυνατό στο στόμα, παρουσία έντονη, οξύτητα που κόβει την πολύ γλυκάδα, ένα κάψιμο ωραίο και ένα μούδιασμα στο στόμα που σε χαλαρώνει, και μια επίγευση που κρατά για πολύ και σαν διάρκεια αλλά και στην μνήμη σου. Το πίνεις στους 13 ºC ειδικά όταν φυσάει όπως εδώ, και το συνοδεύεις τέλεια με λευκά γλυκά, με μια τάρτα φρούτων, με καζάν ντιπί, με γλυκά σφολιάτας, και κρεμώδη.

-         Φιλενάδα με έπεισες, θα το δοκιμάσω σίγουρα, μετά την δουλειά.

-         Κυρία μου δεν έχω παρά να σου ευχηθώ… Καλές Οινικές Απολαύσεις !!!

NICOLAIDES WINERY XINISTERI 2012

 

θα μας βρείτε και στο pinterest

 

 

 

κείμενο- φωτογραφία Ιωάννα Υποδηματοπούλου

 

 

Οινοποιείο Νικολαΐδης

Ξυνιστέρι 2012

Τ.Ο. Λεμεσού 12% Vol

« Αν με έβαζες να διαλέξω από την αρχή τι θα κάνω, θα σου ξανά έλεγα πως με το κλίμα θα ασχολιόμουν… είναι μια τρέλα που κρατά τρείς γενιές»  είπε ο Νικόλαος Νικολαΐδης, ο συνεχιστής μιας προσπάθειας που ξεκίνησε από τον παππού Νικόλα. Κάθε γενιά δίνει και κάτι στην εξέλιξη αυτού του κτήματος και σήμερα ήμαστε εδώ για να δοκιμάσουμε το ξυνιστέρι που ετοίμασε ο εγγονός Νικόλας.

 Έκανε την ανατροπή, όταν ερχόμενος από την Γαλλία, και μαθητευόμενος δίπλα στον Andre Crespy, μπόρεσε κόντρα ακόμα και στους δικούς του, να κάνει ένα όραμα να έχει σάρκα και γεύση… Το σκηνικό ήταν ήδη έτοιμο, αν σκεφτείτε ότι το οινοποιείο του είναι στην Ανώγυρα της Λεμεσού, με υψόμετρο μέχρι 600 μέτρα και μεσογειακή διάθεση για να κοιτάς την θάλασσα.

 Έχοντας σαν αποτέλεσμα την δημιουργία μιας φιάλης από την τοπική ποικιλία Ξυνιστέρι, ήταν ο πρώτος που την δοκίμασε και είπε την γνώμη του σε μια και μοναδική γυναίκα, που την κουβαλά μαζί της και δεν την λέει πουθενά. Η θάλασσα μπορεί να μην μας πει την άποψή του μικρού Νικόλα, αλλά το ποτήρι μας τύπου Chardonnay θα μας μάθει τι κρύβει η λεπτεπίλεπτη φιάλη…

Με χρώμα αχυρόξανθο, και με ανταύγειες απαλό χρυσό, σε κερδίζει με εκείνη την φινέτσα που έχουν οι Γάλλοι και έχει μεταδοθεί από τον δημιουργό του. Ίσως για μένα το πιο αρωματικό ξυνιστέρι που έχω δοκιμάσει  και παραγόμενο  σε χαμηλές θερμοκρασίες να κρατά αυτά τα ντελικάτα στοιχεία του. Το άρωμά του έχει δυνατή ένταση, αλλά δεν είναι το μόνο στοιχείο που θα σε κερδίσει. Κομψό, το πίνεις άνετα με το φαγητό σου , αλλά κλέβεις και λίγη από την δόξα του πάρτι, καθώς μπορεί άνετα να σταθεί και σε αυτήν την περίσταση. Καθαρό και αρκετά διαυγές, προχωράς στην γεύση του, χωρίς δεύτερη συζήτηση.

 Εκεί με την ήρεμη είσοδο στο στόμα, χωρίς προβληματισμούς στιγμιαία συναντιέσαι με την γλυκύτητα που μπορεί να σου βγάλει, αλλά αυτό που θα σου αρέσει είναι τα αρώματα από άνθη λευκά, και την δροσερή οξύτητα όπου προχωρά έντονα και στην συνέχεια. Με σώμα μεστό, και με στοιχείο του την τραγανότητα που δεν σε αφήνει να το προσπεράσεις, την δόση αλμυρότητας που σε κάνει να μην το ξεχνάς, και την δροσερή οξύτητα που θέλεις για τις νύχτες του καλοκαιριού, είναι μια επιλογή  ανάλαφρη και καλή. Με σχετικά σύντομη επίγευση και την δυνατότητα να το συνδυάσεις στους 10 C° με ψάρια, σολομό, πράσινες σαλάτες, και λευκά γλυκά, και με διάφορες άλλες προτάσεις, είναι η επιλογή που καλό θα ήταν να δοκιμαστεί.

Το domaine nicolaides σου προσφέρει επιλογές αλλά και την δυνατότητα να του πεις τι μπορεί να αλλάξει. Μια απο αυτές τις επιλογές την έδωσε και στην δημιουργό απο τα stekia pantou  και έτσι δημιουργήθηκε ένα κολιέ, απο ανακυκλωση και κυρίαρχο στοιχείο τον φελλό απο το κτήμα Nicolaides Winery  όπου μπορεί να φορεθεί το καλοκαίρι πολύ NICOLAIDES WINERY BY STEKIA PANTOU. Ελαφρύ καλοδουλεμένο και με μεράκι είναι το στοιχείο που μπορώ να το βάλω στην οποιαδήποτε στιγμή σας και να σας ευχηθώ …

 

Καλές Οινικές Απολαύσεις!!!  

 

ΑΡΧΗ Η ΤΕΛΟΣ;

ακόμα θυμάμαι την πρώτη μέρα που πέρασα την μέγαλη πόρτα, και βρέθηκα μαζί εμ την μητέρα μου να κάνω εγγραφή σε αυτό το ίδρυμα... μπήκα σε πολλές πόρτες ακόμα μέχρι να βρω εκείνο το μικρό γκισέ, όπου έδινες τα χαρτιά σου και σε έκανα μέλος της μεγάλης οικογένειάς τους... θυμάμια είχα κοιτάξει έναν διάδρομο μακρύ και αναρωτιώμουν αν θα τον παιρνάω για τα επομενα χρονια συχνά... 2005 μπηκα 2006 ξεκίνησα επίημα και απο τότε μονο τον διάδρομο παιρνούσα...
ο καιρός έφυγε σαν νερό... καταλήψεις, αποχές, επίσχεση εργασίας, δυσκολιά στα μαθήματα, εργασίες, στιγμές, εικόνες, συνελευσεις, διαβάσματα, άγχος, παρέες, γέλια, κλάμματα... και πάλια το 2013 κανονικα πέρσυ θα έπρεπε να είναι αλλα οκ, στον ιδιο γκισέ, με άλλη γραμματέα να καταθέτω όλα τα χαρτιά, για να βγω απο την μεγάλη οικογένεια τους παίρνοντας ένα χαρτί... και πάλι κοιταξα τον μεγάλο διάδρομο, θυμήθηκα όλη την διαδρομή που έκανα, τον ήξερα πλέον καλά, και δεν ξέρω αλά ένιωσα περίεργα...
άδεια λες και δεν έχω κάνει τίποτα και γεμάτη λες και εχω κάνει τα πάντα... και τελικά στις 6/6/2013 το πρωι ορκίζομαι τεχνολογος γεωπονος...
απο εδώ και πέρα είναι η αρχή ή ένα τέλος;

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΜΕΡΑ

Η μέρα ξεκίνησε λίγο πολύ το ίδιο οπως και οι άλλες, μα η συνέχειά της ήταν φοβερή, μέχρι και τώρα δηλαδή, όλο εκπλήξεις είναι.
Αύριο το πρωί παρουσιάαζω πτυχιακή, μετά χαρτούρα, και μετά πτυχίο ... Ακούγεται ωραίο και παλιά μάλλον το ιδανικό, αλλά πλέον είναι μόνο μια μέρα και τίποτα άλλο... μόνο η μοίρα ξέρει τι θα έρθει και πλέον απλά περιμένω να δώ την επόμενη στροφή...
Και μία στάση σήμερα, μου έφερε μια φίλη μου φανατική εργένησσα, κάτι μπουκάλια κρασί για δοκιμή και μαζί πολλές βόμβες.. πρώτον φεύγει απο την πόλη, δεύτερον κάνει δουλειά στο μέρος της, και τρίτον ΠΑΝΤΡΕΥΕΤΑΙ ναι οκ για σας δεν ειναι σοκ αλλα για μενα ναι... λέω να ανάψω καμοιά λαμπάδα στο μπόι του παλικαριού να τον έχω και εγώ προστάτη μου αν κάνει τόσα θαύματα...
Μετά ήμουν απο τους τυχερούς, όπου κέρδισαν βιβλία απο τρείς διαφορετικές εκδόσεις

 

 

μου αρέσουν πολύ τα βιβλία και το ξέρετε...  χάρηκα πολύ πετάχτηκα μέχρι την διεθνή έκθεση βιβλίου και τα πήρα... μια βόλτα οποσδήποτε έπρεπε να περάσετε... αυτές οι εικόνες μου άρεσαν πολύ και είπα να σας τις δείξω

 

 



 

πολύ μου αρέσει που συνεχίζω να είμαι ποθυτή στους άντρες αλλά όσοι είναι γύρω μου δεν με εκφράζουν... τερμάτησα καταστάσεις και πάμε για άλλα ... ήπια κρασάκι δοκίμασα μερικές ιδέες μέσα μου και θα δείξει το μέλλον

στειλτε θετική ενέργεια ολοι σας