Τρίτη 8 Μαρτίου 2011

ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΓΙΑ ΣΑΣ

Καλημέρα, καλημέρα.....
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΜΑΣ....   
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΑΚΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΩΡΑΙΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑ. ΝΑ ΣΑΙ ΚΑΛΑ ΜΙΚΡΕ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΑ ...
Και ναι, ήρθε η ώρα μου να μοιράσω και εγώ το βραβείο μου, το άβαταρ μου όπως λέτε
Λοιπόν, θα χαρώ να γράφετε όσοι είστε μέλη μου και όχι μόνο κάποιοι αλλά χωρίς αυτούς δεν θα ήμουν εδώ
Για αυτό θα τους χαρίσω την εικόνα μου και να την έχετε στο σπίτι σας να την βλέπω να την χαίρεστε οκ;

ΛΟΙΠΟΝ το βραβείο παει. στους:
1   CHRIS
2   foufoula89. 
3 para-kelsoscooks
ΧΑΡΑ 
5 effie 
6 next_day 
7 μοντέρνα σταχτοπούτα
el. mar
mariaZ
10  lourdi- lourdaki
11 maria 
12 ρεββεκα
13  ΕΛΕΝΑ
14 chris
 15 Αλς
ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΔΗΛΩΣΤΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ  ΕΔΩ
ΤΟ ΜΌΝΟ ΠΟΥ ΖΗΤΆΩ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΕΤΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ ΚΑΛΑ;

Δευτέρα 7 Μαρτίου 2011

ΚΑΦΕΣ ΒΑΝΙΛΙΑ

Καλησπέρα, καλησπέρα....
Σήμερα, θα σε ζωγραφίσω μια εικόνα μέσα σου, εσένα που με διαβάζεις, και εύχομαι να την κάνεις....
Ναι εσύ, χωρίς να φοβάσαι τι και πως
Σήμερα το πρωί που θα σηκωθείς, κάνε το μια ώρα πιο νωρίς- ναι μην γκρινιάζεις-άσε τα στόρια χαμηλά μην μπει φως, άναψε τα κεριά και ας είναι πρωί, βάλε χαλαρή μουσική, ξύπνησε με διάθεση να παίξεις- ότι μπορείς να φανταστείς- πάνε στο ντουζ και βάλε ζεστό νερό να τρέχει πάνω σου, φώναξε το έταιρον ήμιση σου -αν έχεις- να σε συντροφεύσει στο μπάνιο, κάντε ίσως την πιο ζεστή αγκαλιά που έχετε, πείτε τα πιο τυφερά λόγια, σκουπίστε τον άνθρωπόσας σαν αν είναι μωρό που το προστατεύεις, ντυθείτε μεταξύ σας αργά και αισθησιακά, και μετά η δουλειά σας θα είναι πιο εύκολη και διασκεδαστική. Ο νούς σας θα αιχμαλωτιστεί στην εικόνα αυτή και όλη η μέρα θα είναι γλυκιά.
   Και σας συνιστώ πριν ανοίξετε αργά τα στόρια και το παραμύθι τελειώσει - προς στιγμήν- πάτε στην κουζίνα και γεμίστε ένα φλιτζάνι καφέ με άρωμα βανίλια, σβήστε για λίγο τα κεριά, και το άρωμα που αφήνουν να είναι υπενθύμιση για συνέχεια το βράδι, η ζέστη του μπάνιου να σε καλεί και μετά, και η μουσική να έχει στην συνέχεια συνοδεία, απο καλό κρασί.
Μην πείτε οτι δεν γίνετε, ότι είμαι μικρή και ρομαντική, ότι ...ότι...ότι.
Μόνο αν εσείς, δεν θέλετε δεν γίνετε οκ;
Και δεν είναι εντολές μου, ούτε κάτι κακό, απλά πρόταση για να περάσετε καλά...
Αν κάποιος το δοκιμάσει ας μου πει πως ήταν.

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

ΕΚΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ

Ένα ακόμα κείμενο μου που θέλω να δείτε και να πείτε τι συναισθήματα σας βγάζει. Ελπίζω να σας αρέσει.Πάει και αυτή η βδομάδα, ήρθε η Άνοιξη, ελπίζω να φέρει κάτι καλύτερο.  Σήμερα το πρωί, πήρα την φωτό που βλέπετε για άβατάρ μου να την κάνω σε πάζλ οπότε όταν τελειώσω θα βάλω εκείνη. να περιμένετε να δείτε οκ;

Εγώ πάντως του αφιερώνω αυτό το κείμενο μπας και ξυπνήσει και καταλάβει τι έχει δίπλα του το χαιβάνι. Καλή σαρακοστή και τα λέμε πλέον απο Τρίτη ε;; σνιφ σνιφ

Και το νού σας περιμένω σχόλιααααααααααααααααα

Να σας πω οτι αυτο το ποιήμα μου δημοσιεύτικε στο λογοτεχνικό σαιτ ΑΠΟΣΤΑΚΤΉΡΙΟ ΛΌΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ και μπορείτε να το δείτε και ΕΔΩ

ΖΩ...

ΖΩ ΓΙΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΜΑ
ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΣΟΥ...
ΖΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ
ΤΟΥ ΑΡΩΜΑΤΟΣ ΣΟΥ...
ΖΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ
ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΕΚΕΙ... 
ΣΑΝ ΘΑΛΑΣΣΑ Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ
ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΝΑ ΜΕ ΚΑΤΑΠΙΕΙ...
ΖΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΝ ΜΑΓΙΚΗ
ΠΟΥ ΤΟ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ
ΠΑΝΩ ΣΟΥ ΘΑ ΒΥΘΙΣΤΕΙ,
ΚΑΙ Η ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ Η ΣΑΓΗΝΕΥΤΙΚΗ
ΣΑΝ ΑΧΤΙΔΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ....
ΜΗΝ ΦΥΓΕΙΣ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ
ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ
ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΙΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΜΟΥ
ΚΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ....
ΘΕΛΩ ΝΑ ΧΑΘΩ, ΝΑ ΠΑΓΙΔΕΥΤΩ
ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΝΑ ΣΤΡΟΒΙΛΙΣΤΩ
ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΑΥΤΟ
ΣΑΝ ΔΡΑΠΕΤΗΣ ΤΟΥ ΝΑ ΕΡΘΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ
ΠΩΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΣΕ ΑΓΑΠΩ....
ΜΗΝ ΜΕ ΑΦΗΣΕΙΣ ΟΥΤΕ ΛΕΠΤΟ
ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΝ ΤΡΕΛΟ
ΓΙΑΤΙ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΘΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ
ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΘΑ ΜΕ ΠΙΚΡΑΝΕΙΣ....
ΣΑΝ ΠΟΡΣΕΛΑΝΙΝΗ ΚΟΥΚΛΑ ΘΑ ΡΑΓΙΣΩ
ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΩ
ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΗΝ ΜΑΓΙΚΗ
ΓΙΑΤΙ ΜΑΚΡΙΑ ΜΟΥ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ...
ΣΑΝ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΩ
ΚΑΙ ΩΣ ΤΟ ΠΡΩΙ ΘΑ ΟΝΕΙΡΕΥΤΩ
ΠΩΣ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΑΥΤΟ
ΘΑ ΒΓΕΙ ΑΛΗΘΙΝΟ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΟ ΑΠΛΟ
ΓΙΑΤΙ ΠΡΙΓΚΙΠΑ ΜΟΥ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ
ΠΩΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ....ΖΩ.... 

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011

ΑΓΚΑΛΙΑ

Καλημέρα, καλημέρα....
Ε!!!!!! Τώρα μην μου πείτε ότι μια τέτοια ανάρτηση δεν την περιμένατε από μένα....
Την έχω ανάγκη αυτήν την κίνηση....μέσα της ηρεμώ, σκέφτομαι, αγαπάω, πιστεύω, χάνομαι,  προστατεύομαι.
Έχουμε 2 χέρια και κάνουν μια τόσο ωραία κίνηση....γιατί την στερούμε από τους δικούς μας;
Σήμερα είναι μια νέα μέρα.... πάρτε ένα δώρο και δώστε το στους δικούς σας, αγκαλιάστε τους, προστατέψετε τους, χαλαρώστε τους, ταξιδέψτε τους.
Ξέρατε ότι υπάρχει το κίνημα δωρεάν αγκαλιά;;;
Ξέρετε κάθε μέρα πόσοι θέλουμε μια και δεν έχουμε;;
Ξέρετε ότι για να ηρεμήσουν κάποιοι χρειάζονται μια ώρα αγκαλιά για να πέσουν οι παλμοί τους;;
Ξέρετε ότι με μια ολόκληρη νύχτα αγκαλιά σώθηκε ένα παιδί από βέβαιο θάνατο, μόνο από την επαφή της επιδερμίδας;
Έτσι κάνουν και στα ζώα πριν τα σκοτώσουν....
Πάρτε μια ταινία και αγκαλιάσετε τον άνθρωπό σας, σχολιάζοντας τις σκηνές που βλέπετε
Κρατήστε τους σφιχτά να ζεσταθούν πάνω σας.
Αφήστε ένα παιδί ή τον άντρα σας/ γυναίκα σας, να κοιμηθεί μέσα στα χέρια σας και χαζέψτε τους από την αρχή.
Δώστε τους ωραίες εικόνες, με την ένωση των χεριών σας.
Και για μένα μια μέρα χωρίς αγκαλιά είναι χαμένη...άρα πολλές έχω χάσει
ΜΗΝ κάνετε το ίδιο και εσείς.                                                                                  

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011

ΜΟΝΗ

Καλησπέρα, καλησπέρα....
Έχω ακόμα την δύναμη, να την λέω αυτήν την λέξη, σαν ευχή που ελπίζω να γίνει.
Δεν ξέρω τι να κάνω, πως να δια χειριστώ τα αισθήματά  μου, που να  μιλήσω, τι να πω....
Είμαι μόνη - όχι ότι άλλοτε δεν ήμουν- και ζηλεύω τους ανθρώπους που είναι ήρεμοι.
Γράφω για όσα δεν μπορώ να ζήσω. Λέω όσα επιθυμώ και πάντα ελπίζω να τα βρω.
Πάλι από την αρχή γράφω όσα με πνίγουν.
Σκίζω, χαρτιά παντού, και πάλι από την αρχή.
Μένω στην παραλία μόνη και βλέπω κόσμο να γελά.
Δεν ξέρω αν είναι μηχανικό ή πηγαίο το γέλιο αλλά τους ζηλεύω.
Αγκαλιές παντού, φιλιά και εγώ να τα κοιτώ.
Θα έρθει η ώρα μου όμως πάλι που θα τα έχω και εγώ γιατί τα αξίζω.
Όλοι μας τα αξίζουμε και θα έρθουν όταν και αν πρέπει.
Δεν είναι οι σχέσεις για να προσφέρουν πόνο.
Όσο και αν πονάς φύγε...
Το έκανα....πονάω....αλλά εύχομαι να είμαστε καλύτερα.
Θα βρεις κάποια να σε κάνει καλά.
Εμείς δεν μπορέσαμε και κουράστηκα να μαλώνω.
Μια αγκαλιά σου με ηρεμούσε, τώρα με αγκυλώνει.
 Σε περίμενα...πάντα σε περίμενα μέσα στο μήνα.
Και ακόμα θα το κάνω μέχρι να μάθω στο χωρίς εσένα, μέχρι στο να συνηθίσω να μην χτυπά το τηλ, να μην έχω μνμ σου, να μην σε ακούω, να μην σε βλέπω.
Ένα μην που θα είναι άρνηση τώρα, ίσως όμως καλύτερο για μετά
Και όταν έφευγες προετοιμαζόμουν ότι είναι η τελευταία φορά.
 Πονάει αυτό αλλά θα γίνεις καλύτερος.
Είμαι ακόμα εδώ, έτσι γιατί γουστάρω και μπορώ και θέλω.
Μου λείπει το σπίτι σου, η μυρωδιά σου, το χαμόγελό σου...και ναι ακόμα σε σκέφτομαι...
Έλα σε έχω ανάγκη, μόνο αυτό μπορώ να σου πω....

ΚΟΙΝΟ

Καλημέρα, καλημέρα....
Θα κάνω- ίσως- την πιο σημαντική ανάρτηση, και είναι αφιερωμένη σε όλους μας.
Ναι δίκιο έχετε, δεν ξέρετε το θέμα... οκ ακούστε....
Οι ηθοποιοί, θρέφονται λένε, από το χειροκρότημα, και αν δεν μπορείς να καταλάβεις την πρόταση, είναι οτι για κάθε τι που κάνουν, θέλουν και ένα έπαινο, ένα μπράβο, και πολύ μεγάλοι καλλιτέχνες, ξανά γυρίζουν στα θέατρα και ακούνε εκείνον τον ήχο, έστω και αν είναι άδειος ο χώρος.
Τι κοινό έχουμε εμείς με τους ηθοποιούς;;;;
Μα αναρωτιέστε;;;;
Όσο και αν ξεκινήσαμε να κάνουμε αυτό το σπίτι, απλά για να λέμε τα δικά μας, δεν θα είχαν αξία, αν κάποιος δεν τα διάβαζε, δεν έλεγε έναν καλό λόγο, αν δεν ήθελε να πει κάτι από μέσα του. 
Κάθε φορά που μπαίνω και βλέπω πως κάποιος άλλος, προστέθηκε στον χώρο μου χαίρομαι.
Κάτι είδε, και τον έκανε να μείνει, και να πει το παρακολουθώ κάτι έχει να μου δώσει.
Είμαι από εκείνους, που θέλουν να τους θαυμάζουν, και να τους επαινούν, πολύ, πάαααααααααααρα πο λυυυυυυυυυυύ -καθώς επηρεάζομαι από τον Λέοντα- και θέλω να βλέπω την αγάπη σας.
Διαβάζω οτι αν κάποιος δεν είναι καλά μπαίνει μέσα, και λέει τον πόνο του, τις χαρές του, την χειροτεχνία του, τον στίχο του, το ποιημα του, το τραγούδι του, την φωτό του, και βλέπω ζωές που αλλιώς ,δεν θα παρακολουθούσα. Κατάθεση ψυχών, που αλλιως δεν θα αγαπούσα.
Χωρίς το κοινό μας, δεν έχει αξία η παράσταση που δίνουμε σε κάθε ανάρτηση μας.
Χωρίς το μπράβο του καθενός, καμιά ψυχή δεν γεμίζει.
Χωρίς τα δώρα απο όλους μας κανείς δεν γελά.
Χωρίς το αλισβερίσι τον αέναων χειροκροτημάτων, τίποτα δεν μας στηρίζει να συνεχίσουμε.
Για αυτό ευχαριστώ όλους που μπήκαν, είδαν, έμειναν, κάλεσαν και άλλους, και γίναμε μια μεγάλη παρέα. 
Και ελπίζω κάθε 3 σάββατο να τα λέμε στο καφέ που έχω στην ανάρτηση αλλά και δίπλα σαν εικόνα για δίετ και ελπίζω να μαζευτούμε. οκ;

Τρίτη 1 Μαρτίου 2011

ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ....

Καλημέρα καλημέρα....
θυμάστε που έλεγα πως δεν είμαι καλά;; όχι;;; τότε κοιτάτε λίγο παρακάτω, λίγο πιο κάτω εκεί σε αυτήν την ανάρτηση με τίτλο δεν είμαι καλά, ήταν το αποτέλεσμα μιας απόρριψης.
Αλλά σήμερα είμαι καλά- τουλάχιστον για τώρα-και φυσικά για αυτό φταίει το καμάρι μου - Χρηστάκη τον λένε- αλλά με μια κίνησή του με έκανε καλά.
Αν δείτε λίγο παρακάτω έχω μια ανάρτηση που λέει για τα μήνυμα πόσο καλό μπορεί να κάνουν. Ε!!!!! μάλλον την διάβασε και μου είπε το απλό και συνάμα σημαντικό πράγμα
Σαγαπάω...όπως και να σαι ότι και να σαι δεν μπορώ να φύγω από σένα. 

 Εκείνη την ώρα ήθελα να ήταν κοντά μου και να τον έπνιγα....καλέ στα φιλιά ...τι νομίζατε;;;;
Είναι φορές που η ευτυχία είναι στην μικρή κίνηση του άλλου, για αυτό μην ξεχνάτε - και εσύ Χρηστάκη- λουλούδια, αγκαλιά και μηνύματα να στέλνετε και όλα θα πάνε καλά.
Τελικά αυτό το μπλογκ το έκανα για να γίνω η φωνή της συνείδησής μου, και για να σας κάνω να μένετε σε λεπτομέρειες και εικόνες που αλλιώς θα ξεχνούσατε.
Απο χτες ξεκίνησα να γράφω κείμενο - που είναι δύσκολο αν δεν έχεις έμπνευση- και είναι σε μορφή όπως η σονάτα του Ρίτσου. θα πάρω μέρος και σε άλλους διαγωνισμούς. Μα πάνω απο όλα διαγωνίζομαι στο να είμαι καλά με μένα και με τους δικούς μου πόνους , ίδέες, και λάθη.